Yazar: Yalnız Yürümeyeceksin

Babam, 14 yaşımda sırf Kur’an kursundan kaçıp arkadaşlarımla parka gittiğim için beni bacaklarımı delik deşik etmekle tehdit etti.

Merhaba. Ben 16 yaşında bir kız çocuğuyum. Ailem, sözde beni korumak amacıyla beni okula hiç göndermedi ve okuma yazmayı kendi imkanlarımla öğrendim. 9 yaşında tacize uğradım, babamdan 5 yılı aşkın süredir şiddet görüyorum. Korumacı, dindar bir ailenin çocuğuyum. Küçüklüğümden beri annemle babamın gözüne girebilmek için…

6 yıldır zorla kapalıyım ve 6 yıldır ailemin baskısı üzerine İmam Hatip’te okuyorum.

Artık gerçekten ne hissedeceğimi şaşırdım. Hissetmem gerekiyor mu, onu da bilmiyorum. Toplum baskısından, aile baskısından, gelecek kaygısından ve bağnaz bir ailede büyümekten çok sıkıldım. Bu yaşta bu kadar sıkıntı çekiyorsam ilerisini düşünmek istemiyorum. 6 yıldır zorla kapalıyım ve 6 yıldır ailemin baskısı üzerine İmam Hatip’te…

Çocukluğum, çocukluğun masumluğunu kullanan din tüccarları tarafından sömürüldü.

Çocukluğum sömürüldü. Çocukluğum, çocukluğun masumluğunu kullanan din tüccarları tarafından sömürüldü. Doğru yolda ilerleyeyim diye çeşitli yatılı Kur’an kurslarına gönderildim. Ben 7-8 yaşlarındayken 17-18 yaşlarında çarşaflı hocalarımız vardı. Çarşafın ağırlığından dolayı onlar bana o kadar büyük gelirdi ki ama aslında onlar da çocuktu. Çocuklukları, gençlikleri, çağdaş…

Annem Türk olup da bunları yaptığı için Türk tarafımı komple reddettim, baba tarafımdan olan Rus kimliğimi benimsedim.

Herkese merhaba! Ben Türk değilim, Türk bir anneyle Güney Rusya’dan gelen bir babanın kızıyım, yani Rus’um. Barlarda tepinen ve su gibi alkol içen bir baba tarafı ile sofilik derecesinde dindar hayatı yaşayan bir anne tarafının tam ortasında duruyorum. Küçüklüğümden beri sırf alkol içip ‘dağınık’ hayat…

En yakın arkadaşım, “Müslüman olmayan biriyle arkadaşlık kurmam günah” diyerek benimle konuşmayı kesti.

Merhaba, bir gün buraya yazacağım hiç aklıma gelmezdi. Ben 10 yaşında kapanmıştım. Çevremdeki herkes bana sürekli kapanmamı söylüyordu. Ben de hem ailem mutlu olur hem de dinimin kurallarını yerine getirmiş olurum diyerek kapanmıştım. Aslında açıkken bile ailem istediğim gibi giymeme izin vermezdi. Ben kapandıktan yaklaşık…

14 yaşında dünyayı gezme isteği ile dolmuş ve büyüyünce yapmak istediğim mesleğin bu olduğuna karar vermiştim.

Hikayemi anlatmadan önce, herkese merhaba. 21 yaşındayım, turizm rehberliği öğrencisiyim. Küçüklüğümden beri çok neşeli ve canlı bir kızdım, hâlâ da öyleyim fakat ailemin yanında asla istediğim gibi davranamıyorum. 14 yaşında dünyayı gezme isteği ile dolmuş ve büyüyünce yapmak istediğim mesleğin bu olduğuna karar vermiştim. Lisede…

En büyük aşağılanmayı ailemden gördüm.

