Kategori: Uncategorized

İçimde bir kazan gibi kaynayan özgürlük hissi, onu bastırmaya çalıştıkça taşıp bütün benliğimi yakıyor.

Merhaba. Bu, buraya yazdığım ikinci mektup. Yarın haremlik selamlık derecesinde dindar olan annemle yüzleşeceğim… İlk defa ciddi ciddi karşısına geçeceğim. Bağırıp çağıracağından, kapıları kilitleyeceğinden, şiddete kadar ilerletebileceğinden emin olsam da deneyeceğim çünkü içimde bir kazan gibi kaynayan özgürlük hissi, onu bastırmaya çalıştıkça taşıp bütün benliğimi…

Şimdi fark ediyorum da tamamen psikolojik baskı ile kapanmışım.

Merhaba. Yaşadıklarımı birçok kişinin yaşadığını görmek beni çok üzüyor. Keşke kaderimizi kendimiz seçebilseydik. Hepimizin hikayesi farklı olabilir ama hepimiz aynı duyguları paylaşıyoruz. Yine de yalnız olmadığınızı bilmelisiniz. Ben her zaman ailesinden baskı gören bir insan oldum. Bana çocukken bile din aşılanıyordu. Hep “Eğer günah işlersen…

Başörtüm onlara yetmedi, vücut hatlarım belli olduğu için uzun ve bol bir ferace de giymeliydim.

Merhaba, benim hikayem daha çok küçükken başladı. Henüz ilkokula bile başlamamışken ailem giyimime karışmaya başlamıştı. Asla pantolon giyemezdim. Upuzun etekler giyerdim. Kısa kollu tişört bile giyemezdim. Ben 7 yaşlarındayken bir gün babamla dışarıda yürüyorduk, benim üzerimde kısa kollu bir tişört vardı. Babam bana “Bir daha…

Bir kitap okurken inançlı veya inançsız, genç ya da yaşlı, kadın veya erkek; herhangi bir insanla empati kurabilmek bana çok şey kattı.

Merhaba. Yazımı okuyan olur mu, bilmiyorum ama ben de içimden gelenleri yazmak istiyorum. Çünkü yazdıkça özgürleşeceğime inanıyorum. Muhafazakâr bir ailede büyüdüm. 18 yaşındayım. Sessiz, içe dönük, dertlerini içine atmaktan kendini hasta eden bir insanım. Ailem beni ilkokuldan itibaren 4 sene boyunca dini eğitim veren yerlere…

Başörtüsünü, beni evlatlıktan reddedecek kadar önemseyip namazımı önemsememesinden anlıyorum ki bu tamamen örfe bağlı.

Merhaba, çoğu kişinin mektuplarını okudum ve ben de içimi dökmek istiyorum. Aile zoruyla kapanmadım ama baskı çoktu; tüm kuzenlerim kapalıydı ve akrabalar tarafından sürekli “Ne zaman kapanacaksın?” sorusuna maruz kalıyordum. Ayrıca babam da aşırı dindardı. Annem okumuş, gezip görmüş biri ama babam tam tersi. Babam,…

Polisler yaşadığım şiddeti önemsemedi, pandemiye denk gelmişti ve beni aileme geri götürdüler.

Herkese merhaba. Ben hayat hikayemi şöyle anlatayım. Küçük yaşlarda şiddet görmeye başladım, en küçük hatamda bile durmadan şiddet görürdüm. Bu, ilerleyen zamanlarda daha da büyüdü. Kafama ütü vurmalar, acımasızca duvardan duvara atmalar, tepsi fırlatmalar ve daha birçok şey. Daha sonra kapanmamı istediler hatta zorladılar. Küçüktüm,…

Türkiye’de takdir gösterdikleri kapanma durumu, Kıbrıs’tayken insanların dikkatini çekmişti.

Merhaba. Bu platformu daha önceden keşfetsem de bugün kendi yaşadıklarımı aktarmak istedim. Ben 11 yaşında en yakın arkadaşıma özenerek kapandım. Arkadaşımın okulu İmam Hatip olduğu için sadece okula kapalı gittiğini çok sonra öğrensem de benim için bir şey değişmemişti. Kapandığım sıralar yaşıtlarım kapanıp açılıyordu ve…

Kâbusum olan hayatı gerçekleştirmeye çalışıyorlar.

