Etiket: tecavüz

Hatırlıyorum, bir gün dövmesinin sebebi sırf erkeklerin de var olduğu WhatsApp sınıf grubunda var olmaktı

Henüz 19 yaşındayım. 10 yaşında daha çocukken başta kendi sonra ailemin isteğiyle kapatıldım ve kendimi bildim bileli kapalıydım. Hayatımda en büyük isteğim saçımın bir kez rüzgarda savrulmasıydı… 5. Sınıfta imam-hatipteydim ve 12 yaşında namaza başlatıldım. İlk başlarda babam benim için çok önemli olduğu için ve…

Onlar başörtüsü için özgürlük mücadelesindeydi, ben de başörtüsünü atabilmek için

Bu yazıyı başörtüsünü çıkarma kararı aldığım 14 mart 2022 gününde bu oluşumu bulma ve tek olmadığımı anlama sürecinden başlayarak telefonuma not almaya başladım. Aslında başörtüsünü hayatımdan çıkarırken ve çıkardıktan sonraki gelişmeleri de günlük olarak yazıyorum ama çok uzun olur diye İlk olarak başörtüsünü takış hikayem…

Kendilerini Tanrı yerine koyan aileler, farkında olmadan o çok korktukları şirki sürekli olarak yapıyorlar.

Merhaba. Buraya aylar öncesinde içimi dökmüştüm; ama tekrar dolduğumu hissettim. Dayanacak gücümün kalmadığı bir dönemdeyim. Sinirliyim, kırgınım, kızgınım herkese. Neden ben? Neden benim ailem diğerleri gibi değil? Neden kimse beni anlamaya çalışmıyor? Bu sorular artık daha anlamsız olmaya başladı. Ne yaparsam yapayım, beni olduğum gibi…

Bu kadar küçük yaşta verdiğim bir karardan sorumlu tutulup bu kadar eziyet çekmek zoruma gidiyor.

Merhaba. Gerçekten ama gerçekten çok yoruldum. Her hafta başörtü üzerine bir duygusal patlama yaşıyorum ve çöküntü haline geliyorum. Bugün de bu yaşadığım çöküntüyü burada paylaşmaya karar verdim. Tahmin edersiniz ki buradaki kişilerle hikayem çok benzer. Zorla kapatılmadım ama ‘güya’ kendi isteğim ile 4. sınıfın yaz…

Sosyal medyada gördüğüm yönelimi farklı olup zorbalığa maruz kalan, inancı farklı olduğu halde bunu yaşayamayan insanlar bana ne yalnız ne de yanlış olmadığımı gösterdi.

Merhabalar, öncelikle sayfanızı ilk kurulduğundan beri takip ediyorum. Birkaç yıl önce kendi hikayemi paylaşmıştım, gönderilere tekrar baktığımda bulamasam da hikayemin istediğim gibi bittiğini ve kendimi nasıl bulduğumu paylaşmak istedim. Çocukluğumdan beri din baskısıyla büyütülen kız çocuklarından biriyim. Daha bebekken bile babam, annem beni açık giydirdiğinde…

Çocukluğumu, gençliğimi ve ergenliğimin son dönemlerini düşünürken hayatımın hangi döneminde daha çok acı çektiğime hâlâ karar veremiyorum.

26 senelik hayatımın hatırlayamadığım ilk 1,5 senesi hariç her anında, ayak bastığım her yerde kendimi nasıl öldürebileceğimin planlarını yaptım. Bu bir intihar değil, itiraf mektubudur. 24 seneyi aşkın bir süredir yaptığım planlara göre kendimi öldürmemin en mantıklı yolunun Taksim meydanında üzerime benzin döktükten sonra yere…

Her ayna gördüğümde gözlerim dolsun istemiyorum.

Uzun süredir bu platformda yayınlanan mektupları okuyordum. Ben de açıldıktan sonra kendi hikayemi anlatmaya karar vermiştim, ancak ailemle konuşmak için cesaretimi toplarken bunu yazmaya karar verdim. Annem, ben anaokuluna başlayacak yaştayken dinle daha çok ilgilenmeye başladı ve cemaatlere katıldı. Oradan da öğrendikleriyle beni normal bir…

Dindar bir ailenin evlenmemeyi seçen uyumsuz kızıyım.

