Hiçbir zaman din için başörtüsü takmamıştım

Ben [gizlendi] 19 yaşıma girmek üzereyim, bu yazıyı birileriyle paylaşmak benim için büyük bir adım, çok baskıcı, yobaz, gerici bir babaya sahibim. Ben 11 yaşımda çevrenin etkisi ve aile baskısı korkusuyla kapandım benden 2 yaş büyük kız kardeşim var onun kapanma süreci çok çatışmalı fiziksel psikolojik şiddetle geçmişti, yaşım çok küçük olduğu için etkilenme sebeplerimden birinin bu olduğunu düşünüyorum. Babam dinle alakası pek olmayan biriydi tır şoförü olduğu için kendince bahaneler üretir dini konuları kendi üzerinden açtırmazdı, annemi ben doğduktan sonra aldatmaya başlamış 16 yaşıma kadar bu durumun kritik şekilde devam ettiğini biliyorum. Ben 13 14 yaşlarındayken kız kardeşim dinle ilgili araştırmalar yapıp kendi isteğiyle ferace vb giymeye başladı hâlâ da etek elbise giyer. Birkaç yıl içinde babamda da bir dine yanaşma yaşanmaya başlandı

Ama tuhaf bir şekilde kafasında kurduğu sosyal medyada gördüğü hacı hocaların söylemleriyle inanılmaz yobaz bir inanıştı bu. 2023 depreminden sonra (Hataylıyım) bu durum daha da arttı. Din adı altında zorla namaz kıldırıp kuran okuturdu, bu sürecin başlarından beri üzerimde baskı kurmuş durumda. Ferace giydirmek için her türlü hakarete baskıya maruz bıraktı beni. 14 15 yaşımda zorla o ferace bana giydirildi. Sonrasında fırsat buldukça alanımı genişletip pantolon bluz sweatshirt giymeye başladım. Özellikle depremden sonra başka şehre taşındığımız süreçte akrabaların da olmamasının rahatlığıyla daha rahat giyindim. Lisenin ilk yıllarında babamın baskılarına maruz kaldığımda kafama bazı şeyler dank etti. Hiçbir zaman din için başörtüsü takmamıştım. Hatta ailem bile allah için kapatmıyordu beni. Elalem ne der diye çevreye sundukları kızımız edepli namuslu imajı bozulmasın diye sözde ahlak olarak gördükleri örtüyü takıyorlar sürekli beni baskılıyorlardı. 14 yaşımdan beri her 5 6 ayda bir ferace giyeceksin kavgası tekrar çıkar. Bahsettiğim adam hastalıklı zihne sahip yoktan yere hepimize hayatı zehir eden bir tip. 2025 yksden sonra bu kavgalar sıklaştı ve şiddetlendi, başka saçma sebeplerin de eklenmesiyle, hayatımdaki en ağır küfürleri işittim, sözlü olarak okutulmayacağımı evlendirileceğimi söyledi saydı sövdü, abilerim beni korumak için, özellikle eğitim konusunda hassaslar çünkü, babamla karşı karşıya geldiler. 7 aydır da o adamla konuşmuyoruz bu süreçte abimin nişanı yakın akrabalarımızın özel günleri dolayısıyla aynı ortamdaydık tek kelime konuşmadık. Bu süreçte en çok korktuğum gecelerce uykumu kaçıran şey beni dövmesi ya da bana zarar vermesiydi ama düşünmediğim tek ihtimal gerçekleşti, Kendince bençimle konusmayıp beni cezalandırdığını sanıyordu, oysaki hayatımın en rahat 7 ayı, onunla konuşmak her zaman çok yapay davrandığım davranış zamanı onun evde olduğu günler uyku uyuyamam bulunduğu odada oturamam son zamanlarda öyle raddeye geldim ki akıllı saatim stres sebebiyle uykudan uyandırıyordu beni o evde olduğunda, bu süreçte bana bir kuruş para vermemesine yeri gelip de ekmek alabilecek param olmadığı için sinirden hüngür hüngür ağladığım günlere rağmen psikolojik olarak biraz daha rahattım, ailemde annem abilerim ve ablam açılmak istediğimi biliyolar, çok dillendirdim bir noktada susmayı ve beni de susturmayı seçtiler. Şu an üniversite sınavı sonuçlarının açıklanmasını bekliyorum. Üniversiteye gideceğimde otobüse bindiğim gibi açılmayı üniversiteme öyle gitmeyi hayal ediyorum. Babamın okuduğum yere gelip bana zarar vermeye kalkması ihtimaline kadar bir sürü felaket senaryosu geçiyor aklımdan. Maalesef kaçınılmaz olarak başta annem olmak üzere aileme çok büyük psikolojik şiddet uygulayacağını biliyorum. Genelde beni bastırmak için senin yüzünden bizim başımızı ağrıtacak diyorlar. Ama maalesef ben kendi bireyselliğimi kazanabilmek istiyorum. Tüm sülale kadınları, ezik kocasının dayak yese bile uysal olması gereken itaatkar karısı, açıksa yollu, kapalıysa namuslu gören insanlarla dolu olduğu için kendime acıyor ve hiçbir zaman sevmediğim bu insanlardan tamamen uzaklaşmak istiyorum.

Açıldıktan sonra dilerim ki yaşayacağım en kötü şey benimle konuşmamaları olur

Bazı şeyler anlatmakla bitmiyor maalesef. Yine de yazmak kendime olan inancımı bir nebze artırıyor. Umarım babamın Allahım olmasını sonlandırabilirim. Umarım ben olabilirim