Yazar: Yalnız Yürümeyeceksin

Benim güneşin altında terleme nedenim neydi?

Evet, benim de sizinki gibi bir başörtü hikayem var. Öncelikle şunu söylemek istiyorum, ben 16 yaşına yeni girecek bir genç kızım. Ailemin baskısıyla kapanmadım, kendi isteğimle ve rızamla taktım o örtüyü ama şu an geriye baktığımda keşke kapanmasaydım, diyorum. Kapanmak istemeseydim ailem beni zorlamazdı, neden…

Ben bugün yeniden doğdum.

Bu sayfayı uzun zamandır takip ediyorum. Takip ettiğim süre boyunca hep buraya başarı hikayemi yazabilmeyi hayal ettim ve evet… Başardım. Sonunda başardım! Ben 8. sınıfta 13-14 yaşında kapandım. Şimdi 20 yaşında bir üniversite öğrencisiyim. Benim hikayem de sizinkilerden çok farklı değil. Ailesini mutlu edebilmek ve…

Saçlarımı tarayıp, en güzel kıyafetlerimle kiliseye gidip bağırarak rabbi öveceğim günleri bekliyorum.

Nasıl başlasam, gerçekten hiç bilemiyorum… Anlatmak istediğim o kadar çok şey var ki… Her neyse. Ben çok muhafazakâr bir ailede doğdum, işleri gereği çevremiz de çok muhafazakârdı. Küçüklüğümden beri ileride başörtü takmak zorunda olacağımı biliyordum. Küçükken bunu istemediğimi hatırlıyorum. Hatta anneme “Ben büyüdüğümde açık saçlı…

Babam ve annem, mensup oldukları tarikatın öğretisi gereği lise 1. sınıfın sonunda beni okuldan aldılar.

Adım Zehra. 18 yaşındayım. 9 senedir kapalıyım. İlk kapandığımda neden kapandığını bile bilmeyen herhangi bir Kur’an kursundaki herhangi bir öğrenci gibiydim. Sonraları babam ve annem, mensup oldukları tarikatın öğretisi gereği lise 1. sınıfın sonunda beni okuldan aldılar. Hayatımın en korkunç yılını yaşadım. Camdan bakmamak, okula…

Siyahın içinde kaybolmaktan çok yoruldum, rengarenk giyinmek istiyorum.

Küçüklüğümden beri bir gün kapanacağımı biliyordum çünkü başka türlüsü olamazdı. 5. sınıftayken de bonusa yakın kıvırcık saçlarıma güzel bakamadığım için üzerini kapatmak istedim ve ekim ayında kapandım. Başta her şey çok güzeldi; kimse çirkin tarafımı görmüyordu, aksine tüm akrabalar tarafından örnek gösteriliyordum. İmam Hatip’te okuduğum…

Bu site, yaptıklarım için bana cesaret veren bir yerdi ve şimdi kendi hikayemi yazmayı borç bilirim.

Merhaba, nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Bir gün buraya yazı yazacağım aklımın ucundan dahi geçmezdi. Bu site, yaptıklarım için bana cesaret veren bir yerdi ve şimdi kendi hikayemi yazmayı borç bilirim. Buradaki insanlar gerçekten çok özel. Mektupları okurken herkeste kendimden bir parça buldum. Aklımda her zaman buradaki…

Hayvanlara yapılan şiddeti net bir şekilde anlamaya başladım ve sömürüyü reddederek vegan oldum.

Merhaba, ben 2 sene önce bu platforma mektup yazmış biriyim. O zamanlar üniversiteye geçtiğimde açılacağım diye kendime söz vermiştim. Sınava girdim, hedeflediğim bölümü kazanamasam da baskıdan kurtulmak için tercih yaptım ve Sakarya Üniversitesi’ne yerleştim. Bu 2 yılda ne bunalımlar ne baskılar yaşadım, bir ben bilirim.…

Ailemin akrabalarımıza yaptığı ‘Kendi isteğiyle kapandı’ şovunu izliyordum.

