Yazar: Yalnız Yürümeyeceksin

Biz, ailesinin yaşadığı hayat tarzını sürdürmek istemeyen kadınlar, sürekli bir varoluş mücadelesi vermek zorundayız.

Bundan yaklaşık iki sene kadar önce bu platformda bir mektubum yayınlanmıştı. Artık takmak istemediğim başörtüsünü çıkarma mücadelemle ilgili. Ben yaklaşık bir yıldır bunu gerçekleştiriyorum. Artık her şeyi hallettim sanırken bugün fark ettiğim bir gerçekle kendimi yine burada buldum. Benim ve benim gibi kadınların mücadelesi sadece…

Benim hikayem, ben 10 yaşındayken okullarda başörtüsü yasağının kaldırılmasıyla başladı.

Aslında nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Benim hikayem, ben 10 yaşındayken okullarda başörtüsü yasağının kaldırılması sonucuyla başladı. Ailemde ve akrabalarımda tek bir açık kişinin olmayışı ve kuzenimin de kapanmasıyla daha küçücük bir çocukken ben de kapandım. Dönüp bakınca olayın sadece bundan ibaret olmadığını anlayabiliyorum aslında. Çocuğunu her…

Aileme göre bana hiç baskı yapmamışlar ama o yaşıma kadar annem ortamlarda “Adet olunca kapanacak” gibi şeyler söylüyordu.

Çoğu yazıyı okudum ve artık benim de içimi dökme vaktimin geldiğini düşünüyorum. Ortaokulda 7. sınıfın ilk döneminde regl olunca kapandım. Aileme göre bana hiç baskı yapmamışlar ama o yaşıma kadar annem ortamlarda “Adet olunca kapanacak” gibi şeyler söylüyordu. Bu da aslında o an gelince benim…

Senelerce hayalini kurduğum şeye ulaşınca sanki büyüsü ellerimden kaçmıştı.

Dün senelerdir hayalini kurduğum şeyi yaptım. Anlık bir cesaretti, hani “Bunu ya şimdi yaparım ya da hiç yapamam” dermiş gibi… Dışarı açık çıktım. Kimseye haber vermeden. Saçlarım bakımsız ve biraz yağlıydı ama umursamadım. Rüzgârın saçlarımı nasıl havalandırdığını görünce başlarda kalbim yerinden çıkacak gibi hissettim. Ancak…

Annem, örtü takmam için bana sürekli zorbalık yapıyor ve nasıl okul okumayıp medreselerde vakit geçireceğim ve evleneceğim hakkında zemin hazırlıyordu.

Bu benim çaresiz kaldığımda ve sıkışmış hissettiğimde yazdığım sayısız yazılarımdan biri. Eski yazılarıma kıyasla çok daha sağlıklı, güçlü ve zindeyim fakat istediğim seviyeye çıkmak için önümde kat etmem gereken uzun yıllar var. Yedi senedir örtülüyüm, dört senedir Müslüman rolü yapmaktayım. Geçen ay hep yapmak istediğim…

İslam’a hizmet etmek için doktor olmayı, cübbeli bir adamla evlenmeyi ya da hafız olmayı istemiyorum.

Artık gerçekten çıldırma seviyesine geldim. Tamamen parçalanmış bir ailenin içinde büyüdüm. Sevgi ve şefkat çok nadir gördüğüm ve verildikten sonra hemen kat ve kat fazlasıyla geri alınan şeylerdi. Hem görünüş hem de davranış olarak aileme hiç benzemiyorum ve sanıyorum ki ailedeki sevilmeyen birilerine benzetiliyorum. Aslında…

Büyük bir hata yaptım ve ailem bunu anlamama yardım etti ama onların yanlışları düzeltme yolları hep farklıydı.

Öncelikle merhaba. Ben lise 2’ye gidiyorum. Bundan yaklaşık 10 ay önce kapanmak zorunda kaldım. Ailem çok muhafazakâr ve dindar. Çocuktum, hâlâ çocuğum ama o zamanlar içimde aileme karşı olmak vardı, özgür olmak, istediğimi yapmak… Büyük bir hata yaptım, belirtmek istiyorum ve bunu anlamama ailem yardım…

Bu kadar küçük yaşta verdiğim bir karardan sorumlu tutulup bu kadar eziyet çekmek zoruma gidiyor.

