Etiket: açılmak istiyorum

Dinde zorlama yoksa ben neden bu kadar yorulmak zorundaydım?

Yaşadıklarımı birileriyle paylaşmazsam içim rahat etmeyecek. Sizler gibi çocukluğu elinden alınanlardanım ben de. Küçükken, ailemin kıyafetlerime karışmasını çok takmazdım. Ama büyüdükçe kendi giysilerimi seçmek istedim. Bunun benim hakkım olduğunu düşünüyordum. Özellikle babam bu duruma çok kızdı ve bu konuyu bir daha açamadım. Onların istediği kıyafetlerle büyüdüm,…

Benim en büyük baskıcım bendim.

Merhaba. Ben 21 yaşında bir üniversite öğrencisiyim, lise 1’den beri kapalıyım. Bu siteyi bir süredir sessizce takip ediyorum. Uzunca bir yazı yazmak istiyordum hep ama bugün kısa ve cesaretlendirici bir yazı yazmak istiyorum. Bu konuyu, 1 seneden uzun bir süredir ciddi olarak düşünüyorum. Henüz açılmadım…

Artık tutarsız olmak istemiyorum.

Merhaba, benim hikayem de burada okuduklarımızdan çok farklı değil. Muhafazakar bir ailede büyüdüm. 14 yaşındayken kendi isteğimle kapandım. 6 yıldır kapalıyım, çok mutluydum. Ama artık kapalı olmak istemiyorum. Aileme söyledim; babam beni evlatlıktan reddedeceğini, sevmeyeceğini söyledi. Sadece para verirmiş, o da vicdanından dolayıymış. Sevgililerim oldu,…

Artık kendimi ‘çift hayatlı’ diye adlandırıyorum.

Merhaba, 20 yaşında hayata tutunmaya çalışan bir kadın olarak yazıyorum bu satırları. İçimde çok fazla birikmişlik var. Ailem, ortaokuldayken lisede kapanacağımın sözünü benden aldıkları için 14 yaşında -liseye hazırlandığım sene- sürekli saçlarımı savurmak istiyordum. O kadar seviyordum ki onları… Gizli gizli ojeler alıp sürüyordum. Babam…

Nasıl bir hayatın içindeyim?

Merhaba. Aslında artık içimde aileme karşı o kadar çok şey besliyorum ki şuraya yazarken bile üşeniyorum, her şeyden yoruldum artık… Sanki bu dünyada hiç mutlu olamayacak gibiyim. Şu an 17 yaşındayım. 11. sınıfa gidiyorum. 9. sınıfta abim dediğim insan, bir erkek arkadaşımla sevgili gibi konuştuğumuz…

Çocukken çarşaflıydım.

Merhaba, ben 16 yaşında bir lise öğrencisiyim. Uzun zamandır yazılanları okuyup yazmakla yazmamak arasında kalıyordum. Bu gece anlatmak istedim. Öncelikle burada okuduklarıma göre farklı olduğumu söylemek istiyorum. Buradaki çoğu kişi bir zamanlar açık olduğunu söylüyor. Ama ben öyle değilim. Çocukluğumdan beri çarşaflıydım. Bebekken bana uzun elbise ya da çok…

Lise benim gözümü açtı.

Burada birçok kişinin kendi hikayelerini anlattığını gördüm; o zamandan beridir sayfadan çıkamıyorum, çoğu hikayeyi de okumuşumdur. Ben de aynı sorunu yaşıyorum ve buradan güç alarak aileme anlatmak istiyorum. En başından alayım. Babam dindar bir insandır. Annem, babam kadar dindar sayılmasa da kendince Müslümandır. Ben kendimi…

Tek güvencem Müslüman olduğumu zannetmeleri.

Bu siteye yazdığım 2. mektup olacak bu. İlk mektubumda duygularımı tamamen geri plana atmış ve yalnızca yaşadığım olayları anlatmıştım. Hatta bu yüzden yaşadıklarımın ‘kurgu’ olduğunu söyleyen pek çok kişi olmuştu. Öncelikle, sizin hayatınız iyi diye insanların da sizin gibi el bebek gül bebek büyütüldüğünü sanmayın. Bu…

Düşüncelerime zıt olan görünüşüm, aynaya her baktığımda kendimden uzaklaşmama neden oldu.

