Ben “Kapanacağım” dedikçe babamın gösterdiği sevinç bana güç veriyordu.

Bu sene liseye geçiyorum ve çok korkuyorum babamdan. O ilahiyat okudu, öğretmen olmadan önce de imamdı.

Her şey 5. sınıfta başladı diyebilirim. 4. sınıfta evimizin yakınındaki İmam Hatip’e hem aileden hem de sınıftan puanı yeten bir tek ben vardım ve bundan dolayı o okula girmeyi çok istiyordum ve girdim de. Fakat benim girdiğim sene puanlı sistem kaldırılmış ve herkes kayıtlı olduğu adresle o okula girebilmişti. Ben de “5. sınıfta kapanacağım” diyordum çünkü ailede herkes kapalıydı ve “Kapanacağım” dedikçe babamın sevinci bana güç veriyordu. Yengelerimin “Kapanmasın açılır” demeleri sebebiyle kapanmadım ve iyi ki de kapanmamışım çünkü açılırdım, biliyorum. Ben de bunun üzerine babama 6. sınıfta kapanacağımı söyledim ama yine de kapanmadım. Böyle erteleye erteleye 7. sınıf geldi. O sene arkadaş çevremin biraz bozulduğunu söyleyebilirim.

Şu an 8. sınıfı bitirdim. Liseye geçeceğim. Hiçbir zaman aşırı açık giyinen biri olmadım ben. Geçen gün dershanede denememiz vardı ve korona olaylarından dolayı babam bırakacaktı beni arabayla. Ben de o gün v yaka bir tişört, siyah pantolon ve kapüşonlu yelek giymiştim. Arabaya binince birden bağırmaya başladı, “Hep göğsün açık, hep önü açık şeyler giyiyorsun” diye. Ben de konuşmak istemedim çünkü daha çok bağıracaktı. Kendi kendine konuştu ve bacağıma bir tane yumruk indirdi.

Geldik, arkama bakmadan gittim kapıyı çarparak, beni bundan 4 ay önce de çok kötü dövmüştü, “Kapanmak istemiyorum” dediğim için. Sürekli fiziksel şiddete sığınıyor, bunu yüzüne de söylüyorum.

Benim 4’e giden bir kardeşim var, o da neredeyse benimle aynı oranda açık giyiniyor ama ben onun yaşındayken bana etek bile giydirmiyordu babam. Kardeşim benim gittiğim okula gitmek istemediğini söylüyor, “Ben babamın okulunda okuyacağım” diyor. Babam geçen gün bana “Biraz kardeşine söyle, orası çok daha güzel de” dedi. Korkuyorum; kendi hıncımı, kardeşimden çıkarıp onun hayatını mahvetmekten korkuyorum.

Ayrıca babam sürekli “Senin gibi kızım olmaz olsun, suç bende, seni böyle yetiştirdim” gibi şeyler söylüyor. Bu sene kapanmazsam her şeyi yapar o bana, biliyorum. İçimde kapanma isteğinin olmadığını, kapanırsam da Allah için değil onun korkusundan kapanacağımı biliyorum. Kapanınca sürekli “Halana benziyorsun çok güzel olmuşsun” diyor. Çok üzülüyorum ona ama acımamam gerektiğini de biliyorum. Ne yapmalıyım? Çok ikilemdeyim ve 2 ayım kaldı sanırım tekrar bu muhabbetlerin açılmasına.