“Hevesini aldın, yeniden kapanacaksın.”
Merhaba, ben lise 2. sınıfa geçecek bir öğrenciyim. Ben 5. sınıfta yani çok küçük yaşta kapandım. Zorla kapatıldığım söylenemez ama çevremde herkes kapalı olduğu için ben de…
Mektuplar
Ailem beni baskıyla kapalı tutmaya çalışarak dinimden soğutmadı.
Merhaba arkadaşlar, ben bu yazıyı daha öncede yazmıştım fakat sanırım göndermedim; o yüzden tekrar yazmak istedim. Ben de 2 yıl önce sizinle aynı dertleri paylaşıyor, aynı şeyler…
“Başını açarsan eve giremezsin!”
Kardeşlerimi bu insanların eline bırakmak istemiyorum.
Geçtiğimiz sene de buraya yazmıştım ve şimdi çok şey değişti. Ben kapalıydım. Bize kapanmamızı söyleyen babam, annemi kendisinden 20 yaş küçük olan teyzesinin torunuyla aldattı…
Annem beni o halde göreceğine ölmemi tercih ettiğini söyledi.
Bu yazıyı yine iç hesaplaşmalarımla, adeta kafamın içini kemiren düşüncelerimle boğuştuğum bir gecenin sonunda yazıyorum. 20 yaşında bir üniversite öğrencisiyim. Küçük bir şehirde…
En yakın arkadaşım, “Müslüman olmayan biriyle arkadaşlık kurmam günah” diyerek benimle konuşmayı kesti.
Merhaba, bir gün buraya yazacağım hiç aklıma gelmezdi. Ben 10 yaşında kapanmıştım. Çevremdeki herkes bana sürekli kapanmamı söylüyordu. Ben de hem ailem mutlu olur hem de dinimin…
Onlara göre şehir değiştirip üniversiteye giden kızlar ‘sağlam’ olarak eve dönmezlermiş.
Düşüncelerime dokunamayacaklar! Ben, ondört yaşından beri dini sorgulayışlar içinde olan onsekiz yaşında bir bireyim. Kur'an'ın Arapça'sını da Türkçe'sini de okudum ve kendimi bu…
Kendilerini Tanrı yerine koyan aileler, farkında olmadan o çok korktukları şirki sürekli olarak yapıyorlar.
Sadece beni dünyaya getirdiği için annemin istediği gibi biri olamam.
Merhaba, benim hikayem de herkes gibi klasik ama yazmak istedim. Birilerinin bana destek olacağı düşüncesi çok güzel geldi. Bu hissi daha önce hiç yaşamadım. Bundan 4 ya da 5 yıl…
Din konusunda hâlâ karışığım ama açılmak için bunu beklememe gerek olmadığını anladım.
Merhaba. Uzun bir mektup bu. Öncelikle size her şeyin nasıl başladığını anlatayım. 11 yaşında kapandım ve şu an 17 yaşındayım. 5. sınıfta İmam Hatip’e başladığımda annemle okul…
Açılma isteğim o kadar artmıştı ki nerede açık bir kız görsem gözlerim doluyor ve içim sıkışıyordu.
Merhabalar, ben küçükken oje sürmeme bile izin verilmezdi. Babam tüm ojelerimi camdan aşağı atardı. Dışarıda oynarken tayt giydim diye dik dik bana bakardı. Bu anlattıklarım…
Bu süreçte okuduğum kitaplar babamın gözüne batmıştı, beynimi yıkıyorlarmış.
18 yaşında hayata aşık bir insanım. Buradaki çoğu kişi gibi ben de muhafazakâr bir ailede büyüdüm. Küçüklüğümden beri kapanmam gerektiğini bilerek büyüdüm ve ortaokulda İmam…
Arkadaşlarımın beni kötü etkilediğini düşünüldüğü için 8. sınıfta okulumdan alındım.
En büyük aşağılanmayı ailemden gördüm.
Bu sayfayı keşfettiğimden beri herkesin içini döktüğü tüm yazıları okuyorum. Kimimiz çok dolmuşuz ve burada her şeyi dışa vuruyoruz; kimimiz ise o kadar daralmışız ve her…
Kendi annemi ve babamı ikna etsem eşimin ailesi var.
Bu sayfayı daha 2 gün önce keşfettim ve bana nasıl merhem olduğunu anlatamam. Benim hikayem de herkesinki gibi, herkesle o kadar benzer ki… Ailem her zaman çok muhafazakardı hatta…
Tüm bunlar sonucu bulimia nervoza oldum, ilgi için kustuğumu söylediler.
10 yaşımdaydım, 4. sınıfa gidiyordum. Küçüklüğümden itibaren dini eğitim görüyordum. Bir gün arkadaşlarım oyun olsun diye başlarını örtmüştü. O gün oyunbozanlık yapmamak için ben…
Dini bile erkeklerin istediği şekilde yaşadık.
Selam derttaşlarım. Yolunuz buraya düştüyse şüpheleriniz var demektir. Sizi çok iyi anlıyorum. Kiminizden daha az, kiminizden daha çok acı çektim. Ben de dindar bir ailenin küçük…
Kapüşonumu evden uzakta bir yerde indirmek ve gerginlikten anksiyete atağı geçirmek çözüm değildi.
Mahallede benim yaşımda kızlar top oynarken ben evde oturup onları izliyordum.
Ben de size hikayemi anlatmak istiyorum, Ben 6-7 yaşlarındayken, beni başörtüsüne alıştırmak için sürekli “Gel sana örtü takalım da bakalım güzel olacak mı?” diye bir şeyler…
Eğer ben açılırsam, babamın ilk topa tutacağı kişi annem olur.
Merhaba. Önceki yazımın üstünden neredeyse 1 ay geçti. Yine üzgün ve kötüyüm ama önceden belirsiz bir durumum vardı, bir nebze de olsa o belirsizlikten dolayı umutluydum…
Ben bunu ailemin baskı ve zorlamalarıyla değil, Allah rızası için yapmak istiyorum.
Sizlere daha önce de yazmıştım fakat birçok şeyi eksik anlattığımı ve kendimi doğru ifade edemediğimi fark ettim. O yüzden tekrar yazıyorum. Muhafazakâr bir doğu ailesinde doğdum…
Sanki ailemizin mutluluğu yalnızca benim isteklerim yok sayıldığında mümkünmüş gibi…
Hepinize selam. Hikayelerinizin ortaklarından biri de benim. 23 yaşındayım, kabullenmekte zorlansam da. Kabullenmek istemiyorum çünkü istemediğim biçimde yaşadığım 1 senenin daha…
Babamın bağlı olduğu tarikatın lideri “Kızını okula gönderen p*zevenktir!” dediği için bu yaşıma kadar okul yüzü görmedim.
Erkekler en azından menfaatleri için kadınları köle olarak görüyor, peki ya annem?
Merhaba. Kendimi bildim bileli ailemin kararıyla kapalıydım. 29 yaşındayım ve hayatım hep o örtünün altından başkalarının özgürlüğünü izlemekle, sakin ve iyi ailelere imrenmekle…
2.347 mektup · Sayfa 53 / 98