Etiket: şiddet

Psikolojik Sağlık Röportajı

Yaşın ve cinsiyet beyanın Bu soruya cevap vermek zorunda değilsin. 1. Cevap vermek istemiyorum.2. Kadın3. Kadın4. Kadın Hadi kendine takma bir isim koy. Nursema:Merve:Aycan:Sevgi: Tanılı bir psikiyatrist hastalığın var mı? Varsa nedir? Bu soruya cevap vermek zorunda değilsin? Nursema: Şizofrenim var.Merve: Depresyonum var, ilaç kullanıyorum.Aycan:…

Çocuğum oldu, şimdi de “Bak çocuğun oldu evli barklı kadınsın artık açık gezmek olmaz.” gibi şeyler demeye başladılar

Merhaba,Bu siteyi bilmiyordum. Bugün keşfettim ve çok mutlu oldum. Çünkü derdimi kimseye açamıyorum. Bu konuda beni anlayan yok. Ben de kapanma konusunda baskı gören ve şiddete maruz kalan bir kadınım. Babam olmadığı için (babam olsaydı daha beter şeyler yaşayacaktım.) yakın akrabalar kendini baba kabul edip,…

Başımdaki örtünün beni kendimden nefret ettirdiğini, özgüvenimi kırdığını o kadar çok üzerimde hissediyorum ki

Merhabalar öncelikle, Benim hikayemi nasıl bulursunuz bilmem ancak şu dönemde cesarete ve desteğe fazlasıyla ihtiyacım olduğunu biliyorum sadece. Açılmak istiyorum. Hem de çok fazla… Ama korkuyorum. Ailem tarafından dışlanmaktan, beni hor görmelerinden, yeniden kısıtlanmaktan… Başımdaki örtünün beni kendimden nefret ettirdiğini, özgüvenimi kırdığını o kadar çok…

Hatırlıyorum, bir gün dövmesinin sebebi sırf erkeklerin de var olduğu WhatsApp sınıf grubunda var olmaktı

Henüz 19 yaşındayım. 10 yaşında daha çocukken başta kendi sonra ailemin isteğiyle kapatıldım ve kendimi bildim bileli kapalıydım. Hayatımda en büyük isteğim saçımın bir kez rüzgarda savrulmasıydı… 5. Sınıfta imam-hatipteydim ve 12 yaşında namaza başlatıldım. İlk başlarda babam benim için çok önemli olduğu için ve…

Kıyafet tarzımı değiştirip beni boğan feracelerden kurtuldum

Merhaba buradaki çoğu yazıları okuyan biri olarak kendi hikayemi anlatmamamın zamanı gelmişti diye düşündüm. Nereden başlayacağımı bilemediğim için içim huzursuzlukla kaplıydı. Artık bu bedene ait hissedemiyordum. ARTIK açılmak aynadaki GÖRÜNTÜMÜ sevmek istiyordum, ama bunu yaparsam beni sonsuza dek reddedeceklerini biliyordum. En başa dönersek de, çocukluğum…

O ahlaksız kızlarla okuyup öyle mi olacaksın, yoksa medreseye gidip düzgün bir insan mı olmak istersin?

Merhabalar, Ben de kendi hikayemi anlatmak, bir nebze cesaret vermek istiyorum. Yazan çoğu kişi gibi ben de baskıyla, hatta manipülasyonlarla kapatıldım. Öncelikle şunu söyleyeyim ki ailemin sosyo-ekonomik durumu üst düzey sayılır. 12 yaşıma geldiğimde babam “Okulda izin vermiyorlar, ama artık dışarıda başını ört.” baskıları yapmaya…

Annemin bana ağır hakaretlerine, hatta küçüklüğümdeyse şiddette maruz kalmaktaydım