Bu sayfayı keşfettiğimden beri herkesin içini döktüğü tüm yazıları okuyorum. Kimimiz çok dolmuşuz ve burada her şeyi dışa vuruyoruz; kimimiz ise o kadar daralmışız ve her hatırladığımızda kötü hissetmişiz ki yalnızca birazını anlatmışız. Ben de lafı çok uzatmak istemeden başlıyorum. Ailem çok muhafazakâr bir aile.…

Sanki ailemizin mutluluğu yalnızca benim isteklerim yok sayıldığında mümkünmüş gibi…

Hepinize selam. Hikayelerinizin ortaklarından biri de benim. 23 yaşındayım, kabullenmekte zorlansam da. Kabullenmek istemiyorum çünkü istemediğim biçimde yaşadığım 1 senenin daha geçmiş olduğunu bilmek beni boğuyor. Muhafazakâr bir aile, sülale, çevrede büyüdüm. Ailemizde bir kızın büyüdüğünün kanıtı olan başörtüsünü de ilk kez bu sebeple liseye…

Dinim hakkında bana öğretilen ilk şey, başımı kapatmazsam ebedi olarak cehennemde yanacağım olmuştu.

Nasıl başlayacağımı bilmiyorum ama gerçekten yoruldum. Ben 10-11 yaşlarındayken, dindar babamın baskısı üzerine kapanmıştım. O sene regl olmaya başladığım için bunu bahane etmişlerdi. Kapanmadan önce de zaten sadece başım açıktı. Uzun uzun hırkalar giymek zorundaydım ve pantolon giymem de yasaktı. Aynı kurallar evde de geçerliydi.…

Benim sadece örtüm var.

Merhaba, ben Zeynep. 21 yaşındayım. 15-16 yaşlarında arkadaşlarımdan ve annemden özenerek kapandım. Ailem buna karşı çıkmadı veya özel olarak kapanmamı istemedi; kendi kararımdı. Kapanmadan önce namaz kılmayı da Kur’an okumayı da bilmiyordum, yani dine uzak bir insandım. Sadece başörtüsü bana yakıştığı için ve özendiğim için…

Siz koruma adı altında yaptıklarınızla beni değil, koca bir nefret duygusunu yetiştirdiniz.

Anne, baba… Bu size yazdığım ilk mektup. Biliyorum, hiçbir zaman okumayacaksınız bu satırları. Yine size dökemediğim içimi yazıyorum. Yüzüme bakarken gülseniz de o çatık kaşlar orada, biliyor musunuz? Ben hep görüyorum onları. “Biz senin iyiliğini istiyoruz” derken aslında ne kadar yalancı olduğunuzun da farkındayım. Siz…

Bir gün bir kızdan hoşlandım.

Bu siteye tesadüfen denk geldim. Benim gibi bazı zorluklarla mücadele eden insanların hayatını okumak bana güç verdi ve ben de hayatımı sizlerle paylaşmak istiyorum. Ben küçüklüğümden beri din ile büyüdüm. Yaklaşık 5 yaşımdan beri sürekli namaz, dua ve Kur’an kursu ile yetiştirildim. Tabii o zamanlar…

Lise okuyamamak hep içimde kaldı.

Öncelikle hepinize merhaba, ben de sizler gibi aynı durumdan mustaribim. Küçük yaşlarda -daha 8. sınıftayken- okulu bitirir bitirmez sırf erkek arkadaşım var diye ablam beni okuldan aldı. Beni 2 sene boyunca Kur’an kursuna gönderdi. Haliyle kapanmak zorunda kaldım. Kapandığımda 13 yaşındaydım. Şimdi 20 yaşına geldim,…

Bana internette vakit geçirdiğim için böyle olduğumu söylediler.

Öncelikle 15 yaşındayım ve insanlarla konuşmak, onlara derdimi anlatmak konusunda zorlanıyorum. Ailem tarafından psikolojik ve duygusal olarak şiddet görüyorum; ne yapacağımı, kime anlatacağımı bilmiyorum. İnanılmaz yalnız ve çaresiz hissediyorum. Günlerdir uyuyamıyorum. Bu zamana dek ne derlerse hep onu yapmaya çalıştım ama olmuyor, duygularımın olmadığını sanıyorlar.…

Bir zorluğa tek başıma direnmediğimi bilmek, bana harekete geçmek için daha fazla güç veriyor.

Merhaba. Nedense yazmayı hiç düşünmüyordum ama artık dayanamıyorum. Anlatacak kimsem yok ve düşüncelerim içime sığmıyor. Ben 6. sınıfa giderken İmam Hatip’e gönderildiğim için kapandım. Aslında kimse bana ‘Kapan’ demedi ama büyüdüğüm ortamda kapanmama şansım yoktu. Sülalemizde bile ancak 1 kişi açıktır. Kapandıktan sonra hemen açılmak…

Hayatım boyunca farklı bir düşünce yapısı olan hiç kimseyle tanışamadım.

