Maalesef yalnız değilim

Merhaba, ben küçük bir yerde doğdum büyüdüm. Çok tutucu olmayan muhafazakar bir ailem var. Küçük yerde büyüyen neredeyse çoğu kadının yaşadığı şeyleri yaşadım ben de. Ataerkil bir aile, sürekli hizmet edilmeyi bekleyen erkekler. Ben de mecburen bunlarla mücadele ederek büyüdüm. Üniversite için ayrıldığımda çoğu şeyin…

Oysa benim tek isteğim sıradan olmaktı

Ben kapandığımda 11 yaşındaydım. Kendi isteğimle kapandığımı düşünüyordum ve soran herkese öyle diyordum ama aslında bunu istediğime inandırılmıştım. Ailemdeki herkes kapalı olduğu için başka bir seçeneğim olduğunu bile düşünmüyordum. Ailem zorla başörtüyü alıp başıma takmasa da sürekli baskı yapıyordu. En sonunda kabul ettim. Annem çok…

Kendimi rahat hissetmek istiyorum artık

Çevremizde açılan başka insanları görünce, annem “Sen onlar gibi açılırsan hakkımı helal etmem. Ben seni boşuna mı kuran kurslarına gönderdim.” diyor (Daha ben kendi isteğimi söylemeden). Anneler bence ne kadar baskıcı olsalar da ne düşündüğümüzü tahmin edebilirler, bu olaydan anladım. Ama yine de içimde anneme…

Bir başörtü takmıyorum diye hayatım mahvolacak

İlk defa bu konuyu yazıyorum. Çünkü artık dayanacak gücüm kalmadı. 24 yaşındayım evliyim ve öğretmenim. Yani kendi kararlarımı verebilecek durumdayım aslında değil mi? Ama asla öyle değil. İmam kızı olarak dünyaya geldim ve açık olmanın sadece filmlerde olabilecek düşüncesiyle, (sözde) kendi isteğimle 13 yaşımda kapandım.…

Tesettüre girdiğim ilk andan itibaren açılmak istiyorum

Nasıl başlayacağımı gerçekten bilmiyorum. Tesettüre girdiğim ilk andan itibaren açılmak istiyorum. Zorla değildi belki ama beni daha çok psikolojik olarak etkilediler. Gerek ailem, gerekse o zamanlarki erkek arkadaşım. Namaz kılardım “Bak namaz kılıyorsun, başın açık.” derlerdi. Sürekli tesettürden dem vururlardı. Depresyona girdiğim bir dönem böyle…

Oraya her gittiğimde boğulacak gibi hissediyorum

Selam. Şu anda 9. sınıftayım. Kendi isteğimle kapanmadım. 6 yaşımdan beri her yaz kuran kurslarına gittim. Ailem onlar gibi dindar, şeriatçi olmamı istiyorlar. Doğrusunu söylemek gerekirse kürt asıllı kişiler dediğimi daha iyi anlayacaktır. Dediğim gibi her yaz kuran kursuna gidiyordum. Son 3 yıldır gitmemekte ısrarcıyım.…

Bu dünyanın sınavı bir kadınlara mı anlamıyorum

Yazılan hikayeleri okumaya gücüm olmadı. Aslında benzer hikayelerden, yazılan kaderi yaşamaya mahkum edilmiş kız kardeşlerimden güç almam gerekir ama yapamıyorum. Sanki hayatımın son evresindeyim. Ya bir mola vereceğim ya her şeye gerçek bir son. 11 sene önce kapandım. 21 yaşındayım. Küçükken etrafımdaki herkes benimle aynı…

Ortada toparlanacak bir hayat kalmadı

Benim de bu hayatta her insan gibi başarısızlıklarım, kusurlarım, yanlışlarım oldu, doğal olarak; ama bunların çoğunluğunda sebep ailem oldu. Ben bir şeyler başarmak istediğimde destek olmadıkları gibi engel de oldular. Ben şu an on birinci sınıfa gidiyorum ve benden istedikleri tıp kazanmam. LGS sınavının olduğu…