Merhaba. Gerçekten ama gerçekten çok yoruldum. Her hafta başörtü üzerine bir duygusal patlama yaşıyorum ve çöküntü haline geliyorum. Bugün de bu yaşadığım çöküntüyü burada paylaşmaya karar verdim. Tahmin edersiniz ki buradaki kişilerle hikayem çok benzer. Zorla kapatılmadım ama ‘güya’ kendi isteğim ile 4. sınıfın yaz…

Ben bozkırın ortasında, 21. yüzyılda cahiliye döneminde yaşarmış gibi yaşayan insanların içinde büyüdüm.

İlk mektubumu yazdığımda yaşım 23’tü. Şimdi ise 26 yaşıma 1 ay kaldı. 3 senenin ardından merhaba, demek istiyorum. Yazanlara, okuyanlara, bir yerlerde bizimle aynı yolda yürüyen, aynı çukura ayağı takılıp düşenlere… 3 yıl önce anlık bir öfke patlamasıyla bir şeyler karalamıştım buraya. O kadar üzgün…

Normal aile oyunlarına devam edilir, annemi elinden aldığım adamın önüne geçilip selam verilir.

Merhaba. Büyük tereddütler içerisinde başladığım bu yazının nereye kadar uzanacağı hakkında bir fikrim yok. Sadece anlatmak istedim. Çok canım sıkıldığında kâğıda bir şeyler karalarken ‘Biri bu dünyadan geçtiğimi, benim de burada olduğumu bilsin’ yazdığımı hatırlıyorum. Tek temennim bu. Ufak da olsa bir iz. Buradaki çoğu…

Bana biçilen, bedenime tam oturmayan ve hatta bana dar gelen bir hayatı bıraktım, kendi hayatımı dikiyorum.

Herkese selamlar. Bu benim için büyük olan bir başarının yazısı. Daha önce hikayemi buraya göndermek için birkaç kere yazdım yazdım sildim, göndermedim. Ben 24 yaşında bir kadınım. Oldukça muhafazakâr bir anne ve ataerkinin, İslam’ın işine gelen her yönünü kullanan dindarlıkta bir baba ile büyüdüm. Buradaki…

En yakın arkadaşlarım bilgisayar oyunlarıydı.

Ben çocukluğumdan beri hiç sevilmedim. Hiç arkadaşım olmadı. Çok fazla kardeş vardı, bu yüzden kendimi hiç özel hissetmedim. Hiçbir zaman özel bir eşyam olmadı. Lise 11. sınıfa kadar internet kafelerde takıldım. En yakın arkadaşlarım bilgisayar oyunlarıydı. Sadece oyun oynardım. Ve hiç kimseyle konuşmazdım… 11. sınıfta…

Biz kapanırken herkes arkamızdayken şimdi neden kimse arkamızda değil?

Nasıl başlayacağımı bilmiyorum, hislerimi bastırma konusunda hep başarılı oldum ama artık yapamıyorum. Buraya yazan herkesin hikayesini ağlayarak okudum, her hikâyede kendimden birer parça buldum. Bu kasvetli yolun sonunda umarım hepimiz bir gün başarırız… Benim hikayem, kuzenimle birlikte isteyerek ve ailelerimize söyleyerek başladı. Babamın bu duruma…

Onların deyimiyle edepli olmak, kendi bedenime yabancı gibi yetişmemi sağladı.

Öncelikle herkese merhaba. 19 yaşındayım. 7 yıldır başörtülüyüm, yani kendimi bildim bileli… Ben daha 10 yaşındayken annem adet olduğumda artık günah defterimin açılacağını ve başörtüsü takmam gerektiğini söylüyordu. Daha o zaman atılan ‘günahkâr’ insan hissinin temelleri beni derinden sarsıyordu. Uzun bir süre adet olma korkusuyla…

Bana bedenimi nasıl seveceğimi değil, onu nasıl saklayacağımı ve ondan nasıl utanmam gerektiğini öğrettiler.