Selam kelimesini kullanıyorum, yalnızca ‘selam’. Buraya yazıyorum çünkü belki yenik düşmek üzere olan kız kardeşlerime güç verebilirim ya da özgürlük yoluna çıkmaya cesareti olmayan kız kardeşlerime bir cesaret örneği olabilirim. Ben şimdilerde orta yaş denilecek yaşlara yakınım. Ama eskilerde çok kırıldı kanatlarım. Babam imam olduğu…

Saçımı açmak istediğim için maddi ve manevi olarak benden desteğini kesmeyen bir amcam var ki üniversite için tek dayanağım o.

Merhaba. Uzun zamandır yazılan mektupları okuyordum ve şimdi aralarına benim mektubum da karışacak… Uzatmadan konuya gireyim. Çocukluğumdan beri dinime bağlı olan biriyim. 8. sınıfa kadar camilerde açılan yaz Kur’an kurslarına giderdim ve bunun için hiç pişman değilim. Bu sayede birçok sureyi anlamı ile birlikte biliyorum…

Toplayacakları tepkiler, o belirsiz kimliklerini zedeleyecek diye bizi bastırıyorlar.

Neşe ile çarpan kalbimiz, ışıldayan gözbebeklerimiz, güzel tenimiz ve özgür ruhlarımız. Bizim bu kadar güzel olduğumuzu gören ebeveynlerimiz, bizi herkese gururla göstermek yerine neden saklama ihtiyacı duyar? Kendi fikirlerini paylaşmaya korkuyorlar. Toplayacakları tepkiler, o belirsiz kimliklerini zedeleyecek diye bizi bastırıyorlar. Zedelenecek bir kimliği bile kalmamış,…

Bir gün dayanamayıp anneme açıldım, dedim ki: “Anne, ben biseksüelim. Kızlara da ilgim var”.

6 yaşında anaokulunda kendi cinsiyetimde birine ilgi duyuyordum. Bunu anneme söylemiştim ama küçüğüm ya, tepkisiz kalmıştı. Olurmuş öyle şeyler… 12 yaşındayken kandırıldım, tecavüze uğradım. Çocukluğumun geçtiği o parkta. O zaman erkeklerden nefret ettim ama bu bir yönelim değildi. Büyüdüm, liseye başladım. Kız lisesi. Benden başka…

Açlıkla, parasızlıkla savaşıyorum.

Bir yıl önce size bir mektup göndermiştim. Tek hayalim size tekrar ‘Ben başardım’ diye yazabilmekti. Ben başardım ama tekrar yenilmekten korkuyorum. Baskıcı bir ailede büyüdüm. Başlarda dini görevlerini severek yerine getiren bir kızdım. Büyüdükçe sorgulamaya başladım. Cevapsız kalan sorularıma yanıt aramaya çalıştıkça “Din sorgulanmaz” diye…

Bazen saçımı kazıtmayı bile düşünüyorum.

Merhaba. Ben 17 yaşındayım ve 6. sınıfta kapandım. O zamanlar İmam Hatip ortaokuluna gittiğim için çevremdeki herkes bir şekilde kapanıyordu. Öğretmenlerimiz de bunu destekliyordu. Herkes teker teker kapanınca ben de kendimi eksik, dışlanmış hissettim ve kapandım. Ailem, küçük olduğum için çok desteklemedi ama karşı da…

Dinin bana uyan bir parçasını bulamadım.

Kendimi tanımazken, henüz vücudumu keşfedememişken Kur’an kurslarına gönderilmeye başlandım. Yaşım 11 o zamanlar; kuzenlerim regl olup örtünmüşler, ben de onlara özenip başımı örtmüşüm. Sevilmeyen bir çocuktum, hep günah keçisi seçilirdim. Annem de örtündüğüm için mutlu, kalbim çiçek bahçesi gibi çünkü ailemin olduğu gibiyim. Babam ‘Maşallah…

Nasıl bir hayatın içindeyim?

Merhaba. Aslında artık içimde aileme karşı o kadar çok şey besliyorum ki şuraya yazarken bile üşeniyorum, her şeyden yoruldum artık… Sanki bu dünyada hiç mutlu olamayacak gibiyim. Şu an 17 yaşındayım. 11. sınıfa gidiyorum. 9. sınıfta abim dediğim insan, bir erkek arkadaşımla sevgili gibi konuştuğumuz…

‘Kadın’ olmam, cinselliğimden utanmam için bir gerekçe olamaz.

Burada insanların aileleri ile olan yabancılaşmalarını okuduktan sonra ailemle olan yabancılaşmamı garip görmemeye başladım. Benim öyküm, muhtemelen buradakilere bile aşırı gelecek. Muhtemelen “Senin hiçbir problemin yokmuş, sen kendine sorun yaratmışsın” gibi yorumlar gelecek, çünkü öyle oluyor. Ama ben yine de anlatacağım. Liseye başlamıştım ve doğal…

Babam evde de etek ve başörtüsü ile dolaşmamı istiyor.

