Özgürlüğüne çok düşkün, hatta özgürlüğe aç bir çocuktum

Karadeniz’in rüzgarının saçlarımı dağıtmasını, soğuk havasının yüzümü üşüttüğü gibi kulaklarımı da üşütmesini hiç hissetmedim. İnsanlığım, insan doğarak sahip olduğum tüm değerlerim ve haklarım elimden alındı, en acısı ise çevremin bana yapılanların doğru olduğunu düşünmesiydi. Ben yalnızca 5 yaşındaydım. Benliğini, farkındalığını yeni kazanmış bir çocuktum. Zorla kapatıldım. İlkokula gönderilmedim, türk asıllı değilim, anadilim rumcaydı. Henüz türkçe bile öğrenemeden bir kuran kursuna gönderildim. Çocukluğumdan itibaren benliğim ve özgürlüğüm sömürülmemiş gibi bedenim de sömürülmeye başlandı. Minicik halimle kavurucu güneşin altında, yağmurun altında saatlerce çay kestim. Özgürlüğüne çok düşkün, hatta özgürlüğe aç bir çocuktum. Yaşıt erkek kuzenlerim bisiklete binerdi, yüzerdi ve istedikleri her şeyi yapabilirlerdi, ayrıca seviliyorlardı. Çocukken erkek olursam ailemin beni de onlar gibi seveceğine inanırdım, her akşam uyumadan önce birkaç kişi yattığımız o küçücük karyolaya oturup dua ederdim, aileminde beni erkek kuzenlerimi sevdiği gibi sevmesi için. Daha uslu olursam, daha çok çalışırsam, daha az konuşursam belki benide severler sanıyordum. Çocuk aklımla sorunun bende olduğunu düşünüyordum. Çünkü bir çocuk, kendisini sevmeyen yetişkinlerin hatalı olabileceğini değil, kendisinin eksik olduğunu sanıyor, benimde durumum böyleydi, Ben de yıllarca eksik olduğuma inandım. Büyüdükçe İçimdeki özgürlük arzusu, çocukluğumda olduğu gibi yaşamaya devam etti hatta arttı, Eğitimden mahrum bırakılmamın, kimliğimin bastırılmasının, emeğimin sömürülmesinin ve susturulmamın bir zorunluluk değil, bana reva görülen bir hayat olduğunu fark ettim. Ama sesimi asla çıkaramadım, çünkü ben erkek doğmamıştım. Aslında pek bir şey değişmedi, zar zor bir şekilde hayatımı devam ettirmeye çalışıyorum. Geriye dönüp baktığımda, kaybettiklerimin yasını tutuyorum. Sahip olamadığım çocukluğun, alamadığım eğitimin, göremediğim sevginin ve yaşayamadığım hayatın yasını. Belki başka bir hayatta özgür olurum. Belki de sırf kız çocuğu olduğum için o rumca şarkılarım susturulmaz…