Bu platformu gencecik güzel bir kızın Twitter üzerinden yüzündeki “başardım” gülümsemesiyle paylaştığı fotoğraf karesiyle keşfettim. Daha dün yaşadığım bir olay beni derinden etkilemişken bana bir nebze de olsa umut oldu. En kötü içimdekileri atabilirim diye buraya sarıldım. Çocukluğumdan beri doğulu, geleneksel (kardeş sayılarını söylerken kızlar…

Beni yolda her gördüğünde tek söylediği şey “niye başını örtmeden dışarı çıktın” olurdu

Ailemin kapanmam konusundaki baskıları daha 13 yaşımdayken başladı. Babam her gün öğlen saatlerinde işten gelirdi ve eğer o saatlerde dışardaysam yolda babamla karşılaşmamak için dua ederdim çünkü beni yolda her gördüğünde tek söylediği şey niye başını örtmeden dışarı çıktın olurdu ve bunu her söylediğinde o…

Konca Kuriş

Çocukluğumda her akşam politika, din ve kültür tartışmalarının olduğu programlar olurdu. Yanlış anlaşılmasın. Özgürlüğü her kesimin tattığı, faili meçhul cinayetlerinin olmadığı, herkesin kendini tartarak bir şeyler konuşmadığı bir dönem değildi. Tersine insanlar kayboluyordu ve gazeteciler suikaste uğruyordu. Her neyse… Tüm bu baskı ortamında bir kadın…

10 Ocak Dini Baskılara Karşı Dayanışma Günü

Türkiye, ataerkil ve dini kültürel kodların, özellikle son 20-25 senede, giderek yaygınlaştığı ve kurumsallaştığı bir ülke halini almıştır. Gerek iktidarın ideolojik ve kültürel mekanizmalarıyla bu yapıyı desteklemesi ve yaygınlaştırması, gerek tarikat ve cemaatlerin etkinliklerinin artmasıyla ortaya çıkan bu gerçeklik, kurduğu baskıcı ve dikey mekanizmalar ve…

Çocuk İstismarı üzerine notlar

Sayın @kilicdarogluk  2018’den bu yana tarikat, cemaat, aile ekseninde çeşitli şekillerde baskı ve şiddet gören binlerce çocuk ve genç kadından hikayaler alıyor ve sorunu görünür kılmaya çalışıyoruz. Münferit değil sistemsel bir bozulmanın semptomu olan bu olayın faillerinin dünyaları başlarına yıkıldığında, semptomu iyileştirmiş sorunu iyileştirmemiz olacağız.…

Evden uzak kuytu köşelerde başörtümü çıkarıp saçımı rüzgarda savuruyordum

Ben M. 17 yaşındayım. Bence doğduğum günden beri üzerimde bir hüzün var. Varoluşsal bir memnuniyetsizlik sürüp gidiyor. Kendimi tanımaya ve özgür olmaya çalışıyorum, bunun bedelini öderken kendimle gurur duydum. Tamamlanmamış hikayemden bahsederken de gurur duymaya devam edeceğim. Sizler de kendinizle gurur duyun, yaşadıklarınızın basit olduğunu…

“Okula gideceksen ferace giyeceksin yoksa okuldan alırım”

İlkokulda başladı başörtüsü nefretim. Din kültürü öğretmenimiz bir gün derse başörtüsü takın gelin, demişti. Arkadaşlarım hepsi lavaboda heyecanlı bir şekilde takıyorlardı, ben ise iğrenerek. Nasıl yapacağımı bilmiyordum ve görüntüsünün hiç güzel olmadığını düşünüyordum. Hiçbir baskı yoktu üzerimde, kendi düşüncelerim nefretti. Ortaokulda zorla imam hatibe gönderildim,…

Ötekileştirilenlerin aslında ne kadar normal ve güçlü olduğunu görmek beni rahatlatıyor