Merhaba. Ben de uzun bir süredir açılmayı düşünen biriyim. Ama gerek ailemin vereceği tepkileri gerek de çevremden alacaklarımı düşünmekten bunu kendime bile itiraf etmedim ve kendimi her zaman baskıladım. Bunun kısa bir süreç olduğunu ve arkadaşlarımdan etkilendiğimi düşündüm, sonuçta yaşım küçüktü. Ama fark edemediğim bir…

Açılırsam en yakın arkadaşım bile bana kızar.

Benim kapanma nedenim ailemdi. Başlarda isteyerek kapandığımı sandım ama öyle değildi. Annem, ben küçükken bana şal takıp çok yakıştığını söylerdi, beni kapanmaya teşvik ederdi. Daha 8 yaşındayken bile şort ve sıfır kollu giydirmediler bana. Tüm arkadaşlarım istedikleri gibi giyinirken kıskanırdım onları. Düşünsenize, 10 yaşındasınız ama…

Ben kapalı bir LGBT bireyim.

Öncelikle merhaba. Sayenizde en azından bir kez de olsa bu konuyu birilerine anlatmaya tenezzül edebildim, ki o kişiler sizlersiniz. Geçen günlerde kalbimde beslediğim en ufak umudu da kaybettim. Hasta olduğuma inanmak zorunda bırakıldım. Ailem homofobik ve dindar bir aile. Belki şiddet görmedim ama ortada öldürülen çocukluğum var.…

Okulumda sadece kızlar var, hayatım erkeklerden zorla arındırılmış bir şekilde geçiyor.

Ailem ve çevrem beni kapanacağıma inandırdı, ben de ortaokula kadar hep öyle düşündüm. Kapanmamayı ilk kez düşündüğümde kendimden utandım; “Ne yapıyorsun” dedim, “sen Müslümansın”. Ortaokulda İmam Hatip’e gittim, buna benim isteğim dışında karar verilmişti ama ben de kabullenmiştim hemen. Oradaki baskı beni çok zorladı. Özellikle…

İstediğimi giyeceğim ve özgür olacağım.

15 yaşında kapandım ben. Evet, kendi isteğimleydi ama o zamanlar çocuktum ve neyin ne olduğunu bilmiyordum. Halam sürekli kapanmamı isterdi çünkü kendisi çok dindar bir din kültürü öğretmenidir. Başta her şey güzeldi. Seviyordum kendimi ama sonradan çoğu kişi gibi ben de sorgulamaya başladım. Neden ya, neden…

İstediğiniz gibi bir hayat yaşayamamanın bulantısı.

Merhaba sevgili kader ortaklarım. Siz de biliyorsunuz değil mi; istediğiniz gibi bir hayat yaşayamamanın bulantısını, kendinizden tiksinmeyi… Siz de biliyorsunuz değil mi, insanlar arasında ikiyüzlü davranmanın nasıl hissettirdiğini… Yaklaşık 2 hafta önce bu platformu keşfettim. Sanırım Google’da “Açılmak istiyorum, nasıl yapabilirim” diye aratmıştım ve sonra…

İstemiyorum, istemem mi gerekiyor?

Merhabalar, adımın şimdilik bir önemi yok. 13 yaşına yaklaşık bir ay önce girdim. Küçüğüm, bunun farkındayım. Belki aklım bunları algılayacak kapasiteye sahip değil ama burayı, buradaki çoğu kişiden daha erken keşfettim. Öncelikle ailem dinine aşırı bağlıdır. Babam kurslarda okumamış, okutmaya çalıştıklarında sürekli kaçıp sevgilisiyle buluşmuş ama ona…

16 yaşındayım ve yaklaşık 2 yıldır açılmak istiyorum.

Merhabalar. Şu an 16 yaşındayım, 11. sınıfa başlayacağım. 7. sınıfa geçerken kapandım ve yaklaşık 2 yıldır açılmak istiyorum. Arkadaşlarıma özenerek kapanmıştım ama zaten çevremdeki herkes kapanmam yönünde beni fazlasıyla zorluyordu. Artık açılmak istediğime karar verdiğimde, bu fikir ilk kez aklıma düştüğünde çevremden gerçekten çok korkuyordum.…

Babam keşke zamanında anneme de saygı duysaydı.