Merhaba. Bir süredir burada yazılanları okuyorum. Benimle aynı sorunları yaşayan, beni anlayabilecek insanlar olduğunu bilmek beni teselli ediyor. Ben 21 yaşındayım. 14 yaşımdan beri başörtülüyüm. Burada yazanların birçoğu gibi sözde “kendi isteğimle” ama aslında büyük bir psikolojik baskı altında kapandım. Çocukluğumdan beri bana başka bir…

Ben bir kocanın isteğiyle mi açılacaktım, asla.

Merhaba, ben lise 2. sınıfa giden bir kız çocuğuyum. Ailem öyle muhafazakâr değildir ama dindar görünümlülerdir. Küçüklüğümden beri beni Kur’an kurslarına göndermeye çalıştılar. Hepsinde gitmeyeceğim diye inat ettim, zorla 1-2 hafta gönderdiler. Ayrıyeten ailemin çevresinden olan bir tarikat okulundaydım. Nasıl manipüle edildiğini bilirsiniz… 5. sınıfa…

Özgüvenli ve herkesten biri gibi hissetmiştim.

Merhaba, ben 18 yaşındayım. İzmir’de anne tarafımla yaşıyoruz. Aşırı birbirine bağlılar ve kızların tamamının başı kapalı. Ben de 9. sınıfa geçerken kapanacaktım. Fakat ameliyat oldum, doktor saçımı toplamamın bile dikişlere zarar verebileceğini söylediğinden okula saçım açık bir şekilde gittim. Dönem ortasına geldik. Teyzemlerle odada oturuyorduk.…

Sosyal medyada gördüğüm yönelimi farklı olup zorbalığa maruz kalan, inancı farklı olduğu halde bunu yaşayamayan insanlar bana ne yalnız ne de yanlış olmadığımı gösterdi.

Merhabalar, öncelikle sayfanızı ilk kurulduğundan beri takip ediyorum. Birkaç yıl önce kendi hikayemi paylaşmıştım, gönderilere tekrar baktığımda bulamasam da hikayemin istediğim gibi bittiğini ve kendimi nasıl bulduğumu paylaşmak istedim. Çocukluğumdan beri din baskısıyla büyütülen kız çocuklarından biriyim. Daha bebekken bile babam, annem beni açık giydirdiğinde…

Bizimki gibi sülale olmaz olsun, kızları okutmuyorlar ya da bir işte çalışmalarına izin vermiyorlar.

Merhaba, 9. sınıftayım ama 13 yaşındayım. Ben de çoğu kişi gibi küçükken çocukluk aklıyla kapandım. O zamanlar çok hevesliydim de gittikçe başörtüsü takmak bana saçma gelmeye ve özgüvenimi düşürmeye başladı. Ben de geçen yıl annemle mahallede yürürken açılmak istediğimi söylemiştim. Asla ama asla izin vermedi,…

Ben başımı zorla kapattıkları için ileride onlara teşekkür edecekmişim…

Selam, hayatına kimsenin gölgesini düşürmeyi sevmeyen biriyim ben. Böyle biri olarak yaşadığım aile baskısını anlatmak istiyorum. 16 yaşındayım, hayatımın en yumuşak döneminden geçiyorum belki. Üzerime kalmış büsbüyük sorumluluklar yok, her hafta cebime konulmuş harçlıktan oluşan birikimimi çizgi roman falan alarak harcıyorum. Sınavlara telefonla giriyor, ufak…

Özgürlüğümü anneme tercih ettim.

Ben ilahiyat mezunuyum. Fikirlerim zamanla değişti. Bu değişim, uzun süren dini araştırmalarım sonucunda gerçekleşti ve farkındalık cehennemim de başlamış oldu. Ailem ve çevresi koyu dindar. Annem, dine hastalık derecesinde bağlı biri. İbadetlerimizi aksattığımızda bile ağlama krizlerine girip ciddi anlamda kendini paralıyordu. Sabah namazında bizi kapıları…

Kontrol edilmediğim bir an yok.