Uzun zamandır bu platforma gönderilen yazıları okuyorum. Her gün farklı 3-5 kişiden bunları duymak hem yalnız olmadığımı hissettirdi hem de beni çok üzdü. Dünya üzerinde kimsenin yaşadıklarıma benzer şeyler yaşamasını istemezdim. 5. sınıfta İmam Hatip’e gönderildim. İmam Hatip’teyken bile kapanmak istemiyordum. Tersti kimliğime, bunu hep…

Bu kursta Kur’an dışında bir şey okumak yasaktı.

Bunları açılmak için ümidi kalmamış kadınlar için yazıyorum. Benim rahmetli dedemin hafızlık kursları vardı. Medrese de denebilir. Buralarda yatılı hafızlık öğrencileri yetiştirilir ve ilim verilir. Gece yatarken bile bone takıp başınızı örtmeniz ve etekle uyumanız zorunludur. Kursun içinde ise yalnızca robalı elbiseler giymenize izin verilir.…

Şu an agnostiğim ve dinlerin insan uydurması olduğunu, fakirleri dize getirmek için yayıldığını düşünüyorum.

Merhaba, öncelikle nereden başlamam gerektiğini bilmiyorum ama ben de hepimizin yaşadığı durumların bir benzerinin ağırlığını çektim. 23 yaşındayım. Bugüne kadar hiç kendim olamadım, özgür olamadım. Ne istediğim gibi konuşabildim, ne giyinebildim, ne eğitimim oldu, ne sevildim ama sizlerin mektuplarını okuyunca kendimi biraz güçlü hissettim. Ailem…

9 yıldır kapalıyım, 9 yıldır Müslüman değilim.

Zorla kapattıklarında 14 yaşındaydım. Arkadaşlarımın birine bile söyleyemedim zorla kapandığımı. Ailemin yobaz olduğunu düşünmesinler diye, kendi sözünü dinletemeyen bir ezik gibi görünmek istemediğim için. Kapanmayı hiçbir zaman istemedim. Hiçbir zaman. Annem ağlamalarıma bakmadan “Liseye geçeceksin, kapanmak zorundasın” dedi. Kapandığım gün ailece öğretmen evine hayırlı olsun…

Aileme göre, abimin düşünmeden yaptığı şeyleri hayal etmek bile benim için suç.

Merhaba. Buraya daha önce yazmıştım. Anneme açılmak istediğimi söylemiş, babama ise söyleyememiştim. Geçenlerde yine bu olay gündeme geldi. Anneme açılmak istediğimi ve eylülde okula açık gideceğimi söyledim. Kararlıydım; babam da izin vermezse otobüste çıkartırım, sonra ondan özür dilerim diye düşünüyordum. Annem sert davrandı. “Eğer izin…

Bugün buradaki yazıları okuyarak ağlayan değil, başardığı için ağlayan bir kız olarak yazıyorum.

Merhaba. Bugün buradaki yazıları okuyarak ağlayan bir kız olarak değil, başardığı için ağlayan bir kız olarak yazıyorum. Kısaca hikayemden bahsetmek istiyorum. Ben 6. sınıfta isteyerek kapandım çünkü eninde sonunda kapanacaktım. Ablam gibi olabilmek için, kabul görmek ve daha fazla sevilmek için kapanma kararını erken verdim.…

6 yıl sonra saçım ilk defa rüzgârla buluşmuştu.

Merhaba, ben daha önce buraya yazmıştım. Sonunda başardım, neredeyse 2,5 aydır açığım. Eski özgüvenim yerine geldi, istediğim gibi giyinebiliyorum, saçlarım rüzgârda uçuşuyor. O kadar iyi hissediyorum ki… Açıldığım ilk günler sancılı geçti, “Bunu giymeyeceksin, şunu yapmayacaksın” gibi bir ton yasak geldi. Fakat artık aştım, mini…

İyi bir kız yetiştirdiklerini sanıyorlar ama özgüvensiz, içine kapanık, çekingen bir kız yetiştirdiler.