Merhaba, ben 6. sınıftayken kapandım. Gittiğim okul, ailemin seçtiği muhafazakâr bir okuldu. Ailem, akrabalarım, ailemin çevresi, benim çevrem… Herkes muhafazakardı. Eğer kapanırsam herkes bana daha çok ilgi gösterir, annem hiç değilse beni bir konuda över diye düşündüm. Çocuk aklı. Kapandım. Etrafımdaki herkes beni övdü, arkadaşlarımdan…

Benim derdim, inanmadığım bir şeyin altında ezilmekten kurtulmak.

Çok yoruldum ve nereden başlayacağımı bilmiyorum. Kendimi hiçbir zaman dine ait hissetmedim, zorla kapatıldım ve zorla İmam Hatip’e gönderildim. Çocukken çok uysal olduğumu hatırlıyorum. Hiçbir zaman kapanmak istemediğimi de hatırlıyorum. Zorla başörtü denetmelerini, kapandıktan sonra aynaya bakamadığımı hatırlıyorum. Güzel bir kızım ama kendimle barışmam çok…

Eşim namaz kılmaz, Kur’an okuduğunu görmedim ama saçımın üstünde bir bez görme konusunda takıntılı.

Herkese merhaba. 32 yaşındayım, öğretmenim. Evliyim ve 2 çocuğum var. 14 senedir başörtülüyüm. Fakat artık hiç ama hiç istemiyorum. Cesaret edemiyorum… Ben muhafazakâr bir ailenin en büyük kızıydım. Ailemdeki kadınlar genelde başörtülüdür ama çok da dindar olduklarını sanmıyorum. Bana göre çoğunluğu geleneksel kapalı. İnanılmaz ataerkil…

Derdimi anneme anlatayım dedim, bana “Filistin’de insanlar ölüyor” diyor.

Biraz uzun olacak ama yazmaya çok ihtiyacım var. 2 senedir üniversite sınavına hazırlanıyorum ve bu sürecin içine pandemi de girdi. O kadar yoruldum ki pandemiden, sınav stresinden, herkesin beklentisinden, çevremdeki herkesin çok çalıştığımı sanmasından ama aslında benim çok az çalışmamdan, onların beklentilerini karşılayamayacak olmaktan… Aslında…

Annem benimle gurur duysun diye istemeden taktığım örtü yüzünden dışlanmak çok zoruma gitti.

Merhaba, düşüncelerimi ifade edebileceğimi ve yargılanmayacağımı düşündüğüm için bu siteye yazmaya karar verdim. Ben 1 ay sonra 16 yaşına gireceğim, hâlâ gencim ve bu nedenle hayatımı değiştirme şansım olmasını ümit ediyorum. Ortaokulu İmam Hatip’te okudum. 7. sınıfta regl oldum. O zamanlar çevremdeki insanlardan “Ne zaman…

Açlıkla, parasızlıkla savaşıyorum.

Bir yıl önce size bir mektup göndermiştim. Tek hayalim size tekrar ‘Ben başardım’ diye yazabilmekti. Ben başardım ama tekrar yenilmekten korkuyorum. Baskıcı bir ailede büyüdüm. Başlarda dini görevlerini severek yerine getiren bir kızdım. Büyüdükçe sorgulamaya başladım. Cevapsız kalan sorularıma yanıt aramaya çalıştıkça “Din sorgulanmaz” diye…

Benimle aynı durumu yaşayan çok fazla insan var.

Öncelikle burayı yeni keşfettim sayılır. Özellikle geceleri yazılan çoğu şeyi okuyorum. Benimle aynı durumu yaşayan çok fazla insan var, çok üzülüyorum. Diğerlerinden pek bir farkım yok, ben de 5. sınıfta kendi isteğimle kapandım. İmam Hatip’e başlamıştım; arkadaşlarımın, öğretmenlerimin takdirini almak ve kabul görmek hoşuma gidiyordu.…

Fiziksel şiddetin beni daha da hırslandırdığını gördükleri için sadece psikolojik şiddet uygulamaya başladılar.

