Etiket: kapanırsam

Küçüklüğünde birçok kez tacize uğramış bir çocuk olarak kapanırsam bunların biteceğini düşünüyordum

Merhaba, buradaki birçok hikayeyi okuduktan sonra yazmaya karar verdim. İlk önce ailemden bahsedeyim. Annem ve babam dinlerine oldukça bağlı bireylerdir, annem babama nazaran daha dindardır fakat ikisi de kendisini geliştirmiş ve evlatlarının tercihlerine karışmayan insanlardır, yani en azından bana karşı öyleydiler, ve benim her zaman…

“Başını açarsan eve giremezsin!”

Burayı en sıkıntılı, en çaresiz hissettiğim anda keşfettim ve aslında bu yolda yalnız olmadığımı öğrendim. Böyle hissedenler olacağını bildiğim için ben de hikayemi yazmak istiyorum. Ben 5 yıldır tesettürlüyüm. 17 yaşımda bir okul dönüşü karar vermiştim kapanmaya. O zaman nereden aklıma esti de böyle bir…

Bana biçilen, bedenime tam oturmayan ve hatta bana dar gelen bir hayatı bıraktım, kendi hayatımı dikiyorum.

Herkese selamlar. Bu benim için büyük olan bir başarının yazısı. Daha önce hikayemi buraya göndermek için birkaç kere yazdım yazdım sildim, göndermedim. Ben 24 yaşında bir kadınım. Oldukça muhafazakâr bir anne ve ataerkinin, İslam’ın işine gelen her yönünü kullanan dindarlıkta bir baba ile büyüdüm. Buradaki…

Onlar için yaptığım bu şeyden vazgeçince beni kaybedilmiş, yoldan çıkmış bir kız olarak gördüler.

Henüz 13 yaşında ortaokul mezuniyetimin olduğu gün annemin yıllardır üstümde kurduğu psikolojik baskı yüzünden kapanmaya karar verdim. Bunu istemeye istemeye yaptım, annemin benim hakkımda övünebileceği bir şeyi olsun diye… Başarılarımı hiçbir zaman görmediler. Ben de belki kapanırsam gurur duyarlar diye yapmıştım. Ne büyük hataymış. Halbuki…

Onların inandığı dine göre ilk kez regl olduktan sonra kapanmak gerekir ama ben istemediğimi en başından biliyordum.

Ben, kendim olamadığım her gün boğuluyorum. Henüz 13 yaşımdayken ailemin zoruyla kapandım. Maddi durumumuz çok iyi olduğu için sürekli bunu kullanarak beni ayakta uyuttular. Onların inandığı dine göre ilk kez regl olduktan sonra kapanmak gerekir ama ben istemediğimi en başından biliyordum. İçimde hiçbir zaman o…

Suç, küçüklüğümde verdiğim kararda değil; o kararı vermeseydim şu an yine kapalı olacaktım.

Din konusunda genel anlamda muhafazakâr bir çevrede büyüdüm. Çocukların genelinin yaptığı gibi çevremde çoğunlukta olan tesettürlü kadınlara çok özendim. İlk hayalim kapanmaktı; sonra namaz kılmak, dinim adına bir şeyler yapmak… 3. sınıfa giderken kapanmak istemiştim ve annemle babam kabul etmemişti. 4. sınıfta da aynı şekilde…

Hayatım boyunca farklı bir düşünce yapısı olan hiç kimseyle tanışamadım.

Merhaba, ben 6. sınıftayken kapandım. Gittiğim okul, ailemin seçtiği muhafazakâr bir okuldu. Ailem, akrabalarım, ailemin çevresi, benim çevrem… Herkes muhafazakardı. Eğer kapanırsam herkes bana daha çok ilgi gösterir, annem hiç değilse beni bir konuda över diye düşündüm. Çocuk aklı. Kapandım. Etrafımdaki herkes beni övdü, arkadaşlarımdan…

Terapiler, unutulmuş gerçek ‘ben’i hatırlamamda çok yardımcı oldu ve ben boşanmaya karar verdim.

Ben de hikayemi anlatmak istiyorum. Çocukluktan beri annemin ‘kapan’ baskısı ile büyüdüm. Çok küçükken zorla kapatır, dışarı arkadaşlarımla oynamaya çıkarırdı. Diğer çocukların “Dişin mi ağrıyor?” diye dalga geçip güldüklerini hatırlıyorum. Çok üzülürdüm. Amcamı çok severdim; o da benim kapanmam için, etek giymem için kendince güzel…

Keşke erkek olsaydım diye saatlerce ağlardım.

16 yaşındayım ama ailemden ve bazı insanlardan daha mantıklı düşünebiliyorum. Sporla ilgilenen, enerjik bir çocuktum. Hep oyun oynardım. Özellikle bazı spor dallarına yoğun bir ilgim vardı ama maalesef ailem göndermedi. Başkalarına “Ne kadar iyi oynuyor, çok yetenekli” demeyi de unutmadılar ama ben dediğim zaman hep…

Açılırsam en yakın arkadaşım bile bana kızar.

Benim kapanma nedenim ailemdi. Başlarda isteyerek kapandığımı sandım ama öyle değildi. Annem, ben küçükken bana şal takıp çok yakıştığını söylerdi, beni kapanmaya teşvik ederdi. Daha 8 yaşındayken bile şort ve sıfır kollu giydirmediler bana. Tüm arkadaşlarım istedikleri gibi giyinirken kıskanırdım onları. Düşünsenize, 10 yaşındasınız ama…

16 yaşındayım ve yaklaşık 2 yıldır açılmak istiyorum.