Merhaba, ben 16 yaşında aile baskısı ile büyüyen bir genç kızım. Ailemi sever sayardım ta ki geçen sene bir şeyleri sorgulamaya başlayana kadar. Mesela ailemin beni sevdiğini düşünürdüm ama onlar sadece temel ihtiyaçlarımı karşılayıp bunu da gözüme sokarak sevgilerini kanıtlamaya çalışırlardı. Asla dışarı çıkamazdım, müzik…

Annem, bize böyle emredildiğini ve kapanmama gibi bir seçeneğimin olmadığını söyledi.

Merhaba! Ben de kendi hikayemi anlatmak istiyorum. Aşırı dindar bir ailenin kızıyım. İslam dininin farzlarını, helallerini, haramlarını, sevaplarını, günahlarını dinleyerek büyüdüm. Sonra okula başladım. Aşırı şen şakrak, girişken ve özgüvenli bir çocuktum. 9 yaşındayken ağlayıp yalvarmalarımı hiç önemsemeden beni okulumdan alıp İmam Hatip’e yazdırdılar. O…

Başörtülü kadınlar pek çok şey başardılar; ancak bu başarılara, o has (!) Müslümanlardan gelen tepkiler zamanla beni şaşırtmaya başladı.

Merhaba. Öncelikle bu platformu bulduğum için kendimi daha güçlü hissettiğimi ve aşağıda yazdıklarımın kimseyi hedef almadığını açıklama ihtiyacı duyuyorum. Ben de pek çokları gibi henüz bir çocukken heves ederek kapandım ve akrabaların her zaman örnek gösterdiği o çocuk oldum. Başlarda her şey çok güzel giderken…

Bütün bu inançlara rağmen yağmurda ıslanmak isteyen tarafım ağır basmak üzere.

İstiyorum ki kelimeler zihnimdekilerle birleşip bu satırları oluştursun. Şu an zihnimde ne yazacağımın da ne anlatacağımın da taslağı yok. Gelişigüzel yazıyorum, gelişigüzel yaşadığım gibi. İnanıyorum. Allah var. Peygamber vardı. Kur’an gerçek. Ama… Ama kalbimin en derinlerinde sızlayan bir şey var. Bütün bu inançlara rağmen yağmurda…

Müzik dinlemeyi, dans etmeyi çok severdim ama İmam Hatip’le birlikte bilinçaltıma bunların bir Müslümana yakışmayacağı kodlandı.

Merhaba, bu platformu yaklaşık 1 ay önce keşfettim ve sizin hikayelerinizi okudukça daha da cesaret bulmaya başladım. Ben de kendi hikayemi anlatmak, içimi dökmek ve en önemlisi yalnız yürümediğimi kendime bir kez daha hatırlatmak istiyorum. Ebeveynlerim dini değerlerine çok saygılılardır, ancak pek çok Müslüman gibi…

Babam, eğer başımı açarsam üniversite hayatıma devam edemeyeceğimi belirtti ve kararı bana bıraktı.

Aslında her şey çok basit. Buraya sayfalarca ne yazsam, ne desem bilmiyorum. 18 yaşındayım. Bir üniversitede 2. sınıf öğrencisiyim. Çok da güzel bir bölüm okuyorum, asla vazgeçmek istemediğim bir bölüm. Zaten okumayı hep çok sevmişimdir. Bunları neden söylediğimi birazdan anlayacaksınız. 12 yaşımın sonundayken, her Ortadoğu…

Abim, “Açıl da bak, ne oluyor” diyordu.

Merhaba. Size zafer hikayemi anlatmak istiyorum. Ben 17 yaşında, lise 3. sınıfta okuyan bir gastronomi-yiyecek ve içecek bölümü öğrencisiyim. İlkokulu normal bir okulda, ortaokulu ise İmam Hatip’te tamamladım. Sanırım İmam Hatip okumak en kötü hatamdı. Orada arkadaşlarımın ve ailemin isteği üzerine kapandım. Kimse beni zorlamadı…

Okulda zorbalığa uğruyordum.

