Öyle boğuluyordum ki sanki başıma başörtü değil de ateşten bir bez örtüyordum.

Merhaba. Muhafazakâr anneanne/babaanne, dede ve normal muhafazakâr bir aile ile büyüdüm. Ortaokulu 13 yaşında bitirdikten sonra lise okumamıştım. Kapanma hikayem şöyle başladı; ortaokulu bitirdikten sonra, yani 13 yaşımdan itibaren, bazı akrabalarım ve özellikle anneanne ve babaannem sürekli kapanmam gerektiğini söyleyip duruyordu. Bunu ara sıra babam

Evde ayrı baskıya uğruyordum, Kur’an kursunda ayrı baskıya uğruyordum.

Herkese merhaba; öncelikle nasıl başlayacağımı bilmiyorum, ben şu an 18 yaşındayım. 5 yıllık kapalılık sürecimden sonra 1 yıldır başım açık ve bu zor durumu atlatabilmenin gururunu yaşıyorum. Fakat üzerinden 1 yıl geçmesine rağmen bende bıraktığı bu psikolojik etkiden kurtulamıyorum. O kadar derine işlemiş ki unutup

Namaz kılarken kafamdan sürekli bunu ne kadar yapmak istemediğimi düşünüyordum.

Selamlar! Bir gün bir ikilemde kalırsanız benim de başörtüsüne ilişkin tecrübemi okumak istersiniz diye düşünerek yazıyorum, umarım size minicik de olsa bir çözüm olabilirim. Nasıl nitelendirsem daha yumuşak olur diye epey düşündüm ama olmuyor, hayli baskıcı bir aileyle büyüdüm. Kapanmam konusunda, namaz kılmam konusunda, oruç

Artık İslam’ın ne olmadığını çok daha iyi anlıyorum.

Merhaba, ben de içini dökmeye gelenlerden sadece birisiyim. Ailemden bahsedeyim; babam ve ailemizdeki birçok kişi imam. Annemin de ailesi aşırı muhafazakâr ve Şule Y. adlı yazarın (koca bir nesli nefretiyle zehirlemiş korkunç insan, bkz. Huzur Sokağı) düşünce tarzını benimsemiş insanlar. Küçüklüğümden beri ileride bir ‘kadın’

Sevgili Sümeyye, bu mektubum sana.

Sevgili Sümeyye, Bu mektubum sana, daha doğrusu toplumsal baskılar altında ezilmiş ve bir şeyleri kabullenmek zorunda kalmış olan bizlere… Kadın nedir? Erkeğe hizmetçi olarak yaratılan mı, köle mi, çocuk doğurmaktan başka bir işlevi olmayan bir canlı mı? Bizler, varlığı çoğu zaman hiçe sayılan ya da

Ailem için önce millet geliyor.

Ben İmam Hatip ortaokulunda okudum. Henüz 5. sınıfa gidiyordum, okulda kapalılığın mecbur olduğunu sandığım için okula kapalı gidiyor, çıktıktan sonra açılıyordum. Halbuki öğrencilerin içlerinde açık birkaç kişi daha vardı. Bir gün sokakta oynarken komşumuz “Sen örtüyle dalga mı geçiyorsun, kapanıyorsan tam kapan” dedi. Ben de

Açılmazsam 10 yıl sonra çok pişman olacağım.

Merhaba. Herkes gibi benim de bir hikayem var. Benim hayatım kimin için ne kadar değerli, bilmiyorum ama ben daha fazla dayanamıyorum. Sayfanızı 1 yıl önce takip etmiştim. Ama sürekli kafamdaki düşünceleri tetiklediği için takibi bıraktım. Geçenlerde yine takip ettim ve aslında o düşüncenin beni hiç

Regl olduğumda annemin beni zorla kapatacağını bildiğimden ağlamıştım.

Merhaba, ben şu an kapalıyım ama açılmak istiyorum. Anneme söylersem beni okuldan almaya kalkar. İmam Hatip’te okuyorum ve 1 ay önce okulumu değişmek istediğimde bana gavurmuşum ya da dinden çıkacakmışım gibi davranmıştı. Kendi düşüncelerini bana dayattı ve sonuç olarak hâlâ bu okuldayım. Açılmak istiyorum çünkü

Ben K-Pop hayranıyım ve bu sayede feminizm, LGBTİ+ gibi şeylerle tanıştım.

Merhaba, ben 15 yaşında bir genç kızım. Ailem bugüne kadar beni hiç kısıtlamadı, sadece bazen etek boyutu gibi küçük şeylere karışıyorlardı. Her şey pandemi döneminde başladı. Pandemi başladığında 8. sınıftaydım ve sınav yılımdı. Sosyal medyayla pek aram yoktu ama sınav sonucum açıklandığında ailem bana telefon

Böyle şeylerin kalpten gelmesi gerekiyor ya, benim artık gelmiyor.

Öncelikle herkese merhaba. Nasıl başlanır, bilmiyorum ama bir şekilde kendimi burada buluyorum. Sayfanızı neredeyse 1 senedir takip ediyorum, meğer benim gibi ne çok insan varmış diyorum. Neyse, hikayeme başlayayım ben. Ben de herkes gibi annemin beynime 10 yaşımda aşıladığı “Tesettür çok güzel, kapansan mı” sözleriyle

“Kime kendini beğendirmek için açılıyorsun, ha?”

Bu mektubun zafer mektubu olmasını gerçekten çok istemiştim ama maalesef ki olmadı. Yapamadım, yapmadım. Şansım varken bile hep bir şey beni olduğum yerde tuttu. Bugün hikayemi anlatmayacağım, sadece içimi dökeceğim çünkü artık sadece birileri tarafından anlaşılmaya ihtiyacım var, hor görülmeye veya yaşadıklarımın ciddiye alınmamasına değil.