Ben bu sene sınava girdim, düşük puan aldığım için beni üniversiteye göndermeyeceklerini söylüyorlar. Şimdi bir işte çalışıyorum, bana “Çalışmaya devam et, yükselip daha fazla maaş alırsın, yaşın ilerlediğinde de evlenip kocana bakarsın” dediler. Kâbusum olan hayatı gerçekleştirmeye çalışıyorlar. Burada bir arkadaş “Temel ihtiyaç gidermeyi ebeveynlik…

“Çok fazla su içmeyin, tuvaletiniz gelince abdestiniz kaçıyor” cümlesini duyduğumda 7 yaşındaydım.

Öncelikle hepinize merhaba! Ben Ela, 18 yaşındayım. Muhafazakâr bir ailede büyüdüm. 5 yaşında Kur’an öğrenip 6 yaşında hatim ettim. 7 yaşından itibaren de sürekli medreselere, Kur’an kurslarına gönderildim. Çoğunlukla zorla. Gittiğim medreselerde bize ezber yaptırır, yapamayınca kızar, camdan bakmamıza bile izin vermez, etek ve bone…

Tacize uğradıktan sonra başörtüsü bana bir koruma gibi geldi ve kapandım.

Herkese merhaba. Adım Canan, 17 yaşındayım, öğrenciyim. Benim hikâyem de çoğu kişiyle benzer. Ben kapandığımda 12 yaşındaydım, 6. sınıfa gidiyordum. Tacize uğradığımda çok korktum, ne yapacağımı bilemedim; odamda saatlerce, günlerce ağladım ama olayı bir türlü atlatamıyordum. Bana çok ağır geldi, aylarca ağladım. Bizim sınıfta kapanan…

Hayatım boyunca özne olmak için çabaladım ama bana ait olmayan bir kavganın, başörtüsü mücadelesinin, nesnesi olmaktan öteye gidemedim.

Klasik düşünce kitaplarının onlarcasını okuyup, sayısız söyleşi, sempozyum ve atölyeye katılmışımdır. Ülkenin en iyi teknik üniversitelerinin birinden yüksek bir ortalamayla mezun oldum. 2 yabancı dil biliyorum. Şu an 28 yaşındayım ve yurt dışında yaşıyorum. Geriye dönüp baktığımda sürekli çalışmışım, okumuşum veya herhangi bir şey için…

Instagram’da açık olduğum hikayeler paylaşıyorum çünkü sosyal medyada olmak istediğin insanı gösterirsin.

Hepinize selam. Ben 15 yaşındayım. 10. sınıftaydım ve 11. sınıfa geçtim. Hikayem benzer aslında… Benim yaşadığım kapanma baskıları henüz 5. sınıftayken annemin baskılarıyla başlamıştı. Ailem inanılmaz muhafazakardır. Ben de Müslümandım, İslam dinine çok inanıyordum ve çok seviyordum ama bana yaptıklarıyla beni dinden de soğuttular. Artık…

Parmakla gösterilen o çocuktum.

Merhaba. Öncelikle nasılsınız? Umarım iyisinizdir. Ben de herkes gibi buraya bazı şeyleri anlatmaya geldim. Öncelikle ben başardıysam herkes başarır, umudunuzu yitirmeyin. Ben daha 10’lu yaşlardayken kendi isteğimle uzun uzun tunikler giyerdim. Kalçamı açıkta bırakan kıyafet giymezdim. Bu benim kafama kodlanan bir şeydi, sanki biz bir…

Beni okutmak istemiyorlar, “Ablan okuyup iş bulamadı, senden bir s*k olmaz” deyip kitap bile almıyorlar.

Nereden başlasam bilemiyorum. Artık çok doldum ve ilk defa yazmak istiyorum. Çocukluğumdan başlayayım. Çocukluğumu hatırlamak bile istemiyorum. Daha 2 aylıkken annem, ağladığım için beni elleriyle boğuyor. Teyzem evinden çıkıp beni annemin elinden zor alıyor. Keşke o gün orada ölseydim… Çok büyük bir yaşıma kadar sürekli…

Hocalar “Okula açık gelmeniz kesinlikle yasak!” diyerek okulda kapanmamızı zorunlu kıldı.

Nereden başlayacağımı bilmiyorum. Ben henüz hiçbir şey yaşamadan 16 senede bu hayattan nefret edecek duruma geldim. Kaç kere intiharı bir çözüm yolu olarak düşündüğümü saymadım. Hep bana dayatılanları yaptım, hiçbir zaman kendime ‘Ben ne istiyorum?’ diye sormadım. Tahmin edebileceğiniz üzere çocukluğumdan beri dini eğitimler aldım.…

Babamın gözlerinde ufak bir hayal kırıklığı ve ardında beni desteklediğini gösteren bakışları vardı.