Merhaba, buradaki çoğu kişinin aksine ailesinden kapanma baskısı gören biri değilim. Belki de beni şanslı görebilirsiniz, birazdan okuyacaklarınız sizin için dayanması kolay şeyler olabilir ama ben bu kadarım, benim gücüm bu kadar. Yargılanmaktan korkan biriyim, bu yüzden yargılamamaya çalışın, olur mu? Ben 16 yaşındayım. Burayı…

Ergenliğe girdiğim günden itibaren ailem tarafından kapanmaya zorlandım.

6. sınıfta ergenliğe girdiğim günden itibaren ailem tarafından kapanmaya zorlandım. İstemediğimi ve kendimi hazır hissetmediğimi söylediğim halde ısrarları devam ediyordu. Savuşturmak için lisede kapanacağım, diyordum. Bunu en fazla 8. sınıfa kadar erteleyebildim. Sınav senem gelmişti. Ben çok çalışkan bir öğrenciydim; derslerine önem veren, hep gözde…

Sonunda başardım, o akşam eve açık döndüm.

Sonunda başardım. En son, birkaç ay önce buraya “Bu süreçte okuduğum kitaplar babamın gözüne batmıştı, beynimi yıkıyorlarmış.” yazısını yazmıştım. O zaman kafam çok ama çok karışmıştı, işler iyice berbatlaşmıştı. Artık mutluluk maskemi takmaya bile zorlanıyordum, annemler mutsuzluğumu sınavın yaklaşmasına bağlıyorlardı. Sınav bittikten sonra hemen tatile…

Küçükken babamın yanında kısa kollu giyemezdim, evde olmama rağmen üzerimde hırka olmak zorundaydı.

Merhaba, ben de size hikayemi anlatmak istiyorum. Ben de liseye geçince kapandım ama kendi isteğimle değil. Aslında kapanacağımı biliyordum çünkü küçüklüğümden beri kısa kollu giymeme, pantolon giymeme kızarlardı. Buna aslında bir kız çocuğunun babasından nefret etme hikayesi de diyebilirim. Babam muhafazakâr bir adamdır. Küçükken babamın…

Siyaseten açılma kararı aldım.

Pişmanım… Daha da pişman olabilirdim, neyse ki bana engel olan insanlar vardı. Okul birincisi olduğum hâlde İmam Hatip lisesine gitmek istediğimde beni durduran, tekrar düşünmemi söyleyen ve Anadolu lisesine gitme kararımda büyük pay sahibi olan bir resim öğretmenim vardı. Lisede sorduğu sorularla bana kendimi sorgulatan,…

Ben buradaki her hikâyeyi adeta yaşamış gibiyim.

Karanlığın muhteşem asilliği ile hüküm sürdüğü bu gecede masamın başına geçmiş az sonra okuyacağınız bu mısraları yazıyorum. Buraya yabancı değilim. Bu platformdaki her bir hikâyeyi avcumun içi gibi bilirim. Ben buradaki her hikâyeyi adeta yaşamış gibiyim. Benim öyküm, daha adet görmeye başlamadan başladı. O gün…

Annem hiçbir zaman beni okutmak istemedi.

Merhaba. Ben 15 yaşındayım ve dindar, baskıcı, muhafazakâr bir ailenin son çocuğuyum. 5. sınıfta annemin zoruyla İmam Hatip’e gittim. Tabii o zamanlar hiçbir şey bilmiyorum. 13 yaşımda zorla kapandım. Kapandım ama dış dünyaya… Annem hiçbir zaman beni okutmak istemedi. Hafız olmamı istedi ama ben okumak…

14 yaşında bunları düşünmekten yoruldum.

