Babam, 14 yaşımda sırf Kur’an kursundan kaçıp arkadaşlarımla parka gittiğim için beni bacaklarımı delik deşik etmekle tehdit etti.

Merhaba. Ben 16 yaşında bir kız çocuğuyum. Ailem, sözde beni korumak amacıyla beni okula hiç göndermedi ve okuma yazmayı kendi imkanlarımla öğrendim. 9 yaşında tacize uğradım, babamdan 5 yılı aşkın süredir şiddet görüyorum. Korumacı, dindar bir ailenin çocuğuyum. Küçüklüğümden beri annemle babamın gözüne girebilmek için

Ben onların namusu sadece kadında arayan kültürlerinin bir parçasıydım.

Benim hikayem de hepinizinki gibi zorlu süreçlerden geçiyor. 23 yaşındayım. Tam 2 yıl önce açılmak istediğime karar verdim. Süreç, ben erteledikçe uzadı. Kendimde o cesareti bulamadım. Ailem dindar bir aile yapısına sahip değil fakat yozlaşmış toplumun kültürel geleneklerine tabii oluyor. Bu kadar zaman bekleme sebebim

Ben her ağladığımda “Biz senin ahiretini kurtardık” diyorlar.

Herkese merhaba… Ben 21 yaşındayım. Benim hikâyem yeni başladı sayılır… Ben 1 yıldır 5 vakit namazımı kılıyorum, ibadetlerimi de elimden geldiğince yapmaya çalışıyorum fakat başörtüsü mevzusu bu ara beni sadece hayattan değil, ibadetlerimden de soğuttu. Gelin size hikayemi anlatayım, kırık ve yorgun bir kalp eşliğinde…

Çocukluğum, çocukluğun masumluğunu kullanan din tüccarları tarafından sömürüldü.

Çocukluğum sömürüldü. Çocukluğum, çocukluğun masumluğunu kullanan din tüccarları tarafından sömürüldü. Doğru yolda ilerleyeyim diye çeşitli yatılı Kur’an kurslarına gönderildim. Ben 7-8 yaşlarındayken 17-18 yaşlarında çarşaflı hocalarımız vardı. Çarşafın ağırlığından dolayı onlar bana o kadar büyük gelirdi ki ama aslında onlar da çocuktu. Çocuklukları, gençlikleri, çağdaş

Ailem iyi insanlar ama yalnızca konu erkek çocukları olduğunda…

Merhabalar, artık buraya yazmanın da bir ihtiyacımı karşılamadığını fark ettim, kesinlikle sizlik bir durum yok; ailesel sorunlar, sürekli cinsiyete göre yaklaşım… Yakın gördüğüm, derdimi anlatabileceğim bir tane bile yakın arkadaşım yok. Annemi yakın gördüm, onunla konuşmak istedim. Sırf konuşmak istedim diye artık benimle konuşmamaya başladı.

Temel ihtiyaçları karşılamayı iyi ebeveynlik sandılar.

Merhaba, ben 16 yaşında bir kız çocuğuyum. Muhafazakâr bir kesimde yaşadığımdan ötürü kendimi bildim bileli dini eğitimler aldım ve çeşitli yerlere gittim. Sürekli dinin empoze edilmesi ve bu konuda bir seçenek sunulmamasından dolayı kapanmayı kendime zorunluluk olarak gördüm. Ortaokulda da İmam Hatip’e gönderildim. Bu duruma

“Hevesini aldın, yeniden kapanacaksın.”

Merhaba, ben lise 2. sınıfa geçecek bir öğrenciyim. Ben 5. sınıfta yani çok küçük yaşta kapandım. Zorla kapatıldığım söylenemez ama çevremde herkes kapalı olduğu için ben de kapanmalıyım deyip kapandım. O günden sonra da ilk 2 yıl çok iyi geçti, gayet iyiydim. Her şey sabahları

Ailem beni baskıyla kapalı tutmaya çalışarak dinimden soğutmadı.

Merhaba arkadaşlar, ben bu yazıyı daha öncede yazmıştım fakat sanırım göndermedim; o yüzden tekrar yazmak istedim. Ben de 2 yıl önce sizinle aynı dertleri paylaşıyor, aynı şeyler yüzünden gözyaşı döküyordum. Annem “İleride kapanırsın” demeye başlamıştı. Onunla tartıştığımızda arada bu konu açılırdı çünkü bu konunun canımı

Kardeşlerimi bu insanların eline bırakmak istemiyorum.