Selam! Ben 16 yaşında yüzlerce hayalini küçücük bir odaya sığdırmış birisiyim. İlk olarak, 4. sınıfta gittiğim bir Kur’an kursunda oradaki hocaların beni hediyeyle kandırması üzerine başörtü serüvenim başladı. Ne zaman oraya gitsem, bana “Kapanırsan şöyle hediyeler alırız, böyle güzel bir kutlama yaparız” falan derlerdi. Bu…

Ben bir hacı kızıyım, o yüzden kapalı olmam ve İmam Hatip’te okumam gerek, değil mi baba?

Dayanacak gücüm kalmadı. Kafamdaki örtüyü çıkarma mücadelem yetmezmiş gibi tekrar İmam Hatip’e gönderiliyorum. 7 senedir İmam Hatip’te okuyordum ve geçen haftalarda nakilimi düz bir Anadolu lisesine almıştım. Şimdi ise ailem beni oradan alıp tekrar bir İmam Hatip’e verdi. Nedenmiş, iyice yoldan çıkmışım, elime hiç Kur’an…

İstediğim gibi yaşayacağım.

Merhaba. Ben 14 yaşındayım. 14 yıllık hayatım boyunca neredeyse her yönden kısıtlandım. Bu kısıtlamalar ergenliğe girdikten sonra arttı ve son 1 yıldır dayanılamayacak raddeye geldi. Önceden giydiklerime karışırlardı; kapalı değildim ama şort, etek ya da askılı tişört giymeme izin vermiyorlardı, ki hâlâ vermiyorlar. Fakat artık…

Akraba baskısı da var; babam izin verse amcam var, o verse abim…

Öncelikle herkese merhaba! Sizlere hikayemi anlatmak istiyorum. Yıllardır içimde tutmaya çalışıyorum ve biraz daha tutarsam artık patlayacakmış gibi hissediyorum. Çevremde güveneceğim ve bunları anlatabileceğim hiçbir insan yok ve en güvenilir yerin burası olduğunu düşünüyorum. Biz bir akraba binasında oturuyoruz. Bütün kuzenlerimle aynı yaşlardayız, birimiz diğerinden…

Babam kadın olsaydı asla örtülü olmazdı.

Açıkçası buraya neden yazıyorum, bilmiyorum. Benim ailem pek baskıcı değil, başörtüsü konusu hariç. Ben liseye geçtiğimde kapandım ama bu asla kendi isteğimle yaptığım bir şey değildi. Bunun öncesinde, 8. sınıfta babamla çok ciddi kavgalar da ettim; “Ben kapanacaksam bile Allah için değil, senin için kapanacağım”…

Bana küçüklüğümden beri, büyüdüğüm zaman liseye gitmek yerine yatılı Kur’an kursunda kalmam gerektiği aşılandı.

Merhaba. Tamamlanmamış hikayemi içimi dökmek için yazmak istiyorum. 16 yaşındayım. Ailem aşırı dindar insanlardır. Bense onların aksine her şeyi mantık çerçevesinde düşünen biri oldum. Bana küçüklüğümden beri, büyüdüğüm zaman liseye gitmek yerine yatılı Kur’an kursunda kalmam gerektiği aşılandı. Herkes gibi okuyup meslek sahibi olmama izin…

Dualarım kabul olmadığı için ateist oldum.

Çocukluğum güzel geçti. Baskıcı olmayan ama muhafazakâr bir ailede büyüdüm. Ortaokulda isteyerek kapandım. O dönem çok huzurluydum, dindardım, hayatımda her şey yolundaydı. Fakat liseye geçmeden önce hayatım tamamen değişti, her şeyimi kaybettim, büyük bir travma yaşadım. Dine sarıldım. O dönem çok dua ettim. Yine de…

En sevdiğim mevsim yazdı, yazdan nefret ettim.

14 yaşımda, saçımı örtmeyi ve İmam Hatip okumayı reddettiğim için zorla Açık Öğretim Lisesi’ne kayıt oldum. Sonrasında evdeki baskıdan kaçmak için yatılı Kur’an kursuna gittim. Ailemden gördüğüm başörtüsü baskısını bu kursta da gördüm. Daha fazla dayanamadım ve 17 yaşımda kapandım. Yine aile ve çevre baskısıyla…

Bir gün kendi paramı kazanacak ve bu şehirden bir daha geri dönmemek üzere gideceğim.