Kendim için yaşamadığım bir hayat istemiyorum

Merhaba, bu mektuba nasıl başlayacağımı bilmiyorum ama çok doluyum. O kadar çok doluyum ki, artık ne yapacağımı bilmiyorum. Olmak istediğim kişi olamamaktan, istediğim gibi yaşayamamaktan ve hep rol yapmaktan nefret ediyorum. Ben 5. sınıftan beri kapalıyım, tamamen kendi isteğimle kapandım. İmam-Hatip Ortaokuluna başlamıştım ve aşırı…

Saçlarım çok güzel

Her gün göğüs kafesimdeki sancıyla uyanıyorum. Annem teyzelerimin gazı ile beni 14 yaşımda kapattı. Babama baskı yaptı “Kapat şu kızı, kapansın herkes kapandı.” Babam sürekli “Daha yaşı var, bak kapatırsam ölse açmam.” derdi. En sonunda 14 yaşımın sonunda kapandım. Alışverişe çıkarttı babam ama kapanacağımı söylemedi.…

Sen hoca kızısın insanlara örnek olman lazım

Yalnız olmadığımı, benimle aynı kaderi paylaşan bir çok kadın olduğunu ve kendi çabalarıyla bir yerlere geldiklerini görünce gerçekten motivasyonum arttı. Kendi hikayeme gelecek olursak; cemaate bağlı bir ailede dünyaya geldim, annem cemaatte hala hocalık yapıyor. Bu yüzden küçüklüğümden beri üzerimde “Sen hoca kızısın, insanlara örnek…

Belki şimdi ben de sizlere umut olurum

Neredeyse yaşımın yarısı kadar süre kapalı kaldım ve kapalı olduğum sürenin 6 yılı bu düşünceyle savaşmak zorunda kaldım. Belki burada yazılanlardan daha az trajik bir öykü benim öyküm. 6 yıl bu düşünceyle savaşmak, sahip olduğum ideolojinin tam zıttı gibi davranmak, tam kendimi bulduğum yaşlarda daha…

Ruhumu özgür bırakmak ve öyle düşünmek istiyorum

Merhaba, 16 yaşında kapalı bir lise öğrencisiyim. Ders çalışmaya çalışırken buraya geldim. Çünkü artık içimdekileri dökmek istiyorum. Etrafımdaki hiç kimseye içimden geçenleri tam olarak söyleyemedim, korktum çünkü. Bir zombi gibi hissediyorum, yani nasıl desem sanki bana bir yapılacaklar listesi verilmiş de onları tamamlamak zorundaymışım gibi.…

Kendi halime ağlıyorum

Buraya yazma sebebim yaşadığım kararsızlık duygusu. Uzunca bir süredir tesettürlüyüm. Orta 1’in 2. döneminde kapandım. Aslında ortaokula başladığımda hemen kapanacaktım ama okula hazırlanma sürecinde başörtüyü rutinime koymamıştım. Tesettürlü olduğum zamanlarda kendimi bazı şeylerden kısıtlanmış hissediyordum. Aile yapım sebebiyle de belki. Diğerleri gibi olamayacağım düşüncesi. Sen…

Kapanıp açılmış olmak bana çok günahkar hissettiriyor

Merhaba. 17 yaşımdayken annem kanserdi ve o ruh halimle annemin mutluluğundan başka hiçbir şey bana önemli gelmediği için kapanmıştım. Sonrasında annemi kaybettik. Kapalı olmaya devam ettim. Annemin kaybını atlatmaya ve hayata dönmeye başladıkça açılmayı istemeye de başladım. Arkadaşlarımın giydiği kıyafetler, saçlarını şekillendirmeleri, özgürce her ortama…

