Tesettür bir seçim olabilmeliydi.

Burada, birçok kişinin benim hayatıma benzeyen hayatlarını okuduktan sonra, yazma vaktimin geldiğini düşündüm. Kendime ve benimkine benzer hayatları olanlara gerçekten çok acıyorum. Tesettür bir seçim olabilmeliydi; seçilmediği zaman dinsiz veya ahlaksız olarak görülmemeliydi kişi. Kapalılık, bu kadar önemli bir durum olsaydı Kur’an’da tek bir ayette geçmezdi. Her neyse.

Belli bir çevreden kabul görmek için mi açılmak istiyorum?

Merhaba, bu platformu yakın zamanda keşfettim ve gerçekten hoşuma gitti. Öncelikle neden kapandığımdan ve şimdiki inanç durumumdan bahsetmek istiyorum. Ben kendi isteğimle İmam Hatip ortaokuluna gittim. Arkadaşlarım gayet iyi insanlardı. 8. sınıfa kadar kapanmadım, ailem de bana hiçbir zaman ‘Kapan’ demedi. Başarılı bir öğrenciydim. Biz

Doğruyu ve gerçeği aradığım yolda başörtüm bir sağa bir sola savruluyordu.

Merhaba. Bu sayfada paylaşılan yazıların neredeyse tamamını okudum ve yazıp yazmamak konusunda ikilemde kaldığım için şimdi bir parça pişmanım. Şu an 17 yaşında lise üçüncü sınıf, bundan sonra dördüncü sınıf, öğrencisiyim. Beşinci sınıftan beri, yani yaklaşık 10–11 yaşımdan beri, başörtülüyüm. Ben aşırı dindar bir ailede

Babam “Seni doktora götürsek kız olmadığını öğreniriz” dedi.

Yaşamak; neye göre, kime göre? Düşüncelerimiz, bizi var eden en büyük etkendir. Düşüncelerimiz olmasaydı hayvanlardan ne farkımız kalırdı? Bir de şu var; yalnızca insanların bizim için düşündüğü eylemleri yerine getirirsek ne olur, biliyor musunuz? Makineleşmiş beyinlerden ibaret maketler oluruz. Şimdi sizlere hikâyemi anlatayım. Benim annem

Sonsuz olan tek şey özgürlüğüm olsun.

Duyabiliyor musun rüzgârı? Sakin ve usulca yaklaşıyor. Göz kapaklarım aralanıyor; hissiz ve bir o kadar kuru bakışlarım çarpıyor nemli ve yaş duvarlara… Her şeyden habersiz başımı kaldırıyorum. Kırılıyor yüzümü çevirdiğim tüm aynalar, kırıklar arasında ayağa kalkıyorum. Acı çok yakın, acı çok uzak. Koşmayı hayal ederek

Biricik XY kromozomlularımız saç tellerinden tahrik olursa ne yaparız?

Evet; ben de şu “Ergenliğe giren kızlar başını kapatsın; hafazanallah biricik XY kromozomlularımız onların saç tellerinden tahrik olursa ne yaparız?” diyen güruhun oyununa gelen ve henüz 14 yaşında başını kapatanlardanım. Aslında benim için bu olay çok daha derin. Küçüklüğümden beri amacım ailemin beni herhangi bir

Keşke akrabalarımdan uzakta yetişseydim.

Anne tarafı dine, baba tarafıysa ayıba önem veren bir ailede dünyaya geldim. Annemin ailesinden din eğitimimi aldım. Babamın ailesinde de 12 yaşımdan itibaren ‘Onu yapma, bunu giyme, oje sürme’ gibi çeşitli baskılara maruz kaldım. Ailem hiçbir zaman istediğim gibi giyinmeme izin vermedi. İlkokulda görünüşüme çok

Neymiş, dört dörtlükken, açılınca dört üçlük olacakmışım.

