Yeni Mektuplar
Zorla da olsa hafızlığı bitirdim ama gençliğim de böylece geçmişti
Ben de içimi dökmek istedim. Ortaokuldan itibaren hafızlık kursuna gönderildim. Başlarda istesem de aslında hiçbir zaman gerçekten istemedim ama yine de gittim. Ailem aşırı muhafazakâr bir aileydi. Başlarda sesimi çıkaramıyordum; zaten küçüktüm, ne yapabilirdim ki?
Yağmurda hiç saçlarım ıslanmadı
Öncelikle herkese merhaba. Uzun olursa kusura bakmayın, bu benim hikâyem. Belki aranızda beni anlayan çıkar diye yazmak istedim. Şu an bir çıkmazın içindeyim. Ben 9 yaşındayken, çevremde gördüğüm her şeyi doğru sanan, kimse tarafından uyarılmadan
Yaz kış cami hocasına Kur’an öğrenmeye götürüldüm
Buradaki hikayelerden cesaret almış bir kadın olarak ben de kendi hikayemi yazmak istedim. Henüz 24 yaşındayım ama hiç yaşamamış olmayı dilerdim. Çünkü benim nasıl yaşamak istediğimin bir önemi olmadan büyütüldüm. Üç erkek çocuktan sonra annem
Ben çok fazla tahammül ettim onlara
Buraya üçüncü yazışım olacak. Başka yapabildiğim bir şey de yok zaten, ben bu hayattan kurtulmak istiyorum ama bir türlü olmuyor. Sanki ömrümün sonuna kadar hep bu hayatı yaşayacakmış gibi hissediyorum, kurtulamıyorum. Geçenlerde bir öğretmenimden kalabileceğim
Sağlıklı bireyler olmayı öğretmeniz gerekiyor
2024 yazında buraya bir mektup daha yazmıştım. Açılmama asla müsaade edilmediği, intiharın eşiğine geldiğimi anlatmıştım. Babam çok katı bir insandı, çok ağır bir süreç yaşamıştım. İşitmediğim küfür kalmamıştı, evden atılmaya kadar gitmişti. “Seni keserim, böyle
Birinden hoşlanmak benim haddime değildi
Çocukluğumdan beri her zaman istedikleri o evlat olmaya çalıştım, hiçbir zaman dediklerine karşı gelmedim. Zorla kapatıldığımda henüz 5. sınıftım, küçücüktüm. Oysaki ben en çok saçlarımı seviyordum. Giydiklerime hep karışılıyordu zaten. Ben hayatımda hiç şort giymedim,
Süslü püslü giyinememekten nefret ediyorum
Müslüman değilim ama kapalıyım. Ne kadar güzel bir ikiyüzlülük. Bir yanım başörtülü olmayı seviyor, alıştım sonuçta, güzel renkte başörtüler, soft kombinler, yumuşak kazaklar, insanların saygı duyması, pek yaklaşmaması. Ama bazen de her sabah okula, gezmeye
Beni daraltan “sözde” Müslümanlar oldu
Beni daraltan “sözde” Müslümanlar oldu. İlk kapalılığım 5. sınıfta oldu. Aradan üç sene geçince açılmak istediğimi, çünkü başörtümü sadece insanlar beni takdir etsin diye taktığımı fark ettim. Bu yüzden açıldım ama beklemediğim şekilde aşırı bir
Gökkuşağından Mektuplar
Geleceğimi göremiyorum
Merhaba arkadaşlar. Bu dayanışmanın hepimize iyi geldiğini düşünüyor, umuyorum. Burası bana kendimi yalnız hissettirmiyor, dünyada bir başımaymış hissini söküp alıyor sanki. Ben de bir şeyler anlatmak istiyorum o yüzden. Benim ailem inanılmaz muhafazakar ve tutucu.
