Etiket: kuran kursu

Açılmayım diye saçlarımı kısacık kestim

Asosyal biriyim. Kapandığımda daha da asosyalleştiğimi düşünüyorum. Ben 10 yaşımda kapandım. Kendi isteğimle kapanmadım ama aile baskısı ile de kapanmadım. yani bana öyle gelmiyor. 4. sınıftaydım yaz tatilindeydik. teyzemlere gidecektik. Teyzemin kızı o zamanlar 6. sınıftı ve yeni kapanmıştı. Annem teyzemlerle görüntülü konuşurken duymuştu ve…

Beni iki hayat yaşamaya mecbur bıraktılar

Merhaba, Ben şu an 19 yaşındayım. 4. sınıftan 5.sınıfa geçerken yazın ailemin zoruyla bir yatılı kuran kursun da kalmıştım, orda başladı her şey. Yaptığım yanlışların sonuçlarını şimdi çekiyorum sanırım. Çok göz önün de olan bir çocuk değildim.İçime kapanık, utangaç, pek konuşamazdım. Bu yönümden dolayı ailem…

Dışarı çıkarken üzerime bir gömlek geçirip girdiğim avm’nin tuvaletinde çıkarırım

Normalde buraya yazacağımı düşünmezdim ama şimdi buradayım. Ben 15 yaşındayım, daha önce hiç bir iş deneyimim veya kendimi başkalarına açıkladığım bir anıya sahip olmadım. Annemin garip bir kuklasıydım. Asla sevildiğimi veya sevilebileceğimi düşünmüyorum. Ne gelecekte ne de şimdi. doğurduğu öz kızından neden nefret eder ki…

Sürekli, sürekli ev işi yapmak zorunda kalıyordum.

Merhaba, ben Betül, 18 yaşındayım. Ben de sizinle hikayemi paylaşmak istedim. Küçüklüğümden beri ailemin baskısı altındayım. 4. sınıf bittiğinde ailem beni okuldan alıp yatılı Kuran kursuna verdi, zorla hafızlık yapmaya başladım. Kursta sürekli psikolojik şiddete maruz kaldım, geceleri sürekli uykusuz kalıp Kuran ezberlemeye çalışıyordum. Bazı…

İstediğim saatte dışarı çıkıyorum, istediğimi giyiyorum. Bunlar bizim gibiler için büyük devrimler.

Kendimi bildim bileli, dine yönelik yetiştirilmeye çalışıldım; kâh göreneklerden kâh dini inançtan. Babam çok dinci ve baskıcıydı. Okul gezi ve pikniklerine katılmama asla izin vermez, kot giymemi istemezdi. Sürekli etek-bluz takımları giydirirdi, çocuk kadın olurdum. Arkadaşlarım benimle “Kadın” diye alay ediyordu, çocuk kalbimin ne kadar çok…

Müslüman olmadığım halde Müslüman gibi olmak çok canımı yakıyor.

Öncelikle merhaba. Saatlerdir buradaki yazıları okuyorum ve benimle aynı sıkıntıya sahip insanların olduğunu görmek yalnız olmadığımı hissettirdi. Benim anlatacağım şey de bir çoğunuzla aynı; din baskısı. Ben muhafazakar bir ailede dünyaya geldim. Henüz daha 5 yaşındayken, bana Kuran’ı öğretmeye çalıştılar. Daha 6-7 yaşlarındayken, akraba ziyaretlerine…

Babam; istersem başımı açabileceğimi, bunu çevreye açıklayabileceğini söyledi ama o an cesaret edemedim ve öteledim.

Öncelikle herkese merhaba. Lafı dolandırmadan hikayeme geçeceğim. Ben muhafazakar ama İslamcı olmayan bir ailede büyüdüm. Annem, elinden geldiğince ibadet eden bir kadındı. Babamsa dini inancı olan ama daha rahat yaşayan biriydi. Ailemin dışında babaannem oldukça baskın bir karakterdi ve şu an düşününce anlıyorum ki kapanmamın…

Dünya klasiklerini okumak istedim, “Dini kitap okuyacaksın” dedi.