Merhabalar. Sayfanızı severek takip ediyorum. Bazı gönderilerinizi okuyamıyorum çünkü beni gerçekten kahrediyor. Ben umut dolu bir genç kızım, 19 yaşındayım. Ben de hikayemi anlatmak istiyorum ama benim hikayem, burada okuduklarım kadar üzücü değil. Ben biraz daha şanslıyım sanırım. Çocukluğum kötü geçmedi. Annemi ve babamı çok…

Beni bir tek dövmedikleri kaldı.

Merhabalar, ben 25 yaşında bir öğretmenim. Benim ailem dinine çok fazla düşkündür. Etrafımdaki akrabalar da buna dahil. Bize tesettürü baskıyla kabul ettirmeye çalışıyorlardı. Hâlâ daha ablama ve kız kardeşime -eskisi kadar sık olmasa da- arada bu konuyu açıyorlar. Ben de kafamda soru işaretleriyle onları dinliyorum.…

Cehaletle girdiğim savaşta yorgun düştüm.

Merhaba herkese. Uzun zamandır size yazmak istiyordum ancak bir şeyleri başarmadan yazmadım. Fakat sanırım bu hikaye hiçbir zaman bir başarı hikayesi olmayacak. Yazımın isminin “Cehaletle girdiğim savaşta yorgun düştüm” olmasını istiyorum. Size kısa kısa hayatımdaki önemli anları anlatacağım ama öncelikle şunu bilmenizde fayda var; yobaz…

Keşke o gün ‘Hayır’ diyebilseydim.

17 yaşındayım, sadece içimden geldiği gibi yazmak ve benimle aynı sorunu yaşayan insanların fikrini ve desteğini almak istiyorum. Ben kendimi bildim bileli kapanmak isteyen biri değildim. Ancak iş 8. sınıfın yaz tatilinde değişti. Bayramlığımı açık almıştık, o gün ablama açık bir şekilde gittim. Döndüğümde ise…

Aile zoruyla kapanmadım.

Görünmeyen baskılar vardır ailede, fark etmeden kabul ettiğin. Hikayem, boğucu ve baskı dolu bir ailede yetişen bir kız çocuğunun hikayesi değil. Hiçbir baskı ile büyümedim, fakat çevrem hep dindar kesimdi ve hala öyle. Babam; kapanan kızları, anlayışlarından dolayı çok sever ve överdi, ki ben de…

Babam beni sadece başımdaki için mi seviyor?

Merhaba arkadaşlar. Ben de size yaşadığım baskılara karşı göğüs gerip kendim olduğum hikayemi anlatmak istiyorum. Annem normal derecede ibadet eden bir kadındır. Babam ise aşırı nadir, sadece cumadan cumaya denecek şekilde ibadet eder. Konya’da yaşıyorum. Ailemdeki hatta sülalemdeki herkes kapalı. Küçük yaşlarımızdan itibaren (yaklaşık 5-6)…

“Sen bu resimle ilgilendin ilgileneli böyle garip oldun.”

6. sınıftan beri kapalıyım ve 7 senedir İmam Hatip’e gidiyorum. Ailem ve akrabalarım aşırı muhafazakâr insanlar. Kendi düşüncelerini, özellikle kız çocuklarının üzerinde yoğun bir baskıyla uygulamaktan haz alıyorlar. “Bizim çocuğumuz olduğunuz için sizin iyiliğinizi istiyoruz, size zarar gelmesini istemiyoruz” diyorlar. Açıkçası kapanmak istemiyorum ve bunu babam dışında…

Babam evde de etek ve başörtüsü ile dolaşmamı istiyor.

Buraya, uzun zamandır içimde tuttuklarımı dökmek istiyorum. Babam her zaman dindar bir insan olmuştur. Yolda gördüğü şortlu bir kıza hakaretler edebilir; tecavüzü hak ettiğini ve öyle giyinmemesi gerektiğini söyleyebilir. Küçüklüğümden beri onun baskısı altındayım. Örneğin daha 8-9 yaşlarındayken tayt giydiğim için sokağın ortasında beni azarlardı.…

Başımı açma fikri içimde kaldı.