Buraya, uzun zamandır içimde tuttuklarımı dökmek istiyorum. Babam her zaman dindar bir insan olmuştur. Yolda gördüğü şortlu bir kıza hakaretler edebilir; tecavüzü hak ettiğini ve öyle giyinmemesi gerektiğini söyleyebilir. Küçüklüğümden beri onun baskısı altındayım. Örneğin daha 8-9 yaşlarındayken tayt giydiğim için sokağın ortasında beni azarlardı.…

‘Ne zaman kapanacaksın?’ pazarlığı.

Evet, işte benim hikayem başlıyor. İç Anadolu’da bir şehirde büyüdüm. Ailem -yani aslında dedelerim- bir cemaate bağlı. Akrabalarımda başı açık pek kimse yok. Hem bu yüzden hem de doğrudan ebeveynlerimin baskısından dolayı benim için açık kalmak diye bir seçenek yoktu. Doğal olarak askılı, şort, sıfır…

Demek ki neymiş, mahalle baskısı varmış!

Babam, ablamla beni “Kız çocuğu okumaz!” diyerek okuldan aldığında henüz 4. sınıfı yeni bitirmiş ve 5. sınıfa geçmiştim. Okuldaki öğretmenim Cumhuriyetçi ve Atatürkçü bir insandı, okumam için babama yalvarmıştı… Babamsa bizim geleceğimizle ilgili adice planlarını çoktan yapmıştı; “15- 16 olunca gelin ederim, olur biter” diyordu.…

Ben Azerbaycan’da 17 yıl boyunca şiddete maruz kalan bir bebek, bir kız ve bir kadınım.

Ben 18 yaşındayım. Azerbaycan Bakü’de doğdum ve 18 yıldır burada yaşıyorum. Azerbaycanlılarla ilgili kendime dair bildiğim şeylerden daha fazla şey bilirim. Nasıl insanlar olduklarına, olaylara bakış açılarına, düşünce tarzlarına vs. yani aslında neredeyse her şeylerine hâkimim. Ben 17 yıl boyunca şiddete maruz kaldım. Azerbaycan çok…

Karşı çıksam da çıkmasam da eninde sonunda kapanacağımı bildiğim için kapandım.

Buraya bir şeyleri biraz da olsa başarmış şekilde yazıyorum. Platformunuzu yaklaşık 2 senedir takip ediyorum. Hatta bir defasında ben burayı okurken babam da görmüştü ve bu tarz şeylerin yalnızca algı operasyonu amacı güttüğünü söylemişti, tartışmıştık. Burada yazılanların asla gerçek olmadığını; ateistlerin ve deistlerin, gençlerin akıllarını…

Artık kategorize edilmiyordum.

90’lı yılların ortasında dindar bir ailede doğdum. Geleneklerimiz gereği namaz ve oruç ibadetimi sorgusuz yerine getiriyordum. 15 yaşındaydım. Babam o zamanlar tır şoförlüğü yapıyor. Haftalarca yok. Para falan gönderiyor. Zaten aile sevgisiyle büyüyen bir çocuk değilim. Biz gecekondudan bozma sefil bir binada oturuyoruz. Bir gece…

Annem, hayatımı tamamen onun istekleri doğrultusunda yaşamamı istiyor.

Bu bir başarı öyküsü değil. Ama başaracağım. 15 yaşındayım ama 15 yıl nasıl yaşadım diye düşünmeden edemiyorum. Önce ailemden bahsetmek istiyorum. Annem, hayatımı tamamen onun istekleri doğrultusunda yaşamamı istiyor. Onun istediklerini giymek zorundayım. Onun istediklerini yapmak zorundayım. Kısacası onun kararları benim hayatımı esir almış durumda.…

Çevremdekiler başörtüsüz kadınlara ahlaksız kişiler gözüyle bakan insanlardı.

“Açılamazsın çünkü akrabalarımızda hiç kimse açık değil!” diyen bir ailem vardı. Ortaokulu ve liseyi İmam Hatip’te okudum. Bu benim isteğimle olan bir şey değildi. Her yaz Kur’an kurslarına gönderiliyordum ve bu da rızam olmadan yaptığım bir şeydi. Çevremdekiler başörtüsüz kadınlara ahlaksız kişiler gözüyle bakan insanlardı.…

Üniversiteyi kazandığım an saçlarımı özgür bırakıp sizlere fotoğrafımı atacağım.

