Ben de içimi dökmek istedim. Ortaokuldan itibaren hafızlık kursuna gönderildim. Başlarda istesem de aslında hiçbir zaman gerçekten istemedim ama yine de gittim. Ailem aşırı muhafazakâr bir aileydi.
Başlarda sesimi çıkaramıyordum; zaten küçüktüm, ne yapabilirdim ki? Bir yıl, iki yıl, üç yıl derken… 20 yaşıma kadar kurslarda, bir o kurs, bir bu kurs, oradan oraya sürüklendim. Zorla da olsa hafızlığı bitirdim. Ama gençliğim de böylece geçmişti.
Belgeyi alır almaz tecilimi bozdum, askere gittim. İnsanlara hafız olduğumu söylemek istemiyordum çünkü bu artık benim için bir nefret simgesi haline gelmişti. Bir gün komutanın biri herkese meslek sorarken ben hiçbir şey diyemedim. “Sende hoca tipi var,” dedi. Sesimi yine çıkaramadım.
Askerliğim bitti. Eve dönmedim. Ailemi, geçmişimi, her şeyi silmek istedim. Şu an 21 yaşındayım, bir iş buldum ve çalışıyorum. Kimsenin geçmişimi bildiği yok, zaten kimin umurunda? Bu hayattaki en büyük kötülüğü bana ailem yaptı.
Bazen, “Keşke ölsem de kurtulsam,” diyorum. Ama hayatı, insanları, doğayı… Her şeyiyle yaşamayı seviyorum. Yalnızlık zor olsa da alıştım. Yeni tecrübeler kazanmak, yeni yerler görmek istiyorum. Ve sanırım bu hayattaki son isteğim de bu ülkeden gitmek.
Bilmiyorum… Belki her dinden, her inançtan insanın birbirine saygı duyduğu; hiçbir dinin çocuklara zorla empoze edilmediği bir ülkeye. Umudun hâlâ olduğu, insanların hâlâ güldüğü, herkesin istediğini yaptığı, özgür olduğu bir ülkeye.
“Zorla da olsa hafızlığı bitirdim ama gençliğim de böylece geçmişti” için 2 yanıt
Merhaba,
Ben yüksek lisans öğrencisiyim. Tezimde dini şüphe yaşadığı hâlde başörtüsünü takmaya devam eden kadınların deneyimlerini araştırıyorum.
Bu konuda, gönüllü olarak deneyimlerini paylaşmak isteyen kadınlarla mülakat yapmam gerekiyor. Konunun oldukça özel ve kişisel olduğunun farkındayım; bu nedenle tüm görüşmeler gizlilik esasına göre yürütülecek ve katılımcıların kimlik bilgileri kesinlikle paylaşılmayacaktır.
Araştırmama katkı sunmak isterseniz, e-posta yoluyla benimle iletişime geçebilirsiniz. Mülakat sorularını ve detaylı bilgileri size e-posta aracılığıyla iletebilirim.
e-posta adresim: [email protected]
Katkı ve desteğiniz için şimdiden teşekkür ederim.
Bu yazdıklarımı görecek misin bilmiyorum ama yine de yazacağım daha yolun başındasin dostum hiç bir şey için geç değil biliyorum kolay değil biliyorum zor lakin inan bana yapabilirsin eğitim konusunda düşüncen nedir bilmiyorum ama bence eğitimin hakkında düşün bu konuda bir adım at 32 yaşında üniversiteden mezun olmuş bir kardeşin olarak söylüyorum asla geç kalmadın sakın moralini düşürüp kendine yüklenme ailen hayatin senin tercihin değildi tüm bu yaşananların ardında ki hikmeti biz bilemeyiz lakin din sizlere öğretildiği gibi korkunç bir şey değil insanlar korkunç ve bu yolda uyguladıkları tutum ve davranışlar aileler doğduğumuz coğrafya bizim tercihimiz değildi ne yaparsak yapalım hiç bir şey değişmeyecek ne aile yapısı ne de içinde bulunduğumuz toplum insan olarak yapman gereken en sağlıklı şey kendi hayatinin iplerini eline almak inan zararın neresinden dönülürse kar lütfen pes etme senin gibi bir çok genç kardeşimiz var inan yapabilirsin bu zinciri kırabilirsin oku eğitim al çalış kendin için yap bunu en uç ihtimal ile belki hiç iş bulmazsan asker/polis/sağlıkçı olabilirsin birilerinin hayatına dokunabilirsin çok güzel gül gibi önlisans bölümleri var bu konuda ve emin ol bazıları lisanstan bile daha hızlı atanıyor hiç umudum yoksa ortaöğretim kpss var önümüzdeki dönem ona gir eski hafızsın belli başlı konuları ezberinde tutmak sana zor gelmez yaparsın güzel dostum inşallah her şey dilediğin gibi olur sana ve buradaki tüm kardeşlerime dua edeceğim🖤