Selam. Şu an ne yazmam gerektiğini bilmiyorum ve bu yüzden içimden gelen her şeyi yazmak istiyorum. Cümlelerim biraz anlamsız olabilir, şimdiden özür dilerim. Benim hikâyem 5. sınıfta seçmeli Kur’an dersi almamla beraber başladı. Kur’an’a geçince içime gereksiz bir kapanma isteği doğdu ve bu istekle kapandım.…

Diğer çocuklar gibi rahat hareket etmek istiyorum.

Merhabalar. Ben 15 yaşında, 10. sınıfa geçmiş kapalı bir kızım. Hikayem ortaokulda olduğum zamanlarda başlıyor. Bizim bir komşumuz vardı; kendisi hocaydı. Kızları ise ablamla ve benimle yaşıttı, çocukluk arkadaşlarımız… Ablam şu an 12. sınıfa geçti. Bizim ailede şöyle bir düşünce var; “Regl olduğun zaman kapanmalısın”.…

Neden çocuk gibi değil de küçük bir kadın gibi hissediyordum?

Merhaba. Nereli olduğumdan, fiziksel özelliklerimden ve bunun gibi şeylerden bahsetmeyeceğim. İnsanların gereksiz bilgilerden meydana gelen ‘keskin’ önyargısının oluşmasına sebebiyet vermek istemiyorum. Benim için her şey 3 yaşındayken mini etek giydirip “Çok güzel oldu” dediğim için annemin Barbie bebeğimi parçalamasıyla başladı. Biliyorum, çok saçma ve gereksiz bir olay,…

7 senedir isteğim dışında kapalıyım.

Merhaba, benim hikayem de çoğunuzun hikayesine benziyor aslında. Ben de daha 5. sınıftayken kendi isteğimle kapandım. Annem ve babam dindar insanlardır ama hiçbir zaman bana “Kapanacaksın” diye diretmediler. Ben ailemin tamamen kapalı olmasından ve beni dışlamalarından korktuğum için kapanmıştım. Kendi isteğimle İmam Hatip’e başladım. 6.…

Sürekli gözetim altındaydım.

Aslında nereden başlasam bilemiyorum. Hikayem hâlâ bitmedi. Ailem oldukça muhafazakâr, tüm akrabalarım da öyle… İç Anadolulu orta sınıf klasik bir aile… Küçüklüğümden beri sürekli din baskısı oldu üzerimde. 4 yaşından 15 yaşına kadar Kuran kurslarına gönderildim. Daha çok küçükken bile erkeklerle konuşmam, onlarla oyun oynamam…

“Babanın namusunu kirletme!”

Merhaba. Bugün ilk kez dışarıya açık çıktım ve az önce eve geldim. Daha dün sınava girdim; pek de istediğim gibi geçmedi aslında, belki de hedefim yüksek olduğundandır… İyi bir doktor olup insanlara elimden geldiğince yardım etmek istiyorum. Dediğim gibi, ilk kez dışarıya açık çıktım, arkadaşımla…

Beni hasta eden şeyle kendimi iyileştirmeye çalıştım.

Hatırlar mısınız, bilmiyorum ama tam intihar etmeyi düşündüğüm günlerde buraya ben de hikayemi yazmıştım. Sonrasında psikolojik hastalığım tekrar ilerlemeye başlayınca Allah’ın beni cezalandırdığını düşünüp tövbe ettim. Dine yaklaştım. Hastalığım hat safhadaydı. Doktor “Yatıralım, durumun vahameti ortada” dedi. Beni 11 yıldır hasta eden, çocukluğumu çalan, her…

Güzel görünmeme neden izin yok?

Merhaba, ben 15 yaşındayım. Dindar ve biraz baskıcı diyebileceğim bir ailenin en büyük kızıyım. Beni, küçüklüğümden başlayarak inandıkları din doğrultusunda yetiştirdiler. Bilirsiniz işte; sıfır kol yok, şort giyemezsin, eteklerin ve elbiselerin en az diz altında olacak. Yaşıtlarımın aksine ben süslenmekten asla haz etmezdim, o yüzden…

Kişisel tercihim nedeniyle gözünden mi düşecektim?