Ailem baskıcı bir aileydi her zaman. Babam baskının, şiddetin, kontrolün her türlüsüne bize gösteriyordu. Zaten küçüklükten beri ne şort ne kısa kollu giydirmezler. Saçlarımı salınca birisine aşık olduğumu -erkekleri etkilemek için yaptığımı sanırlardı. Tüm hayatım, telefonum, gezdiğim şeyler, arkadaşlarım… Hepsi onların kontrolü altındaydı, ama hiçbir…

Bakışlardan korkumdan “Kapalı kalman daha iyi nasıl olsa dışarı çıkmayan, arkadaşı, kimsesi olmayan birisin” diyorum kendime

Ben 11 yıldır kapalıyım. 12 yaşımda kapandım, şimdi 23 yaşıma yaklaştım. İnsanlar yıllarca beni böyle gördü, böyle alıştılar. İsteyerek kapanmadım, ama kimse bana kapan da demedi. Hep açılmak istedim, ancak kapandıktan sonra ortaokulda anneme açılacağım dediğim zamanlarda bana çok kızdı. Lisede servis beklerken başımı kapatmadığım…

Kardeşlerim medresede okurken, annem ve kardeşim kara çarşaf giyerken benim başörtümü çıkartamayacağımı söylüyor

Her şey nasıl gelişti bilmiyorum. 17 yaşında lise son öğrencisiyim, yani birkaç gün sonra 12’ye başlayacağım. 8. sınıfın ortasından beri zorla kapalıyım. Tabii bundan öncesi de var. Annem sürekli kapanmamı istemesi hakkında konuşuyordu. Ben de daha küçük olduğum için ara sıra başımı örterdim. Bu 7.…

Ailemin tercih yapmama izin vermesi için dünyanın en Müslüman insanı gibi davrandım

Merhaba, Ben kendilerine muhafazakar diyerek çocuklarına onları koruma adına her türlü baskıyı ve şiddeti uygulayan Türkiye’deki sıradan bir ailenin kızıyım.Ortaokulu imam hatipte okudum, regl olmamışken hep gökten vahiy ineceğine ve Allah’ın bana ‘Senin başını örtmene gerek yok.’ diyeceğine inanıyordum daha doğrusu ümit ediyordum. Çocuk aklı…

Başımı kapattım, kendimden nefret ettim

Merhaba, sabaha karşı tesadüfen gördüm sayfanızı ve ben de hikayemi yazmaya karar verdim. 14 yaşındaydım ve yaşadığımız mahallede herkes ünlü bir cemaate mensuptu. Ailem Müslüman’dı. Fakat tarikat, cemaat gibi topluluklarla işleri olmazdı. Bir gün komşu kadınlar “Bir çayımızı içmeye” geldiler ve anneme ismimin bana yakışmadığını…

Akrabalarımdan çok korkuyorum

Merhaba, nasıl başlayacağımı bilemiyorum. 5. sınıfta kapandım. Bir camii gezisine gidilecekti. Annem kafanı kapatalım mı, dedi. O zaman böyle şeylere çok hevesliydim, tamam, dedim. Kapandım, ama 2-3 sene sonra etrafımdaki insanlara, kuzenlerime, arkadaşlarıma, kardeşime özenmeye başladım. Ailedeki en küçük kapalı benim, en küçük yaşta kapanan.…

Yavaş yavaş silahlarımı kuşanıyorum

Belki içinizde benim kim olduğumu anlayanlarınız olacaktır, olsun. Benim hikayem 11 yaşımda başladı. Ailem bana hiçbir zaman kapan demedi, ben etraftaki herkes kapalı olduğu için “kendi rızamla” başımı örttüm. Ailemin mensup olduğu bir hücre evinde, oradaki üyelerin kızları bana bone buldular, iğne buldular ve başımı…

İçtiğim şaraplar bana acıyordu

Ben sakat doğmuş serçe tohumuyum. Ben her adımda daha da çukura saplanan güruhun parçasıyım. Kendimi hiçbir yere ait göremeyen, histerik gecelerin koynunda boğulan biriyim. Henüz daha on beşinde günahsız bir çocukken, aileme eşcinsel olduğumu söyledim. Her çocuk gibi güvenmeye ihtiyacım vardı. Babam üstüme meyve bile…