Herhalde benden bu kadarını beklememişlerdi

Ateist, kadın ve yalnızca erkeklere ilgi duymuyor. Bu ülkede nefret edilmek için yeterli sebepler. 13 yaşında zorla kapatıldım. Ağladım. O zaman tesettürden nefret etmiyordum. Biraz daha büyüdüğümde yapmak istediğim bir şeydi. Liseye başladıktan sonra dindar ve yobaz biri oldum. Benim gibi olmayan insanlardan nefret ediyordum.…

Lütfen beni anlayarak bir tavsiye verin

Merhaba, ben 15 yaşımda ailemin zoruyla kapandım. Şu an 21 yaşımdayım. Üniversiteye gitmeme ilk başta zorluk çıkarsalar da bulunduğum şehirde üniversiteye gitmeme izin verdiler. Şu an 2. sınıf öğrencisiyim. Açılmak istiyorum ama ailem izin vermez. Baskıcı bir babam var. Üniversiteye gittikten sonra bozuldun vs. der…

Atını oynat sen liseye geçmeden kapanacaksın

Sekizinci sınıfa kadar normal çocuk gibi giyinirken, anneannem tarafından “Atını oynat sen, liseye geçmeden kapanacaksın.” söylemleri aile ve çevre baskısıyla kapanacağımı zaten biliyordum. Kuzenimin eşi de kapandıktan sonra “Zaten kapanacağım, bari şimdi yapayım.” diyerek kapandım. 2 yıl boyunca çok hevesliydim taa ki kuzenimin eşi açılıncaya…

Kısa anlatıyorum kızlar ama ben başardım biliyor musunuz

Merhaba, ben 17 yaşındayım. Hikayemi İnstagram üzerinden yazdım ama buraya da yazmak istiyorum. Lise birinci sınıfa geçmeden zorla kapatılanlardanım. Küçüklüğümden beri onu giyemezsin, onu yapamazsın diye büyütüldüm. İçimde hep heveslerle yaşadım. Ailem sürekli lise birinci sınıfta kapanacağımı söylüyordu ama ben kapanmam düşüncesi ile takılıyordum. Liseye…

Keşke suskunluğumu anlayacak bir ailem olsaydı

Buraya 2 yıl önce hikayemi yazmıştım. İlk yazdığım yazı yayımlandı mı bilmiyorum ama bildiğim tek şey var o da 2 yılda mental olarak yaşadığım korkunç çöküş. 2. mezun senemde hayattan ne istediğini bilmeyen bir varlığa dönüştüm. Eskiden okulu kazanıp açılan arkadaşlarımı gördükçe ağlardım. Ama şu…

Benim gibi düşünenler var mı?

5 yıldır kapalıyım ama ara ara hep açılma fikri aklıma geliyordu. Ailemin tepkisi, Allah’ın rızası, çevrenin tepkisi gibi faktörler yüzünden bu fikirlerimi kimseyle paylaşmadım bile. Bazen kendimi böyle de mutlu hissediyorum ama içimden bir ses hep açılmak istiyor. Kapanmam çok aniden olmuştu; birkaç can sıkıcı…

Ben bu halimle ben değilim

Merhaba, bugün ben de yaşadıklarımı anlatacağım. Lafı uzatmadan başlıyorum. Ben 8. sınıfta regl oldum ve annem “Kapanmak istiyor musun ya da düşünüyor musun?” diye sormuştu. Ben de o an asla istemiyordum o yüzden hayır demiştim. Daha sonrasında LGS bitti ve annem bana dini kitaplar aldı.…

En güzel yıllarım keşkelerle geçip gidiyor

Merhaba, ben bundan yaklaşık 6-7 yıl önce çok da kendi iradem dışında kapandım. Ailem muhafazakar kesimden. Annem çarşaflı, babam da dinini iyi şekilde yaşamaya çalışır. Kapandığım zaman daha ortaokulun başlarındaydım. Fakat bundan öncesinde de zaten annem tarafından bol pantolonlar, bileğime yaklaşan uzun tunikler giydiriliyordum. Ama…