Selam, ben Miray. Daha 12 yaşındayken sırf annemin gözüne girebilmek ve onu sevindirebilmek için aile baskısı görmeden kapandım. Annem, önceki yıllarda ablam yüzünden bir sürü zorlukla karşılaşmıştı; onun mutlu olmasını istedim. Daha çok küçüktüm ve algılayamıyordum. Kapandıktan kısa süre sonra daralmaya başladım; sanki başımdaki örtü…

Babam kapalı olmamı hiç istemedi.

Merhabalar. Saat gecenin 2’si oldu ama artık kendimi çok dolu hissediyorum ve yazarak içimi dökmek istiyorum. Ailem beni 8. sınıfın yazında bir Kur’an kursuna göndermişti, yatılıydı. O zamana kadar kapanmak gibi bir düşüncem yoktu ama oradan çıkınca kapanmak istedim, en azından denemek istedim. Geniş aile…

Ablamı döve döve kapattılar.

Merhabalar, ben de bu platformdaki kişilerin çoğuyla aynı kaderi paylaşan bir kurbanım. Aslında benim hikayem anaokulunda başlıyor. Ailem, ben daha okuma-yazma bilmezken beni Kur’an kurslarına gönderirdi. Bu senelerce böyle devam etti. Babam her şeyin en doğrusunu bildiğini zanneden bir din kültürü öğretmeni, bizi de kendi…

‘Ne zaman kapanacaksın?’ pazarlığı.

Evet, işte benim hikayem başlıyor. İç Anadolu’da bir şehirde büyüdüm. Ailem -yani aslında dedelerim- bir cemaate bağlı. Akrabalarımda başı açık pek kimse yok. Hem bu yüzden hem de doğrudan ebeveynlerimin baskısından dolayı benim için açık kalmak diye bir seçenek yoktu. Doğal olarak askılı, şort, sıfır…

Açılırsam okula devam edemeyeceğimi söyleyip tehditlerle beni vazgeçirdiler.

Her şey 6. sınıfı bitirmemle başladı. O zamana kadar yaz aylarında ailemin de içlerinde bulunduğu cemaatin yurtlarında kardeşimle beraber yatılı kalıyorduk. Ortaokula başlamıştım o sene. Evde kapalı olmam gerektiğini söylediler. Kapandım. Ailemle dışarı çıkarken kapandım. Kendimi hiç beğenmiyordum, resmen insanlardan utanıyordum, bir arkadaşım beni o…

Bugün ölürsem yaşadığım 20 yıllık hayatın kaç yılını ben yaşamış olacağım?

Burayı, son zamanlarda yaşadığım bunalımların dayanamayacağım bir hale gelmesinin ardından internette çaresizlikle “Açılmak istiyorum ama korkuyorum” cümlesini ararken keşfettim. Yaşadığım üzüntüyü arttırmakla birlikte benim gibi yüzlerce insanın benzer şeyleri yaşaması, yaşamak zorunda kalmasıyla cesaretim de arttı. Şimdi ben de kendi hikayemi anlatmak istiyorum, belki başardıktan…

Ben kötü bir insan mıyım?

Öncelikle herkese merhaba. Uzun zamandır açılmayı düşünüyorum ve aynı şekilde uzun zamandır da kapalıyım. Açılmaya karşı herhangi bir cesaretim yok. Mesele aile baskısı değil, ailem zor da olsa beni her halimle kabul eder, böyle düşünüyorum. Bu süreç muhakkak ki onlar için de zor olacak ama…

Suçsuzluğum belgelendi.

Merhaba ben Zehra, 39 yaşındayım. Lise yıllarımda daha rahat hareket edebilme niyetiyle ve kendi isteğimle başörtüsü takmaya başladım. Tam da şu Erbakan zamanına denk geldim. Babam “Yapma” dedi fakat ben çok dindar bir insandım ve kapandım. Lise girişlerinde kapının yanında başörtümü çıkarmam için bir kabin vardı,…

Bir ablanın erkek kardeşinden dayak yemesi ailem için sorun teşkil etmiyordu.

Hiçbir zaman aile sevgisi görmedim. Çok küçük yaşlardayken bile yaptığım en küçük hata nedeniyle dövülüyordum. 8. sınıftaydım, arkadaşlarımla konuşurken onlara asla kapanmayacağımı söylüyordum çünkü saçlarımı çok seviyordum. Amcam bize gelip gittikçe büyüdüğümü ve artık kapanmam gerektiğini söylüyordu ama ben umursamıyordum. Sonuçta ailem bir şey demiyordu, değil…

Onlar insanların düşüncelerine bağlı olarak değişen sevgileriyle gözümde bitmişlerdi.

