Derdimi sadece sosyal medyadan edindiğim arkadaşlarıma anlatıyorum.

Merhaba, ben de buraya yazan herkes gibi açılmak istediğim için yazıyorum. Öncelikle şu an 16 yaşındayım yani lise 2. sınıfım. Ortaokulda ailem beni İmam Hatip’e gönderdi. O zamanki sınıf öğretmenim her ne kadar ‘Göndermeyin’ dediyse de dinlemediler. Ablam da benim gideceğim okulda olduğu için rahat

“Her saç telin zina yerine geçer, bizim ailemizde böyle bir şey var mı?”

Bu sayfayı keşfettikten sonra ben de yazmak istedim, belki biraz rahatlayıp hafiflerim diye. Ortaokula yeni geçtiğim zamanlarda ablam yeni kapanmıştı. Liseye geçmişti o yaz ablam. Annem, ablamın kapanmasını doğru bulmamıştı o zamanlar, ‘Yaşın küçük’ demişti. Ama ablam kapandıktan 1 yıl sonra bana da imalarda bulunmaya

Dinime olan hevesimi sömürmüşler gibi hissediyorum.

2020’nin Ekim ayında kesinlikle istemememe rağmen kapandım ben de. Her “Hayır” dediğimde annem beni ikna etmek için sabahlara kadar ağlıyordu. Neyse ki yegane amaçlarına ulaşıp kapattılar beni de. Bir de üstüne üstlük herkese “İsteyerek kapandım” demek zorundayım. Zaten çevremizde tesettürlü olmayan kimse yok. Şimdi her

Sanki kaderim, geleceğim ve ideolojim doğduğum anda belirlenmişti.

Merhaba , aslında bu yazıyı yazmadan önce kendimden oldukça emindim ama şimdi içimden geçenleri yazıya aktarma konusunda tereddütlüyüm. Ben de birçoğunuz gibi ailesi tarafından kısıtlanan ve başörtü takmaya zorlanan yalnız ve psikolojisi bozulmuş bir insanım. Nereden başlayacağımı bilmiyorum zira bunun pek de başı yok, ben

“Kız kısmı bunu yapamaz.”

13 yaşında aile baskısı ile kapandım. Dokuz kez yanlarına gittim ve uygun bir dille açılmak istediğimi anlattım. Her seferinde beni sertçe geri çevirip “Oranı buranı açmak için istiyorsun” gibi şeyler söylediler. Ailede kız- erkek ayrımı da var, abimin yaptıklarından birini yapmak istediğimde “Kız kısmı bunu

Aile yönünden şanslıyım; hiç tepki göstermediler, ‘Senin hayatın’ dediler.

Nereden ve nasıl başlayacağımı bilemiyorum, yazım ve noktalama hatalarım olursa şimdiden kusura bakmayın. Benim hikayem, buradaki birçok arkadaşımın hikayesine göre sıradan… Muhafazakar bir ailede büyüdüm. Küçükken sabahları camiye Kur’an eğitimi almaya giderdik; öğlen de eve gelip üstümüzü değiştirir, mayolarımızı alır ve yüzme dersine giderdik. Yani

Daha tanrıyı bile düşünmüyorken bana cehennemden bahsetmişlerdi.

Merhaba, ben de kapanma hikayemi anlatmak istiyorum. İsterseniz adımı vermeden paylaşabilirsiniz. Ben 11 yaşında sınıftaki kapalı kızlara özenerek kapandım ama kapalılığın ne olduğunu, ne demek olduğunu bilmeden kapandım ve sanırım bu benim en büyük hatamdı. Şu aralar annemle babamın da arası bozuk bu yüzden babama

Bu sene LGS senem fakat bu durum yüzünden çalışamıyorum.

Merhaba, ben de kapanma hikayemi anlatmak istiyorum. İsterseniz adımı vermeden paylaşabilirsiniz. Ben 11 yaşında sınıftaki kapalı kızlara özenerek kapandım ama kapalılığın ne olduğunu, ne demek olduğunu bilmeden kapandım ve sanırım bu benim en büyük hatamdı. Şu aralar annemle babamın da arası bozuk bu yüzden babama

“Sen gerçekleri duymak istemiyor musun?”

Merhabalar. Öncelikle nereden başlasam bilmiyorum. Bu sayfayı uzun süredir takip ediyorum ve ben de yazmaya karar verdim. Öncelikle size biraz ailemden bahsetmek istiyorum; ailem, muhafazakar ve dini konularda baskıcı bir aile. Küçüklüğümden beri inançlarını, düşüncelerini bana empoze ettiler ve maalesef hala da ediyorlar. Akşamları salonda

Kanatları koparılan kuşlar bir daha uçamazlar.

Ruhumu saran kuşlar beni göğe çıkartmak için plan yapmışlardı, o planı bozan çelişkiydi. İliklerime kadar çelişki’yle savaşıyorum. Bir yandan İslamiyet, bir yandan başörtüsü. Ben 9-10 yaşlarında kendi isteğiyle kapanan bir kızım, henüz regl olmadan kapandım. Ablalarım kapalıydı, onlara özendim. Şimdi 13 yaşındayım, 4 yıldır kapalıyım

Yıllardır kendimi şeytan gibi hissetmekten yoruldum.