Hayatım boyunca kısıtlandım; babam tarafından, babamın ailesi tarafından… Çocukluğumdandır istediğim hiçbir şeyi giyemedim, istediğim şekilde konuşamadım, gerçek fikirlerimi paylaşamadım. Çünkü ne zaman ağzımı açsam, babam tarafından susturuldum. Konuşma tarzıma, oturuşuma, yürüyüşüme, gülüşüme kadar; her şeyime karışıldı. Asla sevildiğimi hissetmedim. Babamın babası imam. Babam da çoğunlukla…

Koyun gibi yaşamak mı aslan gibi ölmek mi?

Bu bir başarı hikayesidir. Muhafazakar bir ailenin, ilk çocuğu olarak dünyaya geldim. Tek kız çocuktum. Denek gibi bir şeydim bir nevi. Annem, 4-5 yaşlarımdan beri beni paralı Kuran kurslarına yolladı. Babam, 9 yaşında Kuran’ı okumayı öğrenen ben hakkında, her yerde caka sattı. Eğlenceliydi bir yere…

“Açılırsan bu evde yerin yok.”

Merhaba. Bu sitedeki insanların hikayelerini okuyunca ben de yazmak istedim. Henüz daha küçücük çocukken babam kısa kollu giymeme izin vermezdi, yaz aylarında bile. O sıcakta uzun kolluyla dışarı çıkıp öyle oynardım. İlkokul 1. sınıfta 23 Nisan gösterisi vardı. Ben de katılmak istemiştim ama babam, elbise…

Neden çocuk gibi değil de küçük bir kadın gibi hissediyordum?

Merhaba. Nereli olduğumdan, fiziksel özelliklerimden ve bunun gibi şeylerden bahsetmeyeceğim. İnsanların gereksiz bilgilerden meydana gelen ‘keskin’ önyargısının oluşmasına sebebiyet vermek istemiyorum. Benim için her şey 3 yaşındayken mini etek giydirip “Çok güzel oldu” dediğim için annemin Barbie bebeğimi parçalamasıyla başladı. Biliyorum, çok saçma ve gereksiz bir olay,…

Namaz kılmasan kimsenin umurunda olmaz ama açılınca herkes ahlak memuru kesiliyor.

Merhabalar herkese, hemen hemen benzer hikâyelerdeyiz. Ben de anlatmak istiyorum. Küçükken sohbetlere giderdik; sürekli örtünme anlatılırdı bu sohbetlerde ve bana güzel gelirdi bu. Daha 13 yaşındayken göğüslerimden bile utanırdım, aman belli olmasın… Daha kendimden haberim yok yalnız. Neyse Kuran kursuna gittim, örtündüm. Sonra liseye geçtim ve ben…

Herkesin fikirlerine saygı duydun, peki neden hayatı kendine zindan ediyorsun?

Merhaba. Sitenizi, açılmaya karar verdiğimde benim gibi insanların kendi deneyimlerini paylaştıkları videolardan buldum ve ben de hikayemi paylaşmak istedim. 19 yaşında tesettüre girdim. Anne tarafım küçüklüğümden beri bana sürekli örtünmem gerektiğini hatırlattı. Dayılarım, teyzelerim hatta kuzenlerim bile. Benim de bir sempatim vardı. Hatta bir vakit…

Çocuğumu istediğim şeyleri yapmasa da seveceğim.

Merhaba, ben de hikâyemi anlatayım. Ortaokulu bitirdiğimde kapanmıştım; annem “Dedenin kemikleri sızlamasın, köye giderken başına şal al.” dedi diye şal taktım, bir daha da çıkaramadım. Liseye başlarken açılıp bir daha da kapanmayacaktım fakat ortaokulda müdür yardımcımız, annem çarşaflı olduğu için lise seçimlerimde sadece İmam Hatip…

Eskiden hiç sıcaklamazdım ama 12. sınıfta sıcak bana çok gelmeye başladı. Sonrasında artık sınav için dua etmemeye başladım.

Umarım diğer mektubumu yayınlamazsınız çünkü birkaç şey yazmayı unutmuşum. Esenlikler diye başlıyor mektup. Şimdi benim hikayeme geçelim: Esenlikler arkadaşlar. (Merhaba ve selam Arapçadır.) Ben eğer platformun sıkı takipçisiyseniz yorumlarda sıklıkla görebileceğiniz kararsız ama kararlı. Çok fazla uzatmak istemiyorum zamanınızı almayayım. Ben ilk 6. sınıfta kapandım.…

Dini çok sorgulamaya başladım, psikolojik olarak çöktüm, kimseye içimdekileri dökemedim.

