“Alışırsın” diye öğüt verdiler. İstemediğim bir şeye niye alışmak zorundaydım?

Ben de buraya yazan insanların çoğu gibi muhafazakar bir ailede büyüdüm. Daha çocukken düğünlerde herkes güzel güzel elbiseler giyerken ben o elbiselerin altına iğrenç görünen badiler giymek zorunda kaldım. Tam 4+4 sistemine denk geldiğim dönem babam(!) tarafından zorla İmam-Hatip’e gönderildim. Sonra başımı örtmem için babam söylenmeye başladı.

Bir bayram “O başını ört,” emriyle şal takıp gezmeye gittim. Ağlamamı tutamadım, gittiğimiz yerlerde bile ablalar bana öğüt verdi “Alışırsın,” diye. İstemediğim bir şeye niye alışmak zorundaydım? İyi liseye geçince zorla cemaat yurduna gönderildim. Hayatımda bütün ibadetleri zorla yapıyordum. Yurttan alındım zorla namaza başladım. Asla içimden gelmiyordu. Dinden soğumuştum artık bir kere. Bir daha da ısınamadım.

Geçen sene sorgulamalar başladı. Babam dediğim adam benden tiksindiğini söyleyen biri bu arada. Böyle bir insan neden benim cennete gitmem için çabalıyor? Hala başımı örtüyorum ama bir inancım var diyemem.

Şu an lise son sınıfım ailem Mersin’e taşındı bu yaz. Ama ben okuluma burada devam ediyorum, o tiksindiğim adamın suratını görmemek için başkalarının evinde besleme gibi yaşıyorum. Bu hayata katlanıyorum çünkü inanıyorum ki bu yılın sonunda özgürlük var. Çünkü güçsüzken başımı örtmek istemiyorum desem beni öldüresiye döver, evden dışarı adım atmama izin vermez. Doğru zamanı bekliyorum.

Lise bitince başımı örtmek istemediğimi söyleyeceğim ve öyle bir şeye kalkışırsa o eve bir daha girmeyeceğim. Bu yazıyı okuyanlara sesleniyorum. Özgürlüğün nasıl kısıtlanıyor bilmiyorum ama kendi ayaklarının üstünde durmalısın ve kimsenin hayatına karışmasına izin vermemelisin.