Kendimden mi vazgeçmeliyim ailemden mi bilmiyorum

Kendimi çok çaresiz hissediyorum. Belki de hayatımın en zor kararını verme dönemindeyim ama süreç beni o kadar yıprattı ki cesaret göstermeye hevesim kaldı mı bilmiyorum. Ben küçüklüğümden beri baskıcı bir ailede büyüdüm. Öyle ki daha minicikken bile erkeklerle oyun oynayamazdım. Şu an düşününce bunun arkasındaki…

Sanırım ben sıradan olmayı istemişim

Şimdi buradaki tüm yazıları tekrar gözden geçirdim de, hayatımın yarısından fazlasını başörtülü olarak geçirmiş biri olarak onlara kocaman sarılmak istedim. Benim için dışarı çıkmak, rutin bir şekilde başını örtmekti. Son zamanlarda aynaya bakıp bunu neden yapıyorum ki derken buluyordum kendimi.Öğretmendim, öğrencilerim kapandıklarında tebrik etmem için…

Biz artık kendimizi bulduk

Merhaba, benim buraya üçüncü yazmışım ama bu sefer başardım demek için yazıyorum. Aslında 7 ay önce açıldım. O gün o kadar mutluydum ki… Size sadece umudunuzu kaybetmeyin demek istiyorum. Her şey bitti dediğiniz anda aslında yeniden başlıyor. Kapalı halimi hatırlamıyorum bile. Annemle iki yıl boyunca…

Ben kapandığımda daha 10 yaşındaydım

Ben kapandığımda daha 10 yaşındaydım. Bir gün babam “Bana örtü ve bone getir.”dedi. Ne olduğunu anlamamıştım. Babam beni oturtup kafama örtüyü taktı “Artık kapalısın” dedi. Gözlerim doldu ama ağlayamadım, ağlayamazdım. Onun için benim belli düşüncelerim yoktu. Ben sadece ne denilirse onu yapan birisiydim, hala öyleyim.…

Tanrıya kızıyorum bunu haketmedim ben

Ben eşcinselliğim hakkında yazmak istedim. Aslında şimdi baktığımda küçüklükten geldiğini görüyorum. O zamanlar davranışlarımın gay olduğumla ilgisi olduğunu bilmiyordum, gay olduğumu da. Babamla aram pek iyi değildir. Kavgalı değiliz ama samimi olamıyoruz. Çünkü ben samimi davranamıyorum. Eşcinselliğimi farkettiğimden beri özgüvensizlik yaşıyorum. Sesim normal bir erkek…

Yalan söylemeyi bilmezken hayatım yalan olmuştu

Merhaba, neredeyse 30 olmanın bir etkisi olarak galiba veya artık göğsüm çok ağırlaştığından mıdır bilemiyorum, ama anlatacak çok şey varmış gibi geliyor. Çok küçük yaşlarda başladı birey olma mücadelem ‘Ben buradan gideceğim.’ diyerek. 14 yaşında lisede yatılı okula gittim kendi başıma olabilmek için. 17 yaşında…

Kendimi bir gün bile sevemeden öleceğim

Sürekli hiç başımı örtmeseydim hayatımın nasıl olacağının hayalini kuruyorum. Bu sitede yazılanları okudum. Hiç benimle benzer durumları yaşayan birine denk gelmedim. Belki yanılıyorumdur ama herkes ya 4-6 yıl civarı başörtüsü takmış ve onları destekleyen birileri illa ki olmuş. Ben ise birkaç ay sonra hayatımın yarısını…

Bu yüzden babamı asla affetmeyeceğim

Neyin doğru neyin yanlış olduğuna karar veremiyorum ama örtümle mutlu olmadığıma eminim. (15 yaşındayım) Kapanalı sadece 6 ay olmuşken benim için sadece bir kumaş parçasını ifade eden o şalları takarken ağlıyorum. “Bu ne kadar sürecek” sorusu keşke benim için bir bilinmezlik olsaydı ama ölene kadar…