Merhabalar. Şu an 16 yaşındayım, 11. sınıfa başlayacağım. 7. sınıfa geçerken kapandım ve yaklaşık 2 yıldır açılmak istiyorum. Arkadaşlarıma özenerek kapanmıştım ama zaten çevremdeki herkes kapanmam yönünde beni fazlasıyla zorluyordu. Artık açılmak istediğime karar verdiğimde, bu fikir ilk kez aklıma düştüğünde çevremden gerçekten çok korkuyordum.…

Aile zoruyla kapanmadım.

Görünmeyen baskılar vardır ailede, fark etmeden kabul ettiğin. Hikayem, boğucu ve baskı dolu bir ailede yetişen bir kız çocuğunun hikayesi değil. Hiçbir baskı ile büyümedim, fakat çevrem hep dindar kesimdi ve hala öyle. Babam; kapanan kızları, anlayışlarından dolayı çok sever ve överdi, ki ben de…

“Sen bu resimle ilgilendin ilgileneli böyle garip oldun.”

6. sınıftan beri kapalıyım ve 7 senedir İmam Hatip’e gidiyorum. Ailem ve akrabalarım aşırı muhafazakâr insanlar. Kendi düşüncelerini, özellikle kız çocuklarının üzerinde yoğun bir baskıyla uygulamaktan haz alıyorlar. “Bizim çocuğumuz olduğunuz için sizin iyiliğinizi istiyoruz, size zarar gelmesini istemiyoruz” diyorlar. Açıkçası kapanmak istemiyorum ve bunu babam dışında…

Diğer çocuklar gibi rahat hareket etmek istiyorum.

Merhabalar. Ben 15 yaşında, 10. sınıfa geçmiş kapalı bir kızım. Hikayem ortaokulda olduğum zamanlarda başlıyor. Bizim bir komşumuz vardı; kendisi hocaydı. Kızları ise ablamla ve benimle yaşıttı, çocukluk arkadaşlarımız… Ablam şu an 12. sınıfa geçti. Bizim ailede şöyle bir düşünce var; “Regl olduğun zaman kapanmalısın”.…

Açılırsam okula devam edemeyeceğimi söyleyip tehditlerle beni vazgeçirdiler.

Her şey 6. sınıfı bitirmemle başladı. O zamana kadar yaz aylarında ailemin de içlerinde bulunduğu cemaatin yurtlarında kardeşimle beraber yatılı kalıyorduk. Ortaokula başlamıştım o sene. Evde kapalı olmam gerektiğini söylediler. Kapandım. Ailemle dışarı çıkarken kapandım. Kendimi hiç beğenmiyordum, resmen insanlardan utanıyordum, bir arkadaşım beni o…

Ateist bir sofiyim.

Selam! Ben ateist bir sofiyim. Sofiliğin ne olduğunu merak edenler için açıklayayım; sofi, Nakşibendi tarikatı üyelerine verilen isimdir. Ben 14- 15 yaşlarındayken babam beni ve kardeşlerimi zorla bu tarikata üye yaptı. O zamanlar Müslümandım ama tarikatla tanıştıktan sonra bir şeylerin garip ve anlamsız olduğunu hissetmiştim.…

Kapanırsam babam benimle de konuşur sandım.

Merhaba. Buraya ismimi yazabilecek cesaretim olmadığı için özür dilerim. Ama sanırım burası benim gibi kendi hayatını yaşayamayan, başkaları nasıl isterse ona göre yaşayan insanlarla dolu. Ben tesettüre girmeyi hiç düşünmüyordum. Annem, teyzem bana sürekli “Liseye geçmeden kapan” diyerek baskı yapmaya başladı. Babamla pek anlaşamazdık biz.…

Başörtülüyüm diye bana yaklaşanlar ve başörtülüyüm diye benden uzak duranların sığlığı hep aynı.

Merhaba, öncelikle şunu belirtmeliyim ki harika bir ailenin içinde tüm baskılardan uzak bir şekilde büyüdüm. Ailemizi; içinde bir sürü farklı renk ve desen barındıran bir halıya benzetebilirim. Annem ve babam farklı siyasi görüşleri olan ve bu görüşleri tartışmaktan hiçbir zaman çekinmeyen insanlardır. Anneme her zaman…

“Senden utanıyorum, haline bak, aynı Aleviler’e benzemişsin”

Benim hikâyem 12 yaşımda başladı. İlkokuldayken annemler kısa giyimimden rahatsız olur, o zamanlarda bile “Eğer açık gezersen Allah seni sevmez, cehennemde yanarsın” cümlelerini 10 yaşındaki bir çocuğa empoze ederlerdi. Ortaokula geçtim, ailem sürekli kapanmamı bekliyordu. Babam hep kapanmam gerektiğini söylüyor, “Sen kadınsın, kapalı olmak zorundasın”…

Başörtüsü, küçücük bir çocuğu kadın yaptı ve ben o kadın figürünün içinde sıkışıp kaldım.

 Canım yalnızyürümeyeceksin.com,  Benim için o kadar özelsin ki… Takip etmekten bile korktuğum, ana sayfama her düştüğünde, yazılarını gözlerim dolu dolu okuduğum bir platform nasıl bu kadar özel olabilir benim için? Omzumdaki bu ağır yükü bir tek benim taşımadığımı hissettirdiği için belki. Önceden olsa şu satırları yazmak…

İncecik bez nasıl kilolarca yüktü bana?

13 yaşında ‘kendi isteğimle’ kapandım. Kendi isteğinle kapanmak meselesi birçoğumuzun da yaşadığı gibi kendi rızamızla olsa dahi yaşanılan ailenin ideoloji süzgecinden geçerek omuzlarımıza gelen bir yüktür. Bunu 23 yaşında anlıyorum. Fakat 13 yaşındaki o küçük kız çocuğu halimle bunun farkında olmayarak kapanmak istediğimi aileme bildirdim.…