Bu siteyi uzun zaman önce keşfettim. Bazen buradaki yazıları okuyorum, bazen de ağlamamak için okumuyorum. 19 yaşındayım ve üniversite 1. sınıftayım. 14 yaşında kapandım, İmam Hatip’e gittim. 17 yaşından beri Müslüman değilim. 14 yaşında oldukça dindardım; namaz kılardım, öldükten sonraki sonsuz hayata inandığımdan yaptığım her…

Size umut aşılamak için buradayım.

Öncelikle belirtmeliyim ki bu bir başarı hikayesidir! Size umut aşılamak için buradayım. Bu siteyi uzun süredir okuyorum, hatta sitede birkaç umutsuz mektubum da bulunuyor. Geriye dönüp onları bir daha okumadım çünkü onlar artık geride kaldı. Önümdeki sayfalara yepyeni hikayeler yazacağım. Kısaca hikayemden bahsedeyim. 12 yaşında…

Annem beni yetiştirememekle suçlandı, şiddet görmesin diye sustum ve kabullendim.

Asla sokağa çıkıp ip atlamadım, ayıptı; kahkaha atmadım, ayıptı; şort/askılı giymedim, ayıptı… Kur’an kurslarına gittim ayıplanmadan… Örtündüm biraz takdir görmek için, biraz olsun sevilmek için. Kendi isteğimle örtünürken daha 12 yaşındaydım. Bana kimse dini anlatmadı, hep “Sen akıllı kızsın, bu karar senin” dediler. 12 yaşındayken…

İkizimle beraber açılmak istiyoruz.

Ben küçük yaşta kapandım. İmam Hatip’te okuduğum için çok sayıda kapalı öğrenci vardı. Ben de kapanmak istedim; aileme söyledim, onlar da “Tamam” dedi. Yani kendi isteğimle kapandım ama o zamanlar çocuktum, sorumluluklarımı bilmiyordum. Şimdi aileme açılacağımı söylesem bana çok kızarlar ve izin vermezler diye korkuyorum.…

“Başörtüsü yasak, boşuna çalışma, hiçbir yere gitmeyeceksin” söylemlerine maruz kalan bir insanım.

Bu, buraya kaçıncı yazışım; bilmiyorum. Geçenlerde 24 yaşına girdim ve hâlâ kendi hayatımla alakalı karar alamıyorum. Hikayemi özetlemek gerekirse, kendimi bildim bileli ders çalışan ve buna rağmen babamın “Başörtüsü yasak, boşuna çalışma, hiçbir yere gitmeyeceksin” söylemlerine maruz kalan bir insanım. Tam da bu yüzden lise…

Babamın ölümü benim özgürlüğüm oldu.

Merhaba. Bu, buraya ikinci yazışım. “Babama açılmak istediğimi söylediğimde ‘Seni sevmek zorunda değilim’ dedi” başlıklı yazıyı ben yazmıştım. Yazalı 1 yılı aşkın bir süre geçmiş. Çok şey oldu. Ben artık özgürüm, çünkü babam öldü. Bunu dile getirmenin acı tadı damağımda hâlâ. Savaşım bitti. Özgür oldum.…

Ne çocukluğumu yaşayabildim ne de hareketlerim kısıtlanmadan sokakta yürüyebildim.

10 yaşımdayken ‘Her şey çocukluktan gelir’ diyerek beni güle oynaya kapattılar. Kimse “Dur, yapma” demedi. O zamanlar kendimi ve görünüşümü sevdiğimi sanıyordum ama sadece kendimi kandırıyormuşum. Görünüşümden ve başımdaki örtüden dolayı ne çocukluğumu yaşayabildim ne de hareketlerim kısıtlanmadan sokakta yürüyebildim. 12 yaşındaki bir çocuğa “Kollarını…

Her gün son akşam yemeğini yer gibi yemek yiyen ailemin pisliklerini topluyordum.

Merhaba. Ben 20 yaşında bir üniversite öğrencisiyim. Küçüklüğümden beri kilo problemi yaşamaktayım. Bu durumumdan dolayı ailem ve çevrem tarafından yıllarca süregelen aşağılamalara maruz kaldım. Yıllar geçtikçe çok farklı diyetler denedim. Gördüğüm her videoya ve çevredekilerin her tavsiyesine uydum, hatta doktora da gittim. Fakat ne zaman…

Evin yakınlarına geldiğimde şalı bağlıyorum.