Liseyi açıktan okudum
Selam! Buradaki birkaç mektubu okudum ve çoğu kişiyle dertlerimiz aynıymış. Hepsiyle bir araya gelip sarılmayı çok isterdim… Benim hikayem biraz uzun, ve henüz sonu yok. Bir umut okuyan olur diye buraya yazıyorum, biraz da içimi
Hayatımda dinimle ilgili hiçbir problemim yok eşcinsellik dışında
Ben Allah’ı çok seviyorum. Ya da benim tesettür ile ilgili, din ile ilgili bir problemim yok. Benim problemim küçük yaştan beridir cinsellikle. Küçük bir çocukken bile öpüşmeyi merak ederdim. Bazı kız arkadaşlarımla öpüştüm. Sonra büyüdüm,
Keşke suskunluğumu anlayacak bir ailem olsaydı
Buraya 2 yıl önce hikayemi yazmıştım. İlk yazdığım yazı yayımlandı mı bilmiyorum ama bildiğim tek şey var o da 2 yılda mental olarak yaşadığım korkunç çöküş. 2. mezun senemde hayattan ne istediğini bilmeyen bir varlığa
Tanrıya kızıyorum bunu haketmedim ben
Ben eşcinselliğim hakkında yazmak istedim. Aslında şimdi baktığımda küçüklükten geldiğini görüyorum. O zamanlar davranışlarımın gay olduğumla ilgisi olduğunu bilmiyordum, gay olduğumu da. Babamla aram pek iyi değildir. Kavgalı değiliz ama samimi olamıyoruz. Çünkü ben samimi
Hedefim üniversiteye gittiğimde direkt açılmak
Merhaba ben Kiraz. 18 yaşına yeni girdim. Yaklaşık 8 yıldır kapalıyım ve bu duruma asla devam etmek istemiyorum. Ailem yani babam çok baskıcı. Açılmak istiyorum dersem şehir dışına bile göndermez. Hayatı bana zindan eder. Sadece
Ben bir bireyim ve kimse benden sorumlu değil
Merhaba, kısa bir süre önce bu sayfayı keşfettim ve çoğu hikayeyi okudum. Ben de yazmak istedim. Öncelikle ben onikinci sınıfa giden 17 yaşına girecek biriyim. Açıkçası daha öncesinde olsaydı bir şeyler anlatmaya ne cesaret ne
8-9 yaşımdan beri erkeklerden hoşlanıyormuşum aslında
Herkese selam, ben 14 yaşında lise 1 öğrencisiyim. Daha önce buraya bir şey yazmamıştım ama 1 yılı aşkın sayfayı takip ediyorum ve okuduklarım beni cesaretlendiriyor. İçimden “Ne güzel insanlar” “Ne güzel savaş veriyorlar” diyorum. Evet,
İlham Verenler
Birinden hoşlanmak benim haddime değildi
Çocukluğumdan beri her zaman istedikleri o evlat olmaya çalıştım, hiçbir zaman dediklerine karşı gelmedim. Zorla kapatıldığımda henüz 5. sınıftım, küçücüktüm. Oysaki ben en çok saçlarımı seviyordum. Giydiklerime hep karışılıyordu zaten. Ben hayatımda hiç şort giymedim,
Geçmeyecek sandığımız şeyler geçiyor
Merhaba, nasılsınız? Ben iyiyim, tam 4 sene önce burada ortak acılarımızdan birini paylaşmıştım. Canım fazlasıyla yanıyor, başımı açmak için çırpınıyordum. Başardım açmayı, inanılmaz zordu. Bu gönülsüzce baş açma kapama olayı gerçekten psikolojiyi derinden bozan bir
Hala tek başıma hiçbir yere çıkamıyorum
Ben 17 yaşında bir lise 3 öğrencisiyim. On yaşındayken aile baskısıyla kapanmıştım. Bu yazıyı kız kardeşlerim umudunu kaybetmesin diye yazıyorum. Babaannemle dedem büyüttü beni, annem de babam da ayrıldıktan sonra başka hayatlara gittiler. 10 yaşımdan
Öfke benim sınırlarımı çizmeme yardımcı oluyordu
Merhabalar. Buraya yıllar önce bir kez yazmıştım. O zamanlar başörtüsü, şiddet ve türlü baskılarla başa çıkmaya çalışan genç bir kızdım. Aradan birkaç yıl geçti. Ben o zamanlar hayalini kurduğum şeyi başardım, yani özgürlüğümü kazandım. Hatta
Artık annen yok
Annem ve babam ben 3 yaşımdayken ayrıldılar ve babamla 17 yıldır görüşmüyorum. Dayımlarla ve dedemlerle aynı evde yaşamak zorunda kaldık 16 sene. Her türlü baskıyı, psikolojik ve fiziksel şiddeti gördüm ama annem mutsuz olmasın diye
Olay artık herhangi biri olabilmem
Herkese merhabalar. Bu mektup benim siteye yazdığım ikinci mektup olacak, keşke bir başardım mektubu olsaydı ama maalesef ki değil, yine de ilk mektubu yazdığım döneme kıyasla çok fazla yol kat ettim. Başörtüsü takmaya ortaokulda başladım.
sonunda sorunun bende olmadığını kavrayabildim
Selam. Bugün ben buraya kendi hikayemi anlatmaya geldim sizlere. Ben Gökçe. Yani kendime koyduğum kendimi ait hissettiğim ad bu. 19 yaşındayım. Bugün ben sizlere kendimi keşfetme yolculuğumu anlatmak istiyorum aslında. Muhafazakar denebilecek bir ailede büyüdüm.
O kadar bunaldım ki saçımı kökten kestim
Merhabalar. Burayı daha çok yeni keşfetmiş bir haldeyim. Birkaç tane yazıları okumuş bulundum. Benim hikayem biraz daha farklı sanırım. Küçüklüğümden beri muhafazakar bir ortamda büyüdüm. Ailem, akrabalarım, hepsi bir cemaate bağlılardır. Gene de annem aralarında