Dışarı çıkacağım zaman evden başörtüyle çıkıp evden uzaklaşınca başımı açıyorum

Merhaba, Ben 14 yaşındayım ailem tarafından 12 yaşında zorla kapatıldım. Küçükken sürekli bana başörtü takıp uzun etek giydirirlerdi. Hayatımda uzun zaman sonra ilk defa pantolon 12 yaşında giydim belki bebekken 3,4 yaşlarında giydirmişlerdir fakat anaokuluna başladığımdan beri pantolon giydiğimi hatırlamıyorum. Böyle gerici bir ailem var.…

Ben ferace giyecekmişim, biraz büyüyünce çarşaf giyecekmişim, görücü usulü evlenecekmişim

12 yaşımda ailem tarafından kapatıldım. Her ne kadar bunu zorla yaptırmadıklarını iddia etseler de bana başka bir şans bırakmadılar. Bana fikrimi bile sormadan imam hatipe göndermişlerdi. Orada bile herkes kapalıyken ben kapanmayı istememiştim. Fakat minik direnişlerim dikkate alınmadı ve kapatıldım. Başta kendimi çok kötü hissetmiştim…

Hiranur Vakfı Hadisesi ile ilgili açıklama

Bu çocukların ve gençlerin insanlık onuruna yakışır bir şekilde muamele görebilmesi ve hukuki yolların adil bir şekilde işleyebilmesi için neyi beklememiz gerekiyor? Bu çocukların ve gençlerin yaşamı birilerinin siyasi ve/veya dini manevrası olmaya hapsedilmek zorunda mı? Muhafazakar aileleri tarafından fiziksel, psikolojik ve ekonomik şiddete uğrayan,…

Onlar benim gözümde özgürlüğümü, mutluluğumu, çocukluğumu, gençliğimi almış kişiler

Merhaba. Öncelikle bu durumu yaşayan herkesten ailesi yerine özür dilerim. Umarım kendinizi kurtarırsınız. Ben 12 yaşında zorla ağlaya ağlaya ailem tarafından kapatıldım. Hiçbir zaman istemedim kapanmayı. Zaten hiç pantolon bile giydirmiyorlardı açıkken de. 6 yıldır kapalıyım ve bir buçuk yıldır Müslüman değilim. Beni dinden uzaklaştıran…

Rüzgârı saçlarımda, kulaklarımda, boynumda hissettim

Merhaba, uzun zamandır bu platformu takip ediyorum. Birçoğunuzun hikâyesini okudum ve yalnız olmadığımı bilmek biraz olsun rahatlattı. Hikayeme başlayayım. 21 yaşındayım, şehir dışında üniversite okuyorum. Yaklaşık 7 yıldır kapalıyım. Bunu isteyerek yapmadım. Ortaokulun sonuna doğru ailem “Ne zaman kapanacaksın? Kapan artık.” gibi laflar etmeye başladı.…

Artık dövmeyin deyip bıçağı tuttum

Birinci sınıfta regl olduğum ilk gün annemin, “Kapanmayıp ne yapacaksın ki?” ifadeleriyle zorundalık hissedip kapandım. Kapalılıktan şikayet ettiğimi görünce annem hep azarladı. Şu an 20 yaşındayım, üniversite sınavına hazırlanıyorum. Bursa’da yaşıyorum ve annem şehir dışında üniversite okumama izin vermeyeceğini söyledi. Tek çarem şehir dışında üniversite…

Onlar başörtüsü için özgürlük mücadelesindeydi, ben de başörtüsünü atabilmek için

Bu yazıyı başörtüsünü çıkarma kararı aldığım 14 mart 2022 gününde bu oluşumu bulma ve tek olmadığımı anlama sürecinden başlayarak telefonuma not almaya başladım. Aslında başörtüsünü hayatımdan çıkarırken ve çıkardıktan sonraki gelişmeleri de günlük olarak yazıyorum ama çok uzun olur diye İlk olarak başörtüsünü takış hikayem…

Regl olduktan sonra dışarı her çıktığımda içimde suçluluk duygusu olurdu, “Cehennemde yanacağım.” diye düşünür dururdum.