Sırf açıldım diye yoldan çıkmış oldum.

Ben 6. sınıfta arkadaşlarıma özenerek kapandım ama bunu, kapanmanın ne olduğunu bile bilmezken bir hevesle yaptım. 7. sınıfta açılmak istediğimi söyledim, annem benimle uzunca konuşup vazgeçmemi söyledi. Onu kırmak istemediğim için kabul ettim ama daha fazla devam edemedim. Yazın tekrar söyledim, aşırı tepki verdi, “Asla

Babam, ancak evlendiğim kişi izin verirse açabileceğimi söyledi.

Merhaba, geçen günlerde sıkıntımı anlatacak kimseyi bulamayıp bu sayfayı keşfettim ve çok mutlu olup yalnız olmadığımı hissettim. Benim gibi binlerce kadın olduğu ve onlarla benzer sorunları yaşadığımız için ben de başıma gelenleri anlatmak istiyorum. Ben 21 yaşındayım. Ailem aşırı baskıcı ve mükemmeliyetçidir lakin çok dindar

Kimse kapı kilitlendiğinde babamın içinden çıkan canavarı bilemez.

Ben şu an 15 yaşına girmek üzereyim. 7. sınıfa başlarken babamın baskıları ve tehditleri ile kapanmak zorunda kaldım. Zaten o sıralarda kardeşim dediğim, tek vazgeçilmezim olan kuzenim de kapanmıştı. Mutlu gözüküyordu. Onun da zorla kapandığını bilmeden aynı yola girdim… Kapandım. Herkes çok güzel olduğumu söyledi

Akraba terörü, ruhumu ve aklımı en çok yoran konu.

Burayı çok yeni keşfettim ve iyi ki de keşfetmişim. Birkaç yazıyı okuyup cesaretimi topladım ve şimdi yazıyorum. Çok küçük yaşlarda aslında bir ‘heves’ uğruna tesettüre girdim. Etrafımdaki herkes kapalıydı ve ben giydikleri tuniklere, taktıkları renkli, hoş, cıvıl cıvıl şallara özeniyordum. Hatta bazen dışarı şal takıp

“Cinayet çıkar, biz böyle bir aile değiliz, babamın kalbine iner.”

Aynı acıları yaşadığım kardeşlerime ve bunu okuyacak olan diğer insanlara merhaba diyerek başlamak istiyorum. Ben 20 yaşında bir üniversite öğrencisiyim. Açılma isteğim başlayalı bir yıl oluyor, bunu kabul etmek biraz zor oldu ama sonunda gerçekten kabul ettim. Kim olduğumu biraz geç olsa da anladım ve

İmam Hatip öyle bir ortam ki gerçekten hiçbir şeyi sorgulamanıza izin vermiyorlar.

Merhabalar, sayfayı yeni keşfettim ve buradakilerle benzer olan hikâyemi paylaşmak istedim. 15 yaşımdayım ve yaklaşık 4 yıldır kapalıyım. İsteyerek kapanmamıştım hatta kapandığım ilk gün çok kötü ağladığımı hatırlıyorum. Fakat yalan söylemeyeceğim, sonralarda alıştığımı ve ne de olsa bir gün takacağımı kendime söyleyip avunmuştum. Ama işler

Ben 6 yıldır tek bir hayal kuruyorum.

Merhaba. Ben de Türkiye’deki birçok kız gibi zorla istemediğim bir hayat yaşadım. 8. sınıftan sonra okuldan alındım ve yatılı Kur’an kursuna gittim. Beni açık liseye verdiler. “Yatılı kursta sana hem dini ders verecekler hem de okul derslerini görüp liseyi bitirebileceksin” dediler. Oraya adımımı basar basmaz

“Kocaya mı verdik seni, neye üzülüyorsun?”

Küçüklük aklıyla kapandım. 5. sınıftaydım, sonra istemedim, açıldım. Basenlerim fazlaydı ve annem yüzünden küçükken basenlerimden nefret ediyordum. “Basenlerin büyük, kapalı giy” gibi şeyler söylüyordu. “Kapanırsan daha rahat edersin” diyerek küçüklük aklımı çelmişti ve tekrar kapanmıştım. Şu an lise 2’deyim. 2 yıldır bu durum yüzünden mutsuzum.

5-6 sene sonra senden kurtulacağım.

Buraya daha önce yazmıştım ama olaylar hızlı gelişti ve şu an çok mutsuzum, sinirliyim, çaresizim. Ben 6 sene sonra yolda başımı açtım. Kapüşonu attım kafamdan. Çok ani oldu, düne kadar ben de bilmiyordum bunu yapacağımı. Takı dükkanına gittim. Çok istediğim küpeden aldım. Başım açıktı orada.

Yaptıkları tüm bu psikolojik şiddet iki tel saçım yüzünden mi?

Benim hikayem 5. sınıfta İmam Hatip ortaokuluna gitmemle başladı. Öncelikle ailemi tanıtmak isterim. Annem çok dindar ve muhafazakâr bir kadın, aynı zamanda baskın karakterli biridir. Hayatı boyunca beni hep olmak istediği kişi yapmaya çalıştı. Babam da dindardır fakat anneme göre daha rahattır. Asıl konuya gelirsem,

Annem, sabah beni uyandırırken bile tesettür hakkında konuşmaya başlamıştı.

Merhaba, size buradan mı ulaşılıyor bilmiyorum ama yine de içimi dökmek istedim. 9. sınıftayım ve 15 yaşındayım. 8. sınıfa kadar aileme liseye geçince kapanacağımı söylerdim. Fakat 8. sınıfta artık bunu istememeye başladığımı, tesettüre hazır olmadığımı, belki de tesettürün bana göre olmadığını anladım. Ama bunu anneme