Ben Urfalı bir ailenin en büyük kızıyım, çokça akrabaya ve 2 kardeşe sahibim. Babamın okul müdürü olması nedeniyle sürekli taşınıyoruz. Küçük yaşımda annem de babam da bana dini öğretmiş, şarkı yerine ilahi dinletmişler; ben de küçük olduğumdan öğrendiğim şeyleri tekrarlamışım ama şimdi sorsanız hiçbirini hatırlamıyorum.…

Müslümanlığımı geçersiz görecek kadar hadsiz insanları etrafıma ben toplamıştım.

Merhaba, kendim gibi birilerini bulabilmek için senelerdir bir arayış içerisindeyim, yalnızlık duygusunu kalbimden atabilecek tek bir kişi için ve “Ben de normalim” diyebilmek için. Küçük bir çocuk olduğum zamanlardan beri dine büyük bir ilgim vardı, öyle ki geceleri dualarımda peygamber olmayı isterdim. Allah’ın varlığını kalben…

Demek ki neymiş, mahalle baskısı varmış!

Babam, ablamla beni “Kız çocuğu okumaz!” diyerek okuldan aldığında henüz 4. sınıfı yeni bitirmiş ve 5. sınıfa geçmiştim. Okuldaki öğretmenim Cumhuriyetçi ve Atatürkçü bir insandı, okumam için babama yalvarmıştı… Babamsa bizim geleceğimizle ilgili adice planlarını çoktan yapmıştı; “15- 16 olunca gelin ederim, olur biter” diyordu.…

Kendi isteğimle kapandım ve sonradan pişman oldum.

Merhaba, öncelikle belirtmeliyim ki ben bu sitedeki yazıları okuduktan sonra içimi dökmeye karar verdim çünkü duygularımı ve hissettiklerimi ne aileme ne arkadaşlarıma ne akrabalarıma ne de en yakınım dediğim insana anlatabildiğimi, anlatsam bile yanlış anlaşılacağımı ya da susturulacağımı çok iyi biliyorum. 18. yaş gününe günler…

“Şeytan seninle uğraşıyor.”

Öncelikle merhaba, umarım gecenin bu yarısı yazarak sizleri rahatsız etmiyorumdur. Hani bazen bulunduğunuz ortamda bir şey sürekli cızıldar ve o şey sizi o kadar rahatsız eder ki işinize asla yüzde yüz verimle odaklanamazsınız; işte beynimde sürekli dönüp duran fikir de aynen böyle bir şey. Bazen…

Mücadelen seni güzel kılıyor.

Buradaki mektupları bazen ağlayarak bazen de kendimden küçük parçalar bularak okuyorum. Annem ile babam, bana da ablama da hiçbir zaman baskı uygulamadı. İkimiz de istediğimiz liselerde okuduk, meslek konusunda hiçbir dayatmaya maruz kalmadık. Başörtüsü konusunda da böyleydiler. Henüz 8- 9 yaşlarındayken kendi isteğimle başörtüsü örtmeye…

Vakti gelen kurbanlık koyunlar gibi!

20 yaşındayım ve 15 yaşımdan beri tesettürlüyüm. Ailemde herkes tesettürlü ve vakti geldiğinde benim de tesettüre girmem gerekiyordu, başka bir seçeneğim yoktu. 15 yaşıma kadarki süreçte yaz geldiğinde Kur’an kurslarına giderdik. Kuzenlerimin de kapalı olması nedeniyle kurs süreci boyunca kapanır ve okulun açılmasıyla beraber açılırdım.…

40 yaşındayım, evliyim ve anneyim.

Ben de yazmak istedim size… 40 yaşındayım, evliyim, anneyim ve şu anda çalışıyorum. Dindar bir anne ve alkolik bir babayla büyüdüm. Arkadaşları hangi okulun daha iyi olduğunu söylediyse annem beni oraya göndermeye çalıştı. 11 yaşımda ilkokulu bitirdiğim yaz, Kur’an kursuyla ve kapanmamla başladı ve yatılı…

Kızları toplayıp “Sevgiliniz olursa ailenizi arayıp anlatırım” diyen bir müdürümüz vardı.