Merhaba Yalnız Yürümeyeceksin ailesi. Burada okuduğum mektuplar bana çok şey kazandırdı. O yüzden bu siteyi kuranlara ve hikâyelerini paylaşanlara ne kadar teşekkür etsem az… Gelelim benim hikâyeme. Eğer bizim evde sorunsuz yaşamak istiyorsanız, temizlik rutininiz bile belli şartlarda olmak zorunda. Sadece pazartesi, perşembe ve cuma…

Beş liralık çöpten başka bir şey değildi fakat bende bir şeyleri kesin olarak değiştirmişti.

Merhaba, ben buradaki birçok insanla beraber sessizce yürüyenlerden sadece biriyim. Ancak bugün sessiz yürümeyi değil, biraz da olsa fısıldamayı istiyorum. Burada okuduklarımda kendi yaşamıma dair birçok benzer parça buldum, buluyorum. Bazen de geçmişte sandığımdan daha fazla bastırıldığımın farkına varıyorum. Bu platform, varış noktam için son…

İnanmadığım şeyin bedelini ödüyorum.

Öncelikle hepinize merhaba. Umarım iyi bir gün geçiriyorsunuzdur. Biraz olsun mutlu hissetmek hepimizin hakkı, değil mi? Daha fazla uzatmak istemediğim için konuya giriş yapıyorum. İlk olarak ailemden bahsetmek istiyorum. Aşırı muhafazakâr, baskıcı ve düşüncesizler. Tabii bu bana göre olan kısmı. Din ile kafayı bozmuş, kendilerinden…

Hepinize tek tek sarılıp bunların sonsuza kadar sürmeyeceğini ve rüzgârı saçınızda hissedince ‘Ben başardım!’ diyeceğinizi söylemek istiyorum.

Bu bir başarı metnidir! O kadar kıskanırdım ki bu platformda hikayelerine bu cümleyle başlayan güçlü kadınları… Bir gün bunu benim yazacağım ihtimali çok uzak gelirdi gözüme. Nasıl başlayacağımı, ne anlatacağımı bile bilmiyorum ama ben sizden çok güç aldım, belki yazdıklarım da birine dokunur diye umuyorum.…

Annem ne zaman birinin açıldığını duysa benim için “Ben asla izin vermem açılmasına” diyor.

Merhaba, ben 18 yaşında genç bir kızım. Başörtü yasağının kalktığı dönemlerde (ben 4. sınıftaydım) 11-12 yaşlarındayken sınıftaki herkes bir anda kapanmaya başlamıştı. Ben de daha başörtünün anlamını bilmediğim yaşta kendi isteğimle heveslendim ve kapanmak istedim. Annem de kapalı bir kadın, anneme ne kadar ısrar ettiğime…

Babam, bir keresinde akrabalara “Canım mı sıkıldı? Dövüyorum şu kızı, ne dert kalıyor ne tasa” demişti.

Önceden ailem yüzünden zorla başım kapatıldı. Okulda ve sosyal çevremde hep zorbalık gördüm, her açılmak istediğimde dayak yedim arkadaşlar. Hatta bir keresinde babam beni yere yatırıp dövmüş, başımı ayaklarının altına alıp ezmişti. Hiçbir zaman çok fazla arkadaşım olmadı, hep hor görüldüm. Hiçbir zaman duygularımı açık…

Kapandığım andan itibaren okulda zorbalığa uğramaya başladım.

Ailem yüzünden 7. sınıfta zorla kapatıldım. Beni yanlarında gezdirmekten utandıklarını söylediler; kapanmazsam telefonumu vermeyeceklerini, okuldan alacaklarını vesaire… Sonuç olarak kapandım. Kapandığım andan itibaren okulda zorbalığa uğramaya başladım. Aşağılayıcı bakışlar, bel altı espriler, Sümeyye demeleri, herkesin yaptığı şeyi ben yapınca dalga geçmeleri… Özgüvenim olmadığı için karşılık…

Çocukluğumu, gençliğimi ve ergenliğimin son dönemlerini düşünürken hayatımın hangi döneminde daha çok acı çektiğime hâlâ karar veremiyorum.