Merhaba. Benim adım Seda, Ali, Emine, Onur veya Hilal. Bunun ne önemi olduğu hakkında hiçbir fikrim yok. Çünkü isimlerimiz farklı olsa da bizim gibi kadınların, kız çocuklarının, erkeklerin, erkek çocuklarının ve LGBTİ+ bireylerin yaşadıkları baskı ve mücadeleler aynı. Hepimiz aynı sisteme ve aynı kafa yapılarına…

Dışarıda etek giymiş birini görünce direkt or*spu damgasını basan bu insanlar beni kabul etmek zorunda kaldılar.

Hepinize merhaba. Hikayemi anlatarak başlayacağım ben de. Annem ve babam ayrı olduğundan annemle yaşıyorum. Anne tarafı çok dindardır. Tüm kuzenlerim, teyzelerim, herkes tesettürlü ve küçükken bana da ileride kapanacağım söylenip dururdu. O zamanlar bunu istemiyor değildim, ben de onlar kadar dine bağlıydım. 13 yaşımdayken nedensiz…

O gün üniversiteye her yerim mor gittim.

Merhabalar. Öncelikle burayı çok eskilerden bilen biriyim. Buradan çok da arkadaşım oldu. 3 sene önce buraya bir mesaj atmıştım ve serüvenimi tekrar yazmak istedim. 18 yaşında zorla kapandım. Asla tahammül edemedim. Sevmeye çalıştım ama yapamadım. Açılmaya çalıştıkça sonucu hep dayak hatta ölüme kadar gitti. Babam;…

Birkaç kez beni inanmaya ikna etmeye çalıştıktan sonra olmayınca fiziksel şiddete başvurdu.

Merhaba. Buradaki insanların hikayelerini okuduktan sonra yalnız olmadığımı hissettim. Bu yüzden belki birileri ilham alır diye ben de kendi hikayemi paylaşmak istiyorum. Öncelikle çoğunuz gibi muhafazakar bir aileye doğdum. 4 yaşımdan itibaren kıyafetlerim kısıtlanmaya başladı. O zaman normal geliyordu. Büyüdükçe vücudumuzu kapatmamız gerekir sanıyordum. 5…

Muhalefete Çağrı

Tüm muhalefete çağrımızdır; Bizler; dindar aileler, cemaatler ve tarikatlarca politika oluşturanların kıskacında kalmış, yoksullaştırıldığımız ve kişiliksizleştirildiğimiz yurtlarda gün sayan, hassasiyetler zorbalığı ile hayat gasp eden muhafazakarların endişeli çocuklarıyız. Bizler; tek tipleştirilmemiz için açılan İmam Hatiplere mecbur gönderilen, inanmadığı orucu tutmak zorunda bırakılan, eğitim hakkı gasp…

Sanki benden iki taneyiz.

Merhaba. On yedi yaşındayım. Buraya yazan herkes gibi yobaz bir aileden geliyorum ve çoğu kişi gibi ben de inanmıyorum tanrı safsatasına; ama annem ve babam, dini annelerinden ve babalarından öğrenmişler. Bayağı dindarlardır. Annem pardösü giyiyor, İslam’a göre doğru giyinme şekli kara çarşaftır hâlbuki, ama onu…

Ben bozkırın ortasında, 21. yüzyılda cahiliye döneminde yaşarmış gibi yaşayan insanların içinde büyüdüm.

