Bu platformda, bana benden daha çok inananlar oldu.

Bu buraya yazdığım 3. yazı. 2. yazımı gönderdikten sonra söz vermiştim kendime; sıradaki yazımda başımı saran örtüyü değil saçlarımı savuran rüzgarı anlatacaktım.

Aslında bu yazıyı yazacağıma hiç inanmamıştım. Hatta ailem bile bir gün rüzgarın saçlarımı savuracağına benden daha çok inanmış olsa gerek ki buna engel olmaya çalıştılar. Bana asla başaramazmışım gibi geliyordu.

Size bir tavsiye, kendinize daha çok inanın çünkü güzel bir haberim var: Başardım!

Size verebilecek çok fazla tavsiyem yok çünkü aileniz benim gibiyse özgürlüğün kolay bir yolu yok. Emek istiyor. Kendinize inanır, kararlı olur, geri adım atmazsanız kimse size engel olamaz. Ben de okulla tehdit edildim. Ben de ölüm tehdidi aldım ama inanın, o başörtünün içinde her gün ölmektense tek bir gün ölmeyi tercih ederim.

Bir dizi repliği var “Korkmaktan korkma” diye. Biz olacaklardan değil, olabilecekleri düşünmekten korkuyoruz. Bu yüzden bir şey yapamıyoruz. En azından bende öyle oluyor. Ama lütfen, korkmaktan korkmayın. Hayatınızın her anı çok kıymetli. Lütfen ertelemeyin. Mutlu olduğunuz gibi yaşamanıza kimse engel olamaz. Bana da imkansız gibi geliyordu ama imkansızları imkansızlaştıran bizleriz. Kendinize inanırsanız gerisi gelecektir.

Bu platformda, bana benden daha çok inananlar oldu. Onlar olmasa ne yapardım bilmiyorum. Hepinize minnettarım. Mutluluğumu anlatacak kelimeleri bulmakta zorlanıyorum. Ama 6 yıllık esaretten sonra saçlarımın özgürlüğü tattığını söylersem, siz ne hissettiğimi anlayacaksınız eminim. Ben başardım. Buradaki her kadının da bunu başaracağına eminim. Korkmayın.