26 senelik hayatımın hatırlayamadığım ilk 1,5 senesi hariç her anında, ayak bastığım her yerde kendimi nasıl öldürebileceğimin planlarını yaptım. Bu bir intihar değil, itiraf mektubudur. 24 seneyi aşkın bir süredir yaptığım planlara göre kendimi öldürmemin en mantıklı yolunun Taksim meydanında üzerime benzin döktükten sonra yere…

Bir aileye sahip olmam, sürekli bir onay süreci içerisinde geçireceğim bir hayata sahip olacağım anlamına gelmiyor.

Bu mesajı aileme yazıyorum. Ne kadar konuşsam da kendimi anlatamadığım, ne kadar bağırsam da sesimi duyuramadığım sevgili aileme… Ben buyum. Tercihlerim bunlar. İnsanın özgür olmak istemesi suç değil. İnsan kanatlarını çırpabilmeli istediği an, istediği yere. Duracağı yeri kendi belirlemeli. Birbirlerinin ne zaman susayıp ne zaman…

Kızımın adını bile kendileri koydu.

Ne yapacağımı bilmiyorum, kafayı yemek üzereyim. Ben 2019 yılında bir erkekle tanıştım. Beni bayağı seviyordu, farklı şehirlerdeydik, sürekli benim için kalkıp geliyordu, ağlıyordu falan… Sonra beni zorla ilişkiye girmeye ikna etti ve ben lisedeyken beni hamile bıraktı. Ben ne hayallerle üniversiteye hazırlanırken o bana bu…

Ben sadece dış görünüşümü değiştirmek istiyorum; aklımı, inandığım dini değil.

Burada birçok yazıyı okudum ve benim gibi olan birçok kişiyi gördüm. Henüz 15 yaşındayken kendi isteğimle kapandım. Ama aslında o zamanlar kapanmayı istemiyordum. Bir arkadaşımla sohbet ederken onun sözlerinden etkilenip gerçekten kapanmam gerektiğini hissettim. Aslında ailem bana kapalı olmam gerektiği yönünde ara ara küçük mesajlar…

Kıyafetlere bakıp hayal kurma zamanı bitti.

Herkese merhaba dert ortaklarım… Öncelikle biraz hayatımdan bahsedeyim. Doğduğun ev kaderindir, derler ya, gerçekten öyleymiş. Ne hayatlar var, hata üstüne hata yapıp affedilenler ve bir de bizim gibi bahtsızlar. Annem, dünyanın en tatlı, en iyi niyetli, en anlayışlı annesidir. O kadar şanslıyım ki onun bir…

Türkiye’de doğmuşum, Türkiye’de büyümüşüm, ana dilim Türkçeymiş, nasıl kiliseye gidermişim…

Merhaba, ben kraliçe yani ismimin anlamı bu. Görüyorsunuz, ismim din ile ilgili bir anlam taşımıyor. Daha önce, “İnsanların gözünde yeri geldiğinde Türk, yeri geldiğinde gâvur oluyorum.” başlıklı bir mektubum yayımlanmıştı. Tekrar yazma ihtiyacı duydum. Ben dindar bir aileden gelmiyorum. Başım örtülü de değil, zaten yabancı…

Hayatım boyunca babamın açtığı yaralarla baş etmek zorunda kaldım.

Merhaba, hayatımın dönüm niteliğinde sayılacak bir noktasında olduğumu hissediyorum. Yalnız olmadığımı teyit etmek için hikayemi sizlerle paylaşmak istiyorum. Hayatım boyunca babamın açtığı yaralarla baş etmek zorunda kaldım, kendimi bildim bileli sadece çalışıyorum. Babam, baba ve eş olmaması gereken bir insanmış ama maalesef olmuş. 10 yaşımdaydım…

Her ayna gördüğümde gözlerim dolsun istemiyorum.

Uzun süredir bu platformda yayınlanan mektupları okuyordum. Ben de açıldıktan sonra kendi hikayemi anlatmaya karar vermiştim, ancak ailemle konuşmak için cesaretimi toplarken bunu yazmaya karar verdim. Annem, ben anaokuluna başlayacak yaştayken dinle daha çok ilgilenmeye başladı ve cemaatlere katıldı. Oradan da öğrendikleriyle beni normal bir…

Ben geriye dönüp baktığımda açıkken bile aslında kapalı olduğumu fark ettim.