İlk mektubumu yazdığımda yaşım 23’tü. Şimdi ise 26 yaşıma 1 ay kaldı. 3 senenin ardından merhaba, demek istiyorum. Yazanlara, okuyanlara, bir yerlerde bizimle aynı yolda yürüyen, aynı çukura ayağı takılıp düşenlere… 3 yıl önce anlık bir öfke patlamasıyla bir şeyler karalamıştım buraya. O kadar üzgün…

Normal aile oyunlarına devam edilir, annemi elinden aldığım adamın önüne geçilip selam verilir.

Merhaba. Büyük tereddütler içerisinde başladığım bu yazının nereye kadar uzanacağı hakkında bir fikrim yok. Sadece anlatmak istedim. Çok canım sıkıldığında kâğıda bir şeyler karalarken ‘Biri bu dünyadan geçtiğimi, benim de burada olduğumu bilsin’ yazdığımı hatırlıyorum. Tek temennim bu. Ufak da olsa bir iz. Buradaki çoğu…

En yakın arkadaşlarım bilgisayar oyunlarıydı.

Ben çocukluğumdan beri hiç sevilmedim. Hiç arkadaşım olmadı. Çok fazla kardeş vardı, bu yüzden kendimi hiç özel hissetmedim. Hiçbir zaman özel bir eşyam olmadı. Lise 11. sınıfa kadar internet kafelerde takıldım. En yakın arkadaşlarım bilgisayar oyunlarıydı. Sadece oyun oynardım. Ve hiç kimseyle konuşmazdım… 11. sınıfta…

Sosyal medyada gördüğüm yönelimi farklı olup zorbalığa maruz kalan, inancı farklı olduğu halde bunu yaşayamayan insanlar bana ne yalnız ne de yanlış olmadığımı gösterdi.

Merhabalar, öncelikle sayfanızı ilk kurulduğundan beri takip ediyorum. Birkaç yıl önce kendi hikayemi paylaşmıştım, gönderilere tekrar baktığımda bulamasam da hikayemin istediğim gibi bittiğini ve kendimi nasıl bulduğumu paylaşmak istedim. Çocukluğumdan beri din baskısıyla büyütülen kız çocuklarından biriyim. Daha bebekken bile babam, annem beni açık giydirdiğinde…

Beş liralık çöpten başka bir şey değildi fakat bende bir şeyleri kesin olarak değiştirmişti.

Merhaba, ben buradaki birçok insanla beraber sessizce yürüyenlerden sadece biriyim. Ancak bugün sessiz yürümeyi değil, biraz da olsa fısıldamayı istiyorum. Burada okuduklarımda kendi yaşamıma dair birçok benzer parça buldum, buluyorum. Bazen de geçmişte sandığımdan daha fazla bastırıldığımın farkına varıyorum. Bu platform, varış noktam için son…

Çocukluğumu, gençliğimi ve ergenliğimin son dönemlerini düşünürken hayatımın hangi döneminde daha çok acı çektiğime hâlâ karar veremiyorum.

26 senelik hayatımın hatırlayamadığım ilk 1,5 senesi hariç her anında, ayak bastığım her yerde kendimi nasıl öldürebileceğimin planlarını yaptım. Bu bir intihar değil, itiraf mektubudur. 24 seneyi aşkın bir süredir yaptığım planlara göre kendimi öldürmemin en mantıklı yolunun Taksim meydanında üzerime benzin döktükten sonra yere…

Anneler kızları onlara benzemediği takdirde onları sevmezler ama oğullarını her koşulda severler.

Merhabalar! Size geçenlerde yaşadığım ve hâlâ gözümün önünden gitmeyen bir travmamı anlatmak istiyorum. Bir gün ders çalışıyordum. Abimin sinirli şekilde “Nerede o?!” dediğini duydum. Annem de   “Dur, bir yemek yiyelim önce, tadımızı kaçırma” tarzı bir şey söyledi. Kardeşime kızacak sandım. Sonra bummm! Bir anda çat…

Benim için evlilik o evden kurtuluştu.