Merhaba. 17 yaşındayım. Kapandığımda 14 yaşındaydım. Annem bu tarz konularda çok anlayışlıdır, o yüzden onun hiçbir baskısı olmadan tamamen kendi isteğimle kapandım. Kapandığım için çok mutluydum çünkü inancımın gereklerini yerine getiriyordum. İmam Hatip lisesine başladım, evimize yakın olan başka hiçbir liseye puanım yetmiyordu. Orada hem…

Benim çocukluğum, annem felç kaldığında bitti.

Merhaba, ben de hikâyemi anlatmak istiyorum. Küçüklüğümden beri babamın anneme şiddet uyguladığına şahit oldum ama bu şiddetler karşısında hep sustum. Kardeşlerim ve ben bir odaya girip ağlardık, sonra dayanamayıp annemizin yanına koşardık. Sonra babam bize “Oyun oynuyoruz” derdi, annemi dövmesinin sebebi de hep başka kadınlardı.…

Psikolojik tedavi görüyor gibi kapanma tedavisi gördüm.

Merhaba hepinize. Biraz uzun yazacağım çünkü fazlaca biriktim. Hep başardığımda buraya yazacağımı düşünürdüm ama bir türlü yapamıyorum. Ben 20 yaşındayım. Uzun senelerdir tesettürlüyüm. Küçücük bir kız çocuğuyken annemin arkadaşlarından ve çevresinden etkilenip “Ben de büyüyünce kapanacağım” dedim ve sonra hayatımın tümünde beni bir şekilde buna…

Ben size karşı gelerek açıldım.

Herhangi bir yanlış yapmadığım halde siz benim yanıma her geldiğinizde ‘Acaba hangi davranışım yanlıştı?’ diye kendimi sorguluyorum. Artık hareket etmeye de bir şey yapmaya da korkar oldum. Bir işi yaparken acaba neresini yanlış yapacağım korkusu ve o korkunun üzerimde oluşturduğu baskı beni gerçekten çok bunalttı.…

Kendime bu hayatı nasıl yaşamak istediğimi sordum.

Öncelikle herkese yeniden merhaba! Daha önce sizinle hikâyemi paylaşmıştım, beni belki şu cümle ile tanıyabilirsiniz; “Şarkı söylediğim zaman insanların ‘Sen kapalısın, sesini duyurman haram’ demesini istemiyorum” demiştim. Evet, verdiğim kararı size söylemek için ve her birinizin yazdıklarını okuduğumu bilmenizi istediğim için şimdi yine buradayım. Ben…

Özgürlük hak edilmek istiyor.

Uzun zamandır yazılanları takip ediyorum ve bir başarı hikâyesi de ben yazmak için çabalıyorum. Buradaki kızların hayatlarını öğrenince anladım ki yalnız değilmişim. Gerçekten çoğu hikâye birbirine benziyor; baskılar, belki yılda bir kez gördüğümüz ama bütün hayatımız hakkında söz sahibi olan uzaktan akrabalar, tehditler, hiçe saymalar……

Kuralları yıkamıyorum ama deliyorum.

Hiçbir zaman bir Müslüman gibi hissetmedim. Küçük bir çocukken bile bana ve aileme mutsuzluktan başka hiçbir şey getirmemiş bu dine inanmıyordum. Çok denedim. İnanabilseydim hayatım çok kolay olacaktı. Çok denedim. Her yolu denedim. İnanmıyorum. Olmuyor. İmam Hatip lisesini birincilikle bitirdim. Anlayıp sevmeye çalıştım. Anladım ama…

Kapalı birinin Nazım Hikmet şiirlerine ilgi duyması birçoğu için garipti.

Merhabalar, buraya yazmayı uzunca bir süre erteledim ama sanırım yaşadıklarım ve onlara dair duygularım yeterince demlendi ve artık aktarılmaya hazırlar. Hikâyemi anlatmaya başlıyorum. Ben 14 yaşında kapandım. Kapanırken düşündüklerim şöyleydi; ben eninde sonunda bir gün kapanmak zorundayım, en azından liseye geçince arkadaşlarım değişecek, hem bu…