Tekrardan merhaba Yalnız Yürümeyeceksin ailesi! Buraya 3. yazışım. Aslında ilk mektubumda tek seferde hikâyemi anlattığımı düşünmüştüm, ikincisindeyse sonrasındaki güncel gelişmeleri aktarmıştım. Fakat işin aslı öyle değilmiş. Hayatımın içindeki baskı öylesine yoğunmuş ki neredeyse tamamını ailem yönetiyormuş. Bu yüzden bunlara geriye dönüp baktığımda o zamanlar bana…

Türban taktığım için cinsel yönelimi dile getiremiyorum çünkü toplum baskısından korkuyorum.

Merhaba. Ben 12. sınıfa gidiyorum, biseksüelim ve 5 yıldır aile baskısıyla türbanlıyım. Ortaokulda İmam Hatip’e gönderildim. Bizde namaz kılanları gezilere götürürlerdi. Ben de bu gibi ödüller için 7. sınıfta namaz kılayım, dedim. 1-2 ay sonra canım istemedi ama ailemin baskısı yüzünden yıllarca namaz kılıyormuş gibi…

Anneler kızları onlara benzemediği takdirde onları sevmezler ama oğullarını her koşulda severler.

Merhabalar! Size geçenlerde yaşadığım ve hâlâ gözümün önünden gitmeyen bir travmamı anlatmak istiyorum. Bir gün ders çalışıyordum. Abimin sinirli şekilde “Nerede o?!” dediğini duydum. Annem de   “Dur, bir yemek yiyelim önce, tadımızı kaçırma” tarzı bir şey söyledi. Kardeşime kızacak sandım. Sonra bummm! Bir anda çat…

Ben ebeveynleri boşanmış bir kız çocuğuyum.

Merhaba. Ben ebeveynleri boşanmış bir kız çocuğuyum. Annem bana hamileyken babamla boşanmış, babam annemi aldatmış. Annem, ben, dayım, anneannem ve abim aynı evde yaşıyorduk. Daha sonra annem evlendi ve babam, abimle beni aldı. Ben 5 yaşındaydım. Annemi görmeme müsaade etmedi. 10-11 yaşlarımda gizlice annemle görüştüm…

‘Kızımız yapmaz öyle şey’ inancı üzerine bir sürü yalan söylüyor olmam beni fazlasıyla üzüyor.

Merhaba. Ben Gamze, 34 yaşındayım. İstanbul’da kız kardeşimle beraber ailemden ve memleketimden uzakta bir yaşam sürüyorum. Çok güzel giden mutlu bir ilişkim var. Sevgilim ile aramda 6 yaş var ve o henüz eğitim sürecini tamamlamadığından evliliği bir süre daha erteliyoruz. Benim hikayemde anlatmak istediğim; ilerleyen…

Liseyi bitirince tıpkı abim gibi bir cemaat yurduna verileceğim.

16 yaşındayım. Çocukluğumdan beri bir cemaat ortamında dini baskıyla yetiştirildim. Ailem oldukça dindar insanlardır. Tabii ki küçükken bunun farkında değildim hatta 3 sene öncesine kadar farkında olmadığımı söyleyebilirim… İnsan içinde bulunduğu olayların farkında olamayabiliyor bazen, zaten çocuktum ve bazı kavramların ne anlama geldiğini bile bilmiyordum.…

Cemaat yurdundan sonra 4-5 seneye yakın psikolojik tedavi görmek zorunda kaldım, tonla ilaç kullandım.

Merhaba. Cemaat yurtlarıyla ilgili hayatımdan berbat bir kesit paylaşmak istiyorum. Liseye dereceyle girip ilk senemde sınıfta kalarak bitirdiğim berbat bir sene… Daha güvenilir olacağı düşüncesiyle cemaat yurduna yerleştirildim ki pek bir seçeneğimiz yoktu o dönemde. 1 senenin bana ömür boyu yara bırakacağını hiç tahmin etmezdim.…