Merhaba arkadaşlar. Bugün ben de size hikâyemi anlatacağım ve bu sorunları atlatan insanlara sizin gibi benim de ihtiyacım var. Arkadaş olmak ve aynı zamanda tecrübelerinizi dinlemek de isterim. Ben 16 yaşımda kapandım. Aslında aile zoruyla değildi bu, konuştuğum biri vardı; onun isteğiyle heveslenmiş ve kapanmıştım.

Beş yıl içinde bir kez olsun başımı kendi isteğimle kapatmadım.

Ben 20 yaşına gelmiş bir üniversite öğrencisiyim. Ailemin baskısıyla liseye başladığım gün başımı kapattım, o gün bugündür de benliğimi kaybettim. Artık kendimde değilim. Beş yıl içinde bir kez olsun başımı kendi isteğimle Allah rızası için kapatmadım. Babam çok sinirli biridir, fiziksel bir şiddet görmesem de

Babama söylersem beni öldürür, o zaman ben kendimi öldürüp kurtulayım istedim.

Merhabalar; gecenin 5.30’unda yazıyorum, umarım rahatsız etmiyorumdur. Çok fazla uzatmadan kendi derdimden bahsedeyim. Ben 15 yaşındayım. Geçen sene babam tarafından zorla kapatıldım. Bu süreç, çocukluğumda annemin bana uyguladığı baskılarla başladı. Sıfır kollu giyemezdim,  şort da elbise de… Sonrasında babamın kapanmam için ettiği tehditler başladı ve

Babası tarafından liseye gönderilmemiş bir kızım.

Merhabalar… Bu siteyi nasıl keşfettiğimi hatırlamıyorum, uzun zaman oldu ve varlığını unutmuştum. Bu akşam yine kendi içime düşmüşken biraz moral bulmak umuduyla geldim ama birden içimi dökme isteği duydum. Sesimi duyan herkese bir kez daha merhaba! 24 yaşındayım ve başörtümü çıkarmak, son birkaç yıldır defalarca

Her Allah’ın günü ‘Beni bu okuldan alın’ diyordum .

Bu yazıyı yazdıktan sonra umarım daha iyi hissederim. Uzun zamandır kendimden nefret ediyorum, kendimi kusurlu buluyorum ve bunlar taktığım örtüyle de bütünleşince kendimi her yerden soyutlamak istiyorum. Ben sadece ben olmak istiyorum. Kendimi asla güzel ya da rahat hissetmiyorum. Açılmak düşüncesi uzun zamandır kafamda dönüp

Bana sanki görünmezmişim gibi davranılıyordu.

Merhaba, ben sayfanızı Youtube’daki bir yorumdan gördüm. Birçok gönderinizi okudum. Aslında hikayesi bana benzer ne çok insan varmış. Benim hikayemdeyse şimdi sizin bana yardımcı olmanızı ve yol göstermenizi istiyorum. Ben bunu 5’nci sınıfta iken sınıfta bir kızda görmüştüm; çocukluk işte, neyin ne olduğunu bilmeden ben

“Eğer açılırsan sana kızım demem.”

Kendime söz vermiştim; açılır açılmaz ilk işim bu sayfaya yazmak olacaktı ama kısmet değilmiş. Ben bir ay sonra 20 yaşında olacağım ve kapanalı tam 6 sene olacak. Biz beş kardeşiz ve ben bu beş kardeşin en büyükleriyim. Benden küçük iki kız kardeşim kapandıktan sonra bana

Bu eşarp beni kendimden uzaklaştırdığı gibi dinime de yakınlaştırmıyor.

Öncelikle herkese selam olsun. Bugün 18 yaşıma giriyorum fakat saat akşam 8 olmasına rağmen ailemdeki insanlar dâhil kimse yeni yaşımı kutlamadı. Önemli değil, Allah’a şükür bu yaşıma kadar maddi bir sıkıntı içerisinde olmadım. Ailem para konusunda çoğu zaman bir sıkıntı çıkarmadı bana, en azından birincil