Bu süreç, babamın pantolon giymeme karışmasıyla başladı.

Buradaki hikayeleri okuyup ben de yazmalıyım dedim. Çünkü öncesinde bu sorunları yaşayan insanlara nasıl ulaşabilirim diyordum. Artık benzer şeyleri yaşayanlarla daha yakınım. 24 yaşındayım, yaklaşık 8 yıldır kapalıyım. Lise dönemlerinde henüz kapanmadan önce babamın pantolon giymeme karışmasıyla başladı bu süreç. Kısa kollu giydirmeme vs… Bu süreçte hiç başörtüsü konusu açılmamıştı. Bu tarz baskılarla beraber din üzerine daha çok düşünmeye başladım. Doğru olan hangisiydi bilmiyordum. Ama bildiğim şey inançlı insanların iki yüzlü olduğuydu. O dönemde o baskılar hafiflemişti. Babamın beni serbest bıraktığı süreçte yakın arkadaşımın kapanmasından etkilenmiştim. Lise öğrencisiyim ve arkadaşımdan etkilenip özenerek ve biraz da olsun babamla aramın daha iyi olacağını düşünerek kapandım. O sıra kendi düşüncem ve irademmiş gibi olsa da, şu an onun bile aslında aileden onay alma çabası olduğunu düşünüyorum.

Sonrasın din hakkında sorgularım devam etti çünkü kalben inanıyordum ve inandığım din, o yobaz söylemler içerisinde olamaz diye hep araştırdım. Bilgi sahibi insanlar aradım. Üniversite sürecinde felsefe bölümünü yazdım ve pişman değilim. Okurken hep dine kılıf aradım, örtüme kılıf aradım. Müslüman feminizm, İslami feminizm ilgimi çekti. Dediğim gibi, hem ailemle aram iyi olmalı, hem de düşüncelerimi mantık çerçevesine koymam gerekiyordu. Bu uğraşlar ne yazık ki başarısız oldu. Hiçbir şey içimdeki şüpheyi yıkamadı. Başımdaki örtüden rahatsızlık duymaya başladım. Her neye inanıyorsam, bu sadece beni ilgilendirmeliydi. Bir etiket ve sembol olmamalıydım. İnançlar değişip dönüşebilir. Bu sürece neden herkes ortak olsun ki? Neden bilsinler? Hem ibadetin gizli olanı makbul değil miydi zaten? Kendime ve bedenime yabancılaştım. Artık tahammül edemiyorum, ancak ailemin sevgisizliğiyle yüzleşecek cesarete sahip değilim. Açılmayı istediğimi söylersem başıma ne gelir kestiremiyorum. Yoğun bulantı yaşıyorum. Benim gibi bu durumda olanların varlığından dolayı üzülüyorum. Mücadelemiz gerçekten pantolon giyip saçlarımızı rüzgarın serinliğine bırakmak için.