Geçtiğimiz sene de buraya yazmıştım ve şimdi çok şey değişti. Ben kapalıydım. Bize kapanmamızı söyleyen babam, annemi kendisinden 20 yaş küçük olan teyzesinin torunuyla aldattı. Ben 20 yaşındayım. 2 tane kız kardeşim var, kardeşlerimden biri 16 ve diğeri 14 yaşında. Onlar da kapanmak istemiyorlardı. Babam

Annem beni o halde göreceğine ölmemi tercih ettiğini söyledi.

Bu yazıyı yine iç hesaplaşmalarımla, adeta kafamın içini kemiren düşüncelerimle boğuştuğum bir gecenin sonunda yazıyorum. 20 yaşında bir üniversite öğrencisiyim. Küçük bir şehirde yaşıyorum. Babam imam ve annem de yıllarca Kur’an kurslarında büyümüş bir ev hanımı. Annemle herhangi bir konuyu tartışmak neredeyse imkânsız gibi, sanki

Sadece beni dünyaya getirdiği için annemin istediği gibi biri olamam.

Merhaba, benim hikayem de herkes gibi klasik ama yazmak istedim. Birilerinin bana destek olacağı düşüncesi çok güzel geldi. Bu hissi daha önce hiç yaşamadım. Bundan 4 ya da 5 yıl önce 6. sınıfta başımı kapattım çünkü toplum onu uygun gördü. Vücudum belli olmaya başladığı için

En büyük aşağılanmayı ailemden gördüm.

Bu sayfayı keşfettiğimden beri herkesin içini döktüğü tüm yazıları okuyorum. Kimimiz çok dolmuşuz ve burada her şeyi dışa vuruyoruz; kimimiz ise o kadar daralmışız ve her hatırladığımızda kötü hissetmişiz ki yalnızca birazını anlatmışız. Ben de lafı çok uzatmak istemeden başlıyorum. Ailem çok muhafazakâr bir aile.

Kendi annemi ve babamı ikna etsem eşimin ailesi var.

Bu sayfayı daha 2 gün önce keşfettim ve bana nasıl merhem olduğunu anlatamam. Benim hikayem de herkesinki gibi, herkesle o kadar benzer ki… Ailem her zaman çok muhafazakardı hatta cemaatlere de bağlılardı. Benim ailemle aram her zaman iyi olmuştur ama şimdi geriye bakıp düşünüyorum da

Tüm bunlar sonucu bulimia nervoza oldum, ilgi için kustuğumu söylediler.

10 yaşımdaydım, 4. sınıfa gidiyordum. Küçüklüğümden itibaren dini eğitim görüyordum. Bir gün arkadaşlarım oyun olsun diye başlarını örtmüştü. O gün oyunbozanlık yapmamak için ben de örtündüm. Onlar ertesi gün açıldı. Ben devam ettim. Okulda, çevremde herkes çok güzel olduğumu söyledi. Çok mutluydum. 5. sınıfta açılmak

Dini bile erkeklerin istediği şekilde yaşadık.

Selam derttaşlarım. Yolunuz buraya düştüyse şüpheleriniz var demektir. Sizi çok iyi anlıyorum. Kiminizden daha az, kiminizden daha çok acı çektim. Ben de dindar bir ailenin küçük çocuğuyum. Hep bu şekilde yetiştirildim. Açıkça baskı yoktu ama görünmez duvarlar, kurallar ve engeller vardı. Biz de kadınlar olarak

Eğer ben açılırsam, babamın ilk topa tutacağı kişi annem olur.

Merhaba. Önceki yazımın üstünden neredeyse 1 ay geçti. Yine üzgün ve kötüyüm ama önceden belirsiz bir durumum vardı, bir nebze de olsa o belirsizlikten dolayı umutluydum; belki’lere sığındım ve gelecekte olacak güzel şeyleri düşündüm. Şimdi yolum tamamen kapandı. Annem ile birkaç defa konuştum, anlayışlı davrandığı