1 yıl önce buraya ağlayarak “Güzel haberlerle geleceğim” yazmıştım. Şimdi ise içimde korku, endişe ve minicik bir mutlulukla yazıyorum. 6. sınıfta çevremden ve ailemden gördüğüm baskıların üzerine kapatıldım. Küçük olduğum için anlamıyordum. İmam Hatip okulum dışında gittiğim ilk yer olan dershanede açık insanlar gördüm. ‘Ben…

Zamanla başımdaki şeyden nefret ettim.

Merhaba, bu saatte rahatsız ettiğim için üzgünüm. Nasıl başlamam gerektiğini bilmiyorum. Size Instagram’da bir sayfada rastlamıştım. Yazmalı mıyım diye defalarca düşündüm. Şu zamana dek buraya gelebilecek kadar kötü durumda olmadığımı düşünüyordum. Maalesef her şey düşündüğümün aksiymiş. Yaklaşık 6 yıl önce tesettüre girdim. Şu an 17…

“Bak, bu kız da sonradan açıldı.”

Hep düşüncelere dalıyorum, dışarı çıktığım zaman sürekli üzgün oluyorum. İnsanlarla iletişime geçtiğimde kendimi düzgün açıklayabilecek bir donanıma sahipken bunu yapamıyorum. Çünkü beni yargılayacaklarını düşünüyorum: “Sen başörtülü birisin, nasıl böyle düşünürsün?”. Sorun düşüncelerim değil; sorun, düşüncelerimin ve dış görünüşümün uyuşmamasıyla hissettiğim bu sıkışıklık duygusu. Kendime dair…

Kadınsılığımdan, vücudumdaki hatlardan, duygularımdan nefret ettim.

Bundan 1,5 yıl önce internette şans eseri karşılaştığım bir mektupla kader ortaklarımla tanıştım. Kendime ‘Artık yalnız yürümüyorum’ dediğim bir andı. Yazmayı hep erteledim. İleride ne yaşarım, bilmiyorum ama artık yaşanmışlıkları anlatmanın vakti geldi. Doğu’nun içinden çıkmış, geleneklerle büyümüş bir adam ile Batı’dan gelen ve 5…

Bu bir zafer mektubudur!

Merhabalar! Aylar önce yazdığım bu mektubumun devamı niteliğinde olan yazımı size göndermek istiyorum. Bu bir zafer mektubudur! Merhabalar, güzel insanlar. Zafer mektupları yazanlara hep imreniyordum, sonunda ben de onlardan biri ben oldum. Size bu süreçte yaşadığım deneyimlerden bahsetmek istiyorum. Kendi içimde en çok maneviyat konusunda…

Ben dinimden, dini yaşamayı bilmeyenler yüzünden soğumak istemiyorum.

Bana “Ateist oldun!” dedi, “Sen ateistsin!”. Değilim, ateist değilim, Allah’a inancım var! Dine inanıyorum ama ibadetimi onlar gibi gösterişle yapmadığım için beni dinsizlikle suçluyorlar, suçlamaya devam edecekler. “Yakında götünü de açarsın” dedi annem, açmayacaktım! Öyle bir niyetim yok. Ben yalnızca görünmez olmak istiyorum. Kalıplara, gruplara…

Aman erkekler tahrik olmasın!

Çok çaresizim. Bu konuda, yazmaktan başka bir şey yapamıyorum. Ailem aşırı tepki verdi ve açılamadım. Tehdit edildim, tokat yedim. Korktum ve yapamadım. Bana lütfen “İleride yaparsın” demeyin, sinirleniyorum. Biliyor musunuz, dışarı çıkasım gelmiyor. Çok basit, ben bunu takmak istemiyorum. Ama her türlü ahlaksızlığı yapan akrabalarıma…

Annem, sırf erkek bir arkadaşımı rehberime samimi bir şekilde kaydettiğim için telefonumu paramparça etmişti.

Merhaba, nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Benim hikayem ortaokulda başladı. 6. sınıftaydım. 2. dönemin ilk günüydü. Bir arkadaşım okula başını kapatarak gelmişti, İstiklal Marşı için sıradayken görmüştüm. “Neden kapandın?” diye sormuştum, “Ailem öyle istedi” demişti. Ertesi gün sınıfımdaki başka bir arkadaşımın daha kapandığı görünce özendim. Eve gittim,…

Nikahımdan sonra açıldım.

Merhabalar, yaşadıklarım ile ben de destekte bulunmak ve mücadele etmenin yaşamak için çok büyük bir rolü olduğunu anlatmak isterim. Lise son sınıfa kadar açık olan ve istediğini giyen bir kızdım. Bu konuda öyle çok muhafazakâr bir aile de değildik. Tabii babamız ve annemizden dini ve…