Zorla yaptırılan her şeye karşı çıkacağım

Her ne olursa olsun açılacağım. Bu benim hayatım benim kararım. Şu an üniversiteyi bekliyorum ve üniversitenin ilk ayı ne pahasına olursa olsun açılacağım. Çünkü çok bıktım. Zorlanmaktan, baskıdan, emirlerden ben bunları haketmiyorum. Kimse haketmiyor. Ben tanrıya inanıyorum ve kadınlar saçlarını gösterdi diye onları cezalandıracağını düşünmüyorum.…

Kapalı olduğum her an yerin dibine giriyorum

Ben 4 sene önce dinden çıktım. 6 senedir de kapalıyım. Başörtüsünü taktığım ilk günden beri çıkarmanın hayallerini kuruyorum. İlkokulda arkadaşlarıma boş muhabbet olsun diye “Sen büyüyünce kapanacak mısın?” diye sorardım. Cevap çoğu zaman “Evet” olurdu, ki benim de bu soruyu sorarken almayı beklediğim yanıt da…

Sevilmemeyi koşullu sevilmeye tercih ettim

Hepiniz çok değerlisiniz ve birer birey olarak sevilmeyi sonuna kadar hak ediyorsunuz. Yazıma herkese merhaba diye başlamak istemedim. Çünkü çoğumuzun asıl duymak istediği şeyle başlarsam daha safe hissettireceğini düşündüm. Evet, çoğumuz sevilmeyi ve değer görmeyi aile baskısı sebebiyle bir koşula bağlı olduğunu sanarak büyüdü. Ben…

Nefsim beni yoldan çıkarmıyor ben olmamı istiyor

Ruhum bedenimden çekiliyor. Çünkü öylesi özgür bir ruhun bu kadar bağnaz, millet için yaşayan bir bedene ait olmadığını biliyor. Merhaba, usanmış bıkmış ne yapacağını bilemez bir şekilde karşınızdayım. Mahvoldum, bittim, tükendim, ben ben değilim. Başka biri olmak üzere her günü aynı güncesine yaşıyorum. Biri kolumdan…

Şimdi saydım tam 15 senedir kapalıymışım

Merhaba. Ben şimdi saydım tam 15 senedir kapalıymışım. Annemin zorlamasıyla kapandım. Çok acı belki söylemesi ve itiraf etmesi zor ama böyle. Ne zaman geçmişe dönüp baksam bu yaralayıcı, çok acıtıcı bir hatıra olarak geçmişte duruyor. Annemin baskısıyla kapandığımda ortaokulu bitirmiştim. Ne de olsa artık adet…

Kendi doğrularımın arkasındayım

Merhaba. Burada birçok kızın benimle çok benzer hatta aynı diyebileceğim sorunları yaşadığını ve bunları bu hesaba yazdıklarını görünce ben de kendi yaşadıklarımı paylaşmak istedim. Ben dışarıdan bakıldığında asla böyle olduğu tahmin edilemeyecek kadar dışı ile içi birbirinden çok farklı bir insanım. Bu kadar çelişkili bir…

Babam cemaatle namaz kılmadığım için içime şeytan kaçtığını söyledi

Dün gece çok güzel bir rüya gördüm. Üzeri açılabilen bir arabada ayağa kalkmış o rüzgarı savrulan saçlarımda sonuna kadar hissetmiştim. O kadar güzeldi ki benim için. Herkesten uzaktaydım yanımda tanımadığım arkadaşlarım vardı. Hiç kaygılı değildim. Giydiğim kısa kıyafetin içinde hissettiğim soğukluk bile öylesine hoşuma gitmişti…