Merhaba. Ben başarı hikayemi anlatacağım, bazılarınıza umut ve cesaret aşılamak amacıyla. Öncelikle Kur’an ve hadislerdeki cinsiyetçilikten ötürü İslam dinini derinlemesine araştırıp bunun bir tanrının sözü olmadığı ve Muhammed’in çıkarları için yazıldığı kanısına varmış agnostik bir bireyim. Araştırdığınızda çoğunuzun bu kanıya varacağınızı düşünüyorum. Ben 5. sınıftayken…

Bunu sırf annem sussun diye yaptım.

Öncelikle merhaba, konuyu en başından anlatmak istiyorum. Belki bir çözüm bulabiliriz, bunun ihtimali bile benim için çok büyük bir şey. Bu sayfa için birkaç arkadaşım sürekli “Buraya yaz” vesaire diyordu. Ben bir defa yazdım ama sanırım gönderemedim. Neyse, konuya geçmek istiyorum. Ben Sare, şu an…

Babam ve annem İmam Hatip konusunda baskı yaparken bana hep ileride onlara şükredeceğimi söylerdi.

Neden bu kadar baskılandım? Patates baskısının beyin ile yapılanından bahsediyorum. İnsanın düşüncelerine, duygularına ve en ilkel hallerinden gelen içgüdüsel heveslerine kadar yapılan kötü izler bırakan ve problematik bir hayat geçirmesine sebep olan baskılar. İnsan bir süre sonra baskıya mağlup olup kabuğunda kalmak istemiyor ve benim…

Kimisi ‘Kur’an’ın emri saçları da örtmektir’ diyor, kimi de ‘Farz olan fazla olanı örtmektir, tesettür kalptedir’ diyor.

Lisenin ilk günüydü. Yeni bir okula başlıyordum ve eğer başımı kapatacaksam tam zamanıydı. Çünkü o zamanlar düşünüyordum ki yeni okul, yeni bir başlangıç demek. Beni tanıyacaklarsa bu beni tanısınlar. Aradan 5 sene geçti ve şimdi örtümle o kadar da mutlu değilim. Başörtüsünün yarattığı kimliği artık…

Bizi kendi benliğimizden nefret ettirdiler.

Merhaba, ben 15 yaşımda kapandım. Bunun kendi isteğimle olduğunu söylesem de yıllar sonra öyle olmadığını anlamış oldum. Çünkü akrabalarım aşırıya kaçan dincilerdendir. Şöyle söyleyeyim; her tarafın kapalı olsa bile ayağın ve ayak bileğin gözükmeyecek, siyah çorap giyeceksin. Tabii ben herkes tarafından sevilmek ve dışlanmak istemediğimden…

Hayal kurarken saçlarım hep açıktı.

Daha 12 yaşındayken kapanmıştım. Ailem sürekli “Kızım, büyüyünce kapanacaksın, güzel güzel şallar takacaksın, belki saçın gözükmeyecek ama renk renk şalların olacak” derdi. Akrabalarım aşırı derecede dindar, kapandığımda beni sürekli tebrik ettiler ama açıldığımda beni yerin dibine sokacaklarının farkındayım. Kur’an kursuna başladım ama önceden gittiklerim gibi…

Ablam bana bu dünyada cehennemi yaşattı.

Merhaba, hayatı seven 23 yaşında bir kadınım. Ama artık sevmiyorum. Ablam bana bu dünyada cehennemi yaşattı. Daha ortaokuldayken kapanmıştım; ailem dediğim, çok sevdiğim ve korktuğum bir hocam yüzünden. Camiye giderken yolda eteğimi giyer, başörtümü takardım; çıktığımda ise koşarak eteğimi ve başörtümü çıkarırdım. Liseye geçtiğim dönem…

Sadece bir hevesti.

Merhaba ben Zeynep. Şu an 15 yaşındayım. İmam Hatip ortaokulundan Anadolu lisesine geçtim. Ben 5. sınıftayken kendi isteğimle kapandım. Başta ailem “Şu an erken, istersen sonra kapan” gibi şeyler söyledi ama etrafıma çok fazla özenmiştim ve ailemin söylediklerine rağmen kapandım. Düşünün; 10 yaşındayım, bunun sorumluluklarının…