Merhabalar. 5 yıl önce bana “27 yaşında açık olacaksın” deselerdi sanırım buna gülerdim, o kadar imkansızdı… 7. sınıfın yaz tatilinde Kur’an eğitimi veren bir ev kursuna göndermişlerdi beni. Kurs bitince babamdan hediye olarak telefon istemiştim ama o bana “Ancak başını örtersen alırım” demişti. Telefonu çok…

Bir elin beş parmağı bile bir değilken bir ailede hiç açık kadın olmamasının sebebini, sürecini düşünmek beni sorgulattı.

Sözlerime küçük bir anı ile başlamak istiyorum. Umarım beni sabırla okursunuz çünkü detaylı anlatırsam anlaşılırmışım ve benim gibilerin sesi olurmuşum gibi… Otobüsteyim, yanı başımda duran yaklaşık 60 kişinin sesleri bir şelalenin arkasından geliyor gibi ya da bir şelale sesleri takip ediyor, emin değilim. Pim Stones…

Küçüktüm, gücüm yoktu ama şu an kaybedecek hiçbir şeyi olmayan 20 yaşında bir kadınım.

Merhaba, bu sitede açılmak isteyip açılamayan ya da en sonunda bunu başarıp paylaşmak isteyen birçok kadının mesajlarını okudum. Ben de böyle bir hikâyeye sahibim ama bahsetmek istediğim nokta farklı. Aşırı dramatik ve çeşitli rahatsızlıklara sahip ebeveynlerim ve yakın akrabalarımın psikolojik şiddeti sonucu dile getirişimden 1…

Arkadaşlarımla alkollü mekânda otursam “Bunun ne işi var burada?” diyenlerden, “Ben gelmeyeyim” desem “Bu kadar bağnaz mısın?” demelerinden yoruldum.

İkinci kez yazıyorum. Artık dayanamıyorum bu hisse, boğuluyorum. İçimde hissettiğim şey açık giyinme isteği değil. Hatta saçlarımı rüzgârda savurmak, güzel hissetmekten de ötesi ben özgür hissetmek istiyorum. Kendi kararımı yaşamak… İnsanlar bana bakınca önyargıdan fazlasını görsün istiyorum. Arkadaşlarımla alkollü mekânda otursam “Bunun ne işi var…

Eğdirdim başlarını, kaldırdım başımı.

Ben başardım! Aslında 5-6 ay oldu özgür olalı, ama neden insanlara ümit olup nasıl başardığımı anlatmayayım? 1,5 sene önceki mektubumda her şeyi anlatmıştım. Yağmurda ıslanmak, güneşte kurutmak istiyorum kıvırcık saçlarımı, diye. Gece sabaha kadar uykusuz kaldığım, sokakta yürürken durduk yere ağladığım, o türban yüzünden boğulduğum…

Annemin rahmine düşerken bile aileyi birbirine katmışım; babaannem, anneme “Kızsa doğurma, aldır” demiş.

Merhabalar. Ben mezun yılımda hem üniversite kazanmaya hem de örtümle mücadele etmeye çalışan çaresiz bir kızım. Babam tarafından liseye geçince zorla kapatıldım. Aslında benim hikayem daha da öncesine dayanıyor. Annemin rahmine düşerken bile aileyi birbirine katmışım. Benden önce doğan 2 ablamın ardından benim de kız…

18 yaşında biri olarak izin almak durumunda olmam bile beni sinirlendiriyordu ama dindar ailelerde durum böyledir.

Merhaba. Buraya daha önce yazmaya çalışmıştım çünkü burası kendimi yalnız hissettiğimde sığındığım bir platformdu ama yazdıklarımı atmamıştım. Dün Enes Kara’nın haberini duyunca ve aklıma burası gelince tekrar yazmak istedim. Bizim için kapanmak bir aile geleneği olduğu için 7. sınıfın sonunda kapanmıştım. Anneme belirli bir tarih…