Merhaba, 14 yaşındayım. Dinine çok bağlı bir anne tarafından büyütüldüm fakat 14 yaşına geldiğimde bir şeyler değişti. Küçüklüğümden beri İslam diniyle alakalı birçok mucizeyi dinledim, dinlemeyi de her zaman sevmiştim. Fakat büyüdükçe İslam’daki kadın-erkek eşitsizliği dikkatimi çekmeye başladı. Bunu annemlerle paylaştığım her an annemin gözündeki…

Sevgi yerine özgürlüğü tercih ediyorum.

Merhaba, bugün buraya yazıyorum çünkü anlatacak başka kimsem yok. 18 yaşındayım ama çok daha yaşlı hissediyorum. Hayatım boyunca hep olduğum yaştan daha fazla hissetim. Yaşıtlarımdan hep daha büyük, daha olgundum. Başlarda gerçekten öyle olduğumu düşünüyordum. İlkokulda arkadaşlarım saçlarını örerdi, oje sürerdi. Bense annemden saçlarımı kısa…

Babam olmadığı için erkek akrabaların hepsinin üzerimde ayrı ayrı söz hakkı vardı.

Hikâyemi kim okuyacak, bilmiyorum ama buraya yazmak bir görevmiş gibi hissediyorum çünkü başardım… Bu sayfayı görmeden önce başörtü takmak zorunda kalan, inanmadığı bir dinin zorunluluğunu yerine getiren bir tek benim sanıyordum. Önce yalnız olmadığıma sevindim, sonra ‘yalnız olmadığım’ için üzüldüm… Bu sebeple çoğu yazıyı da…

Aşı karşıtı babama, okula gitmek için aşı olmak istediğimi söylediğimde “Banane, okuma o zaman” diyor.

Bu mektubun başarı mektubu olmasını çok isterdim ama maalesef ki değil. Bugün, aldığım pantolonu anneme gösterdiğimde dar olduğunu söyleyerek (bol bir pantolondu, dar giyinmekten hoşlanmam) bana bağırıp çağırdı. Biraz karşılık verdiğimde ise daha da yükseldi ve şu an bu saçma sapan sebepten dolayı konuşmuyoruz. Ben…

Dışarıdaki hayatları görünce gençliğimi yaşayamadığım için kendime çok üzülüyorum.

Merhabalar, inanın ki buralara düşmeyi hiç istemezdim ama artık ruh sağlığım bazı şeyleri kaldıramıyor. Küçüklüğümden beri hemen hemen her yaptığına karışılan bir çocuk oldum. Onu yapma, bunu etme… Annemden bir şey için izin istediğimde muhakkak “Baban duymasın, baban kızar, baban izin vermez” gibi cümleler duyarım.…

5. sınıfa geçmeden birkaç gün önce tesettüre girdim ve olması gerektiği gibi İmam Hatip’e başladım.

Her şey ben 4. sınıftayken amcamlara gittiğimde amcamın, “Yengenden başörtü al ve tak” demesiyle başladı. Annem ve babam tarafından başörtü takmak için zorlanmasam bile bana empoze edilen şey başörtü takmam ve 5. sınıfa geçtiğimde İmam Hatip’e gitmem gerekliliğiydi. 4. sınıf bitince ara ara başörtü takmaya…

19 yaşında bir birey için istediği saatte dışarı çıkmanın normal bir durum olması gerekmez mi?

Merhaba, ben Aslıhan. Kayseri’de yaşıyorum ve 19 yaşındayım. Mezun senemdeyim. Geçtiğimiz yıl biriyle tanıştım ve benim fikir dünyamda, ahlak dünyamda çok şeyi tetikleyip belki de değişmesine sebep oldu. Bugün herhangi bir dine mensup olmayan ben, dışarıda türbanlıyım. Çok yoruldum… Ailem zengin ve ekonomik olarak beni…

Ben neden çocuk olmadım?

Çocuk yaşımda anne oldum ben. Beni dünyaya getirenlerin annesi oldum. Ailemin annesi oldum. Çocuk yaşımda güçlü oldum. Ağlamadım ben, ağlayamadım. Çünkü ağlarsam, ben de kendimi bırakırsam her şey daha da kötü olurdu. Çocuk yaşımda savaştım. Kiminle savaştım, bilmiyorum ama savaştım. Belki annemin ve babamın acılarına…

Ailesine göre şeytana uymuş, günahkâr, imamın manken kızı, acınacak halde olan bir cehennem ateşi odunuyum.

