Hem kulu Allah’ın önüne hem de o kulları kızlarının önüne koyuyorlar.

Ben şu an 15 yaşına yeni girdim. 05’liyim. 12 yaşında iken İmam Hatip ortaokulunda okumanın verdiği bir heves ve özentilik ile kapandım. Zeki olduğumu söyleyenler hep olduysa bile, heyecan ve anksiyete problemim olduğu için lise sınavında beklentimi ve beklentileri karşılayamadığım puanım yüzünden şu anda da İmam Hatip lisesindeyim. Ama okulum İstanbul’un en iyi İmam Hatip lisesi olduğu için pek gocunmuyorum hatta okulumu ve arkadaşlarımı seviyorum.

Her neyse buraya başladığımda biriyle tanıştım ve resmen bana cesaret kaynağı oldu. Sürekli açılmayı düşünsem de asla cesaret edemiyordum ta ki o arkadaşımla tanışana kadar… Hala kapalıyım ama annemlere söyleme cesaretinde bulunabildim, bütün toplum baskısını bir kenara bırakarak… İlk söylemem bundan 5 ay önce idi o zaman çok sert çıktılar, ben o süreçte kapalı olarak devam ettim. Ama bunu asla içimden gelerek veya isteyerek yapmıyorum, ayrıca meal de okuyorum ve türbanı kadına zorunlu tutan Allah değil günümüz sözde Emevi alimleri…

Neyse tabii ben hala istiyorum, bu süreçte 3 hafta önce bunu yine söyledim bu sefer işte “Sen bizim kızımızsın ama yapmazsan senin açından ahirette daha iyi olur” dediler. Bu konuşmadan sonra markete gidecektim. Annem dedi “Aç kafanı öyle git” ama bunu asla içten söylemedi hatta hayırsız evlatmışım gibi söyledi. “Tamam çıkıyorum” dedim, sonra annem de babam da bir şok yaşadılar sonrası tartışma tabii ki. Madem izin vermeyecektin neden teklif ettin? Neymiş ben çocukmuşum, aklım yetmiyormuş, bunu yaparsam çok pişman olacakmışım, cehenneme gidecekmişim, el alem ne dermiş… Ben artık 3 senedir bu yükün altında ezilmekten yoruldum annem bana “Delirdin mi” falan diyor; onlar da çok dindar olduğundan değil, millet ne der diye düşünüp duruyorlar; ne acı!

Hem kulu Allah’ın önüne koyuyorlar hem de o kulları kendi kızlarının da önüne… Benim ne kadar üzüldüğümü, bunu asla isteyerek yapmadığımı, psikolojik olarak çöktüğümü bilmiyorlar ya da bilmek istemiyorlar. O kadar yoruldum ki daha yolun başındayım 14-15 yaş… Lütfen bana yardımcı olun ben daha yapamıyorum, her gün o kapalı halime bakıp ağlamaktan yoruldum. Bu ben değilim, bu benim kişiliğim değil, evdeki tek kız evlat benim, 3 tane erkek kardeşim var…

Bıktım, bıktım, bıktım!