Ben müslüman bile değilim baba

Çok az kaldı üniversiteye geçmeme, hayalimi gerçekleştirmeye. Evet yapacağım, saçımı açacak, istediğim gibi giyineceğim hatta gittiğim ilk gün yapacağım bunu. Ama nasıl? Benim babam imam. Nasıl açıklarım bunu ona? Nasıl derim “Ben müslüman bile değilim baba.” Senin küçük kızın olmaya devam eder miyim hala? Babam…

Kendi benliğimi kaybettiğimi hissediyordum

Bir boşluktayım, o boşlukta çaresizce süzülüyorum ve bunu derinden hissediyorum, en çok da kendi benliğimi kaybettiğimi… Ben yaklaşık 8-9 yaşımdayken kapandığımı hatırlıyorum. Çok küçük olduğum için nedenini tam hatırlamıyorum ama zaten tahmin edileceği üzere isteyerek değil. Zaten o yaşta olan bir çocuk nasıl düzgün düşünebilir…

Benim gibi bir kızı olmadığını söyledi

Merhabalar ben Ş. 19 yaşındayım üniversite sınavına hazırlanıyorum. Daha çok küçükken (4.sınıf 5. sınıf gibi) çevreme özenerek kapanmıştım. Annem de çok muhafazakar bir insan. 2 ablam var, büyük ablam kapalı ve ibadetlerini yapan biri ama küçük ablam anneme rağmen olabildiğince açık biri. Annem bunun için…

Evlendikten sonra işler çok değişiyor

Merhaba, uzun zamandır yazmak istiyorum sonunda cesaret edebildim. 23 yaşındayım. Ben 8. sınıf bittiğinde kapandım. Ailem direkt kapan artık vs. demedi ama benimki gibi muhafazakar aileleri bilen bilir. Bir şeyleri sana yap, et demeden de yaptırabilirler. Annen kapalıdır, ablaların yıllar önce senin geçtiğin yollardan geçmiştir…

Özgürlük hayallerimden daha değerliymiş

Merhaba hepinize, az önce maillerimi kontrol ederken buraya 3 sene önce bu zamanlar attığım mektuba denk geldim. O kadar duygulandım ki. Hayatımdan bahsetmek istedim sizlere de. Üniversiteye gittim. İstediğim bölüm değil, istediğim üniversite değil ama artık o kadar önemi yok ki. Kafayı yerdim. Odtüye gidemeyeceğim…

Kendi kanımdan olanlar benim hakkımda hiçbir şey bilmiyor

Merhaba. Ben A. Bu benim ikinci mektubum. İlkinde açılma hikayemi yazmıştım. Okumak isterseniz linkhttps://yalnizyurumeyeceksin.com/2023/08/03/hayatimda-hic-bu-kadar-ozgur-hissetmedigimi-dusunmustum-o-an/ Ben yalnız hissediyorum. Hala. Çok şey oldu, çok geliştim, bir sürü insanla tanıştım. Ama hala yalnız hissediyorum. Hala geceleri buraya gelip saatlerce mektupları okuyorum. Baskı hala çok fazla. Annem iyice abarttı.…

Babamın bana küsmeyeceğini bilsem kimseyi umursamam

Ben buraya bu yazıyı yazdığıma inanamıyorum. Bu platformu ilk gördüğümde açılmak çok kötü ama insanlar ne yaşıyor sadece ben mi böyle hissediyorum diye okumuştum. Okuduğum her mektupta kendimden parçalar buldum. Ben 20 yaşında üniversite öğrencisiyim ve keşke üniversiteye başlamadan açılsaydım. Sonuçta olan olmuş olacaktı herkes…

Ben aslında sizi üzmemek için kapalıyım

Ben günahlarım başlayınca anneannem ve teyzemin baskısı ve biraz da kendi içimde olduğu için 7. Sınıfın sonunda kapandım. 8. sınıfta anneme açılmak istediğimi söyledim. Annem şaka yaptıgımı sandı ve birilerinin beni etkilediğini söyledi. Ertesi gün, beni çok üzdün bir daha böyle şeyler düşünme vs. dedi…