Merhaba. Bu sayfayı neden bu kadar geç buldum ki… Cidden her gönderide biraz kendimi buldum, üzüldüm… Çok özel bir hesap gerçekten; benim gibi bir sürü insan olduğunu bilmek, “Anormal değilmişim, evet, bende bir sorun yokmuş” dedirtiyor. Ben 17 yaşındayım, 13-14 yaşlarımdan beri kapalıyım. Ailem dindar

Gitar çalmak istedim, “Gavur şeylerini merak etme” dediler.

Nasıl başlasam bilmiyorum, biraz korkuyorum. Nedenini de bilmiyorum. Ben, hani küçük yaşta zorla kapanma gibi bir şey yaşamadım. Lise çağlarında kapandım. İlkokulu bitirdikten sonra orta okul için İmam Hatip’e gönderildim, lisede de aynı şekilde. Şu an son sınıfım. 8 yıl İmam Hatip’te okudum, gerçi eski

Sürekli, sürekli ev işi yapmak zorunda kalıyordum.

Merhaba, ben Betül, 18 yaşındayım. Ben de sizinle hikayemi paylaşmak istedim. Küçüklüğümden beri ailemin baskısı altındayım. 4. sınıf bittiğinde ailem beni okuldan alıp yatılı Kuran kursuna verdi, zorla hafızlık yapmaya başladım. Kursta sürekli psikolojik şiddete maruz kaldım, geceleri sürekli uykusuz kalıp Kuran ezberlemeye çalışıyordum. Bazı

Sanki din savaşındalar da ben düşmanmışım gibi.

Benim hikayem buradaki herkesle çok aynı. Öncelikle annem ve babam bilgili, okumuş, gerçekten iyi insanlar ve beni sevdiklerinden hiç şüphem yok. Babam evde iş de yapar ve hiç gocunmaz, annem benim için her şeyi yapar. Ama bazen kafalardaki kalıplaşmış ve sıyrılamayan kalıplar insanların kötü bi

Artık yerinde duramayan o kız gitmiş; yerine mutsuz, hep aksi, sinirli biri gelmişti.

Merhaba, Ben 16 yaşındayım, 3 yıldır kapalıyım. Çok çocuklu bir ailenin ortanca sayılan çocuklarından biriyim. Liseye geçtiğim yıl, okulumun açılmasına 1 hafta kala kapanacağımı öğrendim. Reddedemedim çünkü okutulmayacağımdan korktum. Başladım okula, sanki kapanınca daha çok sevileceğimi sandım bir yandan da. Ne acınası… İlk zamanlar ağlıyordum,

“Ergenlikten dolayı her şeyi abartıyorsun.”

Tekrardan selamlar yol arkadaşlarım. Buraya ikinciye kendimden bir iz bırakmama rağmen hala bir şey başarabilmiş değilim. Daha önceden yazdığım yazının başlığı “18 yaşımı bekliyorum“du ve hala bekliyorum. 17 yaşında; ablası, annesi ve babası gibi davranan bir kızım. Geçen mektubumu yazarken ağlayarak yazmıştım tüm satırları. Neden

Babam hala açık olduğumu duyunca peşime tanımadığım adamları taktı.

Merhabalar. Öncelikle sahte hesap arkasına sığınan biri değilim; bu hesabımı artık kullanmıyorum, sadece beğendiğim sayfaları takip etmek için açık bıraktım. Bir süredir sizi takip ediyorum ve yazmaya karar verdim. Şunu söylemeliyim ki duygusal bir şekilde yazmıyorum bu satırları çünkü duygularımı körelteli ve kendimi öldüreli yıllar

Anadolu lisesine gidebilirdim ama babam zorla İmam Hatip lisesine gönderdi.

Merhabalar, nasıl toplasam bilemedim ama yazmak istedim. Ben 15 yaşında evin en küçüğü olan genç bir kızım. Muhafazakar bir çevre ve oldukça baskıcı bir ailede yetiştim. 10 yaşındayken babamın bir gün “Artık saçını ört, günah” demesiyle kapanmaya zorlandım. Ertesi gün misafirliğe giderken açık gittim çünkü

Bana göre başörtüsü ile cinsel yönelim arasında bir zıtlık yoktu.

Merhaba, 17 yaşındayım, inançlı bir biseksüelim. Çevremde bunu bilen hiç kimse yok – ki bilseler hiç iyi şeyler olacağını zannetmiyorum. Şu an 12. sınıfım, kızlardan da hoşlandığımı 8. sınıfta fark ettim; o zaman kendimi keşfettim diyebilirim. Uzun zamandır kapalıyım ve bunun ailemle alakası yok, gerçek

4 yaşındayken kızlığıma acı biber sürmüştü annem.

Okula başlayacağım ilk günkü heyecanımı sanki dün yaşamışım gibi hiçbir zaman unutmadım. Mavi önlüğümü annem giydirip güzel tokalar takmıştı; kısa oluşunu sevmediğim canım saçlarıma. Samsung tuşlu telefonuyla aile binamızın önündeki merdivenlerde durup beni çekmişti. Güzeldi, güzeldik be canlarım. Ben çocukken her şey çok daha güzeldi.