İlk regl olduğumda artık kapanmam gerektiğini annem söylemişti, istemeyip saatlerce ağladım. Başımı örtüp dışarıya öyle çıkarttı beni, sonra koşa koşa eve gelip kafamdaki örtüyü attım. Yaz tatilinde ise Kuran kursuna gitmeye başladım, başımı güzelce örtüp gidiyordum. Hoca da annemin arkadaşıydı, herkesi başına toplayıp, dua sorup…

Bende hep asi bir damar vardı.

Baskıcı bir ailem olmasına rağmen hiçbir zaman açık bir şekilde başımı örtmeye zorlanmadım ama hiçbir zaman kısa kollu giyemezdim. Uzun kollu giymeye 9 ya da 10 yaşlarında başladım. Çocukluğumdan beri Kuran kursuna giderdim ama o zamanlardan beri öyle biri olmadığımı biliyordum, bende hep asi bir…

Sırf kapalıyım diye Nietzsche ve Freud okumama, şiir yazmama, rock dinlememe, ve daha bir sürü şeyime şaşırmalarından bıktım.

Saat gecenin üçü ve içimde yaşadığım bu çıkmazı kimseye anlatamadığım için buradayım. 12 yaşında, kendi isteğimle kapandım. Şimdi dönüp bakınca neden bunu istediğim hakkında insanların bir fikri olmayabilir. Yazları Kuran yatılı olarak kursuna giderdim. Orada beynimi yıkadılar tabirini kullansam ne kadar doğru olur bilemiyorum. Okulu…

Bu mektubu yazarken oruçluyum.

Merhaba, ben 22 yaşında bir üniversite öğrencisiyim. Muhafazakâr bir ailede ve dinine bağlı kapalı bir toplum olan küçük bir şehirde yetiştim. Anne tarafımda da baba tarafımda da başı açık kadın yok diyebilirim. Çocukluğumda her yaz isteyerek yatılı Kuran kursuna giderdim, namaz kılardım. 14 yaşında liseye…

Kendimi yeniden sevmeye başladım.

15 yaşındayken ailemin bir baskısı olmadan kendi isteğimle kapandım. O yaz şehir dışına yatılı olarak Kuran kursuna gitmiştik. Orada bize öyle şeyler anlattılar ki, bizi o kadar çok korkuttular ki sanki başımı kapatmadığım için dünyanın en kötü insanı bendim. O yaz kapanmaya karar verdim, ailem…

Yalnız olmadığını bilmek o kadar güzel ki.

Bütün yazıları hıçkıra hıçkıra okudum. Gerçekten yalnız olmadığını bilmek o kadar güzel ki. Ama hepimizin bir o kadar da çaresiz olduğunu görmek çok acı. Ben gerçekten muhafazakâr denilebilecek bir ailede büyüdüm. Baba tarafı dinle kafayı bozmuş aşırı muhafazakâr. Anne tarafım o kadar dindar değil ama…

Aslında kendi kendimi bitiren ben olmuştum.

Babam ve annem seküler bir yapıya sahiplerdi. Küçükken Kuran kursuna giderdim ve bundan zevk alırdım, mutlu olurdum. Büyüdükçe ve Kuran okumayı çok iyi öğrendikçe ailem illa gitmem için baskı uygulamadı ve güzel yaz tatilleri geçirdim. Annem de açıktı. Babam askerdi, Atatürk’ün ilkeleriyle yolunu çizmiş bir…

Annem giymek istediğim şeyi giymemi söylerdi, çünkü o yapamamıştı ve içinde kalmıştı.

Merhaba. Ben 23 yaşında, üniversiteyi bitirmiş ve kendi ayakları üzerinde durabilen, maddi gücünü kazanmış biriyim. Burada benim gibi insanların olduğunu görünce ve paylaşılanları okuyunca ben de yazmak istedim. Ben kısmen muhafazakâr denilebilecek bir ailede büyüdüm. Ortaokul ve lise çağlarımda yaz zamanlarında Kuran kurslarına gönderildim ama…