Odamda gözlerim dolu bir şekilde hikâyemi anlatıyorum. Uzun gelebilir, lütfen yaşadıklarıma kulak verin ve sıkılmayın. Anne tarafım dindardır, baba tarafımsa sürekli açık kıyafetler, şortlarla dolaşan bir aile; böyle insanlarla büyüdüm. Ben de çoğunuz gibi 14 yaşlarında annemin yoğun ısrarı yüzünden kapandım ama o zamanlar bile…

Memleketime döndüğümde başımı örtmek zorunda kalmamak için dışarı çıkmıyorum.

Küçüklüğümden beri tesettürlü olmayan kadınların ahlaksız olduğunu düşünen, tacizlerin ve tecavüzlerin dar pantolon veya kısa şorttan kaynaklandığını savunan, mahallede sevgilisi olan kızın kötü yola düştüğünü söyleyen, televizyonda gördüğü askılı elbise giymiş kadına ‘namussuz’ diyen insanların arasındayım. Hayatımda hiç şort, askılı tişört, elbise veya mayo giymedim.…

Neden başörtüsü takıyordum? Artık bir fikrim yoktu.

Ben 12-13 yaşlarında bilinçsizce kapandım. Güya ailem zorlamadı ama küçüklüğümden beri hep “Gıybet etme, insan eti yemiş olursun; makyaj yapma, yanarsın” ya da “Kapanmazsan cehennem daha sıcak” gibi korkularla büyütüldüm, yani başka çarem yoktu. Başka bir seçeneğim olduğunu bile bilmiyordum. Çocukken psikolojim sağlam olmadığı için…

Erkeklerin sesimi duymasının haram olduğu söylenirken, erkek hocam tarafından taciz ediliyordum.

Merhaba. Yazmaya başlayıp devam ettiremediğim, yarıda bıraktığım, yapamam diyerek sildiğim mektupların aksine sonuna dek anlatacağım bir şekilde başlamak istiyorum. Ben ortaokulunu dini eğitim veren bir cemaat okulunda geçirmiş, bölgesindeki en sıkı dini cemaatlerden birinde -asla istemeyerek- üç sene geçirmiş biri olarak yazıyorum bu mektubu. Ortaokula…

Ailem şeytan olduğumu söyledi.

Merhaba arkadaşlar. Ben de fiziki olmayan o görünmez psikolojik baskıyla 7. sınıfın yazında tesettüre girmiştim. Ailem daha önce de ablama aynısını yapmışlardı; yani bize ne yaptıklarının, kafamıza geçirdikleri şeyin sorumluluk olarak bize neler yüklediğinin farkında değillerdi. Hürriyetimiz ve düşünme gücümüzün olmadığı yaşlarda bize çocuk adam…

Yaşamak için cesaret gerek.

Artık açıldım. Öncelikle geçmişimi anlatayım. Herkes gibi muhafazakar ailede büyüdüm ama 80’lerin sonunda muhafazakar olmuşlardı. Annem sol görüşlü bir ailede tek Müslümandır. İnancı zararsız ama kırılgan, babam ise evlenince kapanan kadınlarla dolu bir aileye sahip. Büyü, babamın İmam Hatip’e gitmesiyle başlıyor sonra bütün sülale bir…

Başörtüsü, küçücük bir çocuğu kadın yaptı ve ben o kadın figürünün içinde sıkışıp kaldım.

 Canım yalnızyürümeyeceksin.com,  Benim için o kadar özelsin ki… Takip etmekten bile korktuğum, ana sayfama her düştüğünde, yazılarını gözlerim dolu dolu okuduğum bir platform nasıl bu kadar özel olabilir benim için? Omzumdaki bu ağır yükü bir tek benim taşımadığımı hissettirdiği için belki. Önceden olsa şu satırları yazmak…

Babam ”Bu evden gelin olup çıkmadıkça açamazsın başını.” dedi.

Şu an yazmaya başlıyorum. Aslında hep dışına bakılıp yargılanan kızdım. Bazen hayatta bize dayatılan yolları yürüyoruz, kendi yolumuzmuş gibi. İnsanlar seçiyor, biz de kendimizin seçtiğine inanıyoruz. Belki de seçiyoruzdur, bilmiyorum. Ailemdeki herkes kapalıydı, büyüdükçe de kapanıyordu. Aslında içimden bir şey kapanmamı istemiyordu. Tanrı’nın varlığını sorguladığım…