14 yaşındayım ve içimde hâlâ açılma isteği var.

6. sınıfta bazı ailevi sebeplerden dolayı modern hayattan köy hayatına geçiş yapmıştık. Tam 3 ay boyunca yani 6. sınıftan 7. sınıfa geçişin yaz tatilinde hayatımı oraya adamış gibi hissetmiştim. Sanki neredeyse 5 yaş yaşlanmıştım. Sabah saat 7:30’da kalk, ev işleri yap, öğlen eve gelenlere akşamki yemekleri ısıt, çay yap, tekrar temizlik yap vs. Başlarda zorlandım ama daha sonra alıştım. Benimle aynı yaştakiler dışarıda oynayıp eğlenirken, ben işin bitmiş olduğu zamanki süreçte, benden yaşça büyük olanlarla takılırdım. Onlar kapalı diye heveslendim ve kapandım. Öyle hevesle etekler, başörtüler giyordum ki… Gerçekten güzeldi. Daha sonra anlaşmazlıklar oldu ve tekrar döndük İstanbul’a. Hala kapalılığa hevesliydim. Açılmadım devam ettim.

7. sınıfa geçmiştim. Okulun 4. günüydü ve yeni insanlar gelmişti sınıfa. Hiçbir arkadaşıma kapandığımı söylememiştim. Herkes çok şaşırmıştı. Yakalamaç oynarken bir erkek arkadaşımı yakalamıştım ve o bana “Sen bana dokunma!” diye çıkışmıştı. Pek takmamıştım.

Benim için zor anlar beden derslerinde başlamıştı. Giyinecek doğru düzgün bir şeyim yoktu ve rahat davranamıyordum. Arkadaşlarım fark etti ve “Konuş annenle” dedi. Eve gittim anneme dedim. Annemin cevabı “Hayır” oldu, ben de üstelemedim. Keşke üsteleseydim. Çünkü o zamanlar babam kapanmama pek olumlu bakmamıştı.

Platoniğim olmuştu ilk defa. Ona kim olduğumu söyleyince artık bana yazmamaya başlamıştı çünkü kapalıydım. O anın yüzsüzlükleri işte…Böyle böyle derken 8. sınıf oldum ve şu an 14 yaşındayım. Hala içimde açılma isteği var.

Corona’yı bahane edip dışarı çıkmıyorum. Dışarı çıkarsam başörtü yapmak zorunda kalacağım çünkü. Babama bir kere daha bahsettim. Aldığım cevap hiç dinlemeden tokattı. Ben de annemi kendi safıma çekmeye karar verdim ama bir türlü cesaret edemiyorum. Birçok kez denedim ama olmuyor. Cesaret edemiyorum.

Babam bir keresinde beni okuldan almakla tehdit etmişti. Benim tek kurtuluş yolum, okuyup kendi ayaklarımın üzerinde durmak… Mutsuzum, gülmek istemiyorum… Babamdan çok uzaklaştım. Bunun o da farkında. Bir gece dışarı açık çıktım annemle. Ama kapının önüydü ve kimse görmedi bile… Annem bir şey demedi. Şimdi konuyu açmaya çalışıyorum çünkü yeni okul yeni insanlar. Beni sıfırdan tanıyacaklar. Bugün olmazsa yarın, yarın olmazsa ertesi gün… Konuyu açmaya çalışıyorum ama olmuyor…