Buraya yazacağım günü heyecanla bekliyordum. Hikayelerin hepsi birbirine benziyor, benimki de öyle. Ama kendimden biliyorum ki aynı hikâyeler bile olsa yalnız olmadığını hissetmek için insanın hepsini okuyası geliyor. Şimdi sıra bende… 10 yaşındayken, çevresinde bir tane bile açık kadın görememiş ama kendi isteğiyle örtünmüş bir…

“Senin içine şeytan kaçmış, bir daha kaşlarını aldığını görürsem kazırım kaşlarını.”

Ben 16 yaşında dindar, baskıcı, muhafazakâr bir ailenin kızıyım. Ortaokulda zorla İmam Hatip’e verildim fakat bunun zorluğunun farkında bile değildim. 12 yaşımda annemin zorluyla ‘kapandım’. Kapandım demek bana hep garip gelirdi ama ben tam anlamıyla her şeye kapandım. Başörtü taktığım gün sadece saçlarımı değil; umudumu,…

Annem, üniversiteye tek başıma gitmeyeceğimi, beni her gün üniversiteye bırakıp ders çıkışında alacağını söylüyor.

Öncelikle merhabalar. Ben 17 yaşında bir genç kızım ve bu sene liseden mezun olup üniversiteyi kazandım. Ancak annem üniversiteye tek başıma gitmeme izin vermeyeceğini, her gün beni üniversiteye bırakıp ders çıkışında alacağını söylüyor. “Hiçbir arkadaşın olmayacak, ne kızlarla ne de erkeklerle sohbet bile edilmeyecek. Gezilip…

Başımı açtığım için değil, istemediğim bir şeyden kurtulduğum için özgürüm.

Başardım! Ben bugün özgürlüğüme kavuştum. Yanlış anlaşılmasın; başımı açtığım için değil, istemediğim bir şeyden kurtulduğum için özgürüm. 6 senedir kapalıydım. 11 yaşında kapandım. Şu an 17 yaşındayım. Başlarda kendi isteğimle kapalı olduğumu düşünüyordum ama büyüdükçe istemediğimi fark ettim. Açılmayı 2 senedir istiyordum ama bir türlü…

Onların inandığı dine göre ilk kez regl olduktan sonra kapanmak gerekir ama ben istemediğimi en başından biliyordum.

Ben, kendim olamadığım her gün boğuluyorum. Henüz 13 yaşımdayken ailemin zoruyla kapandım. Maddi durumumuz çok iyi olduğu için sürekli bunu kullanarak beni ayakta uyuttular. Onların inandığı dine göre ilk kez regl olduktan sonra kapanmak gerekir ama ben istemediğimi en başından biliyordum. İçimde hiçbir zaman o…

Dindeki kadın’ı kendi kafama uyarlamaya çalışıyordum çünkü öbür türlüsü haksızlıktı.

Merhaba, bir süredir burada yazılanları okuyorum. Sonucu benzer olsa da sürecimin farklı işlediğini düşünüyorum. Benim gibi olanlar elbette vardır, diyerek onlara destek olmak adına kendi hikayemi paylaşmak istiyorum. Öncelikle ben diğer yoldaşlarım gibi başörtüyle sorunu olan, ondan utanan, sıkılan biri değildim. Bunu belirtmek istiyorum. Benim…

Kendi çapımda direniyordum.

Herkese merhaba, bu da benim hikayem olsun. Ben de baskıcı, zorba ve kadınların ikinci sınıf olarak görüldüğü bir aileden geliyorum. En büyük travmam, babamın bir bayram günü gelip “Artık kuzenlerini öpmeyeceksin, enişteleri öpmeyeceksin” demesiyle başladı. Benim için bir dayatmaydı, bir anda